ระหว่างวันที่ 10 - 14 กันยายน 2550 ข้าพเจ้าได้เป็นหนึ่งในหลายๆ ชีวิต ที่มีส่วนร่วมในการออกไปเยี่ยมชมห้องสมุดมีชีวิต โครงการส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน ของสพท.สก.1 ความรู้สึกครั้งแรกก็คือ ทำไมกิจกรรมนี้มีหลายวันจังเลย คิดถึงเด็กนักเรียน คิดถึงโรงเรียน คิดถึงขนมที่โรงอาหาร และคิดถึง.......( การบ้านนักเรียนที่ยังตรวจไม่เสร็จ ! )
อย่ากระนั้นเลย ! ข้าพเจ้าเฝ้าบอกตัวเอง ลองดูสักตั้ง ! มันคงไม่เหลือบ่ากว่าแรงหรอก ( บ่นในใจ ) บทสรุปของการได้ออกไปเยี่ยมชมห้องสมุดแต่ละโรงเรียนก็คือ ได้วิชาความรู้ ได้สัมผัสกับกิจกรรมที่ส่งเสริมการอ่าน แปลก ๆ ใหม่ ๆ ซึ่งจะได้นำมาพัฒนาปรับปรุงแก้ไขห้องสมุด อีกทั้งในระหว่างการเดินทางข้าพเจ้าได้สัมผัสกับธรรมชาติของจังหวัดที่เรียกตัวข้าพเจ้ามาบรรจุที่โรงเรียนบ้านวังบูรพา ข้าพเจ้าตื่นตาและตื่นใจมากถึงมากที่สุด เพราะข้าพเจ้าเป็นคนที่ชอบการท่องเที่ยวแบบลุย..ลุย ชอบภูเขา แม่น้ำ ต้นไม้ ซึ่งไม่นึกว่าจังหวัดสระแก้วจะมีภูมิทัศน์ที่ติดตาและตรึงใจ.....และที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ ข้าพเจ้าได้มิตรภาพ ได้ความรู้สึกดี ดี กลับมาที่โรงเรียนมากมายก่ายกอง บอกตามตรงว่า ข้าพเจ้าไม่เคยรู้จักพี่บรรณ ฯ, เพื่อนบรรณ ฯ และน้องบรรณ ฯ มากขนาดนี้ ( อยู่แต่ในโรงเรียนค่ะ ไม่เค๊ย ! ไม่เคย ได้ไปเปิดหู เปิดตา )
ท้ายสุด....ขอขอบคุณ ศน.รำพึง ที่ทำให้ข้าพเจ้ามีความรู้สึกดี ดี...ขอบคุณพี่บรรณ ฯ, เพื่อนบรรณ ฯ และน้องบรรณ ฯ สำหรับการต้อนรับขับสู้, สำหรับอาหารมื้อเที่ยง, สำหรับอาหารว่าง, สำหรับของฝาก และที่สำคัญ สำหรับ "มิตรภาพ...ค่ะ"
บรรณฯ 'วังบู.....
รักและคิดถึงโรงเรียนบ้านวังบูรพามากมากเลยค่ะ.....
อยากกลับไปเรียนที่เดิม เหงาจะเเย่อยู่แล้วค่ะ อยากไปวิ่งเล่นที่สนาม ใต้ถุน
คิดถึงครูโรงเรียนบ้านวังบูรพาทุกคนเลยค่ะ
ศิษย์เก่า ร.ร.บ้านวังบูรพา
ถึงครูเหมียว....
สบายดีไหมค่ะ หนูคิดถึงครูจังเลยค่ะคิดถึงห้องสมุด คิดถึง ผอ.คิดถึงโรงเรียน แล้วก็คิดถึงเด็กตัวเล็กๆที่มาเล่นบนห้องสมุด เป็นไงบ้างค่ะกับภาคเรียนใหม่งานหนักไหมค่ะ ดูแลรักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะค่อ อย่าห่วงงานมากกว่าห่วงตัวเองเด้อ คิดถึงครูเหมียวที่สุดเลยค่ะ....เด็กเก่าห้องสมุด (ว่างเมื่อไรและจะส่งหาบ่อยๆค่ะ)