พวงชมพูมีหลานชายน่ารักอยู่คนหนึ่งชื่อ "น้องไนน์" หัวเหม่ง ตอนนี้น้องไนน์อายุ 4 ขวบแล้ว กำลังเรียนอยู่ชั้น อนุบาล 1 ที่โรงเรียนอนุบาลเอี่ยมสุข อ.พยัคฆภูมิพิสัย จ.มหาสารคาม น้องไนน์เป็นหลายชายคนแรกของครอบครัวเรา เป็นลูกชายของน้องชาย ครอบครัวของเราเริ่มเลี้ยงน้องไนน์ตอนอายุ 4 เดือน ด้วยความที่เป็นหลานคนแรก เราก็รักมาก อยากให้โตขึ้นเป็นเด็กดี เด็กเก่ง และมีความสุข ด้วยความอยากของเรา เราก็จะหาข้อมูลเกี่ยวกับการเลี้ยงเด็ก เรายังไม่แต่งงานยังไม่เคยมีลูกแต่ก็พยายามเลี้ยงหลานอย่างดีที่สุด ทำอาหารให้กิน หลายครั้งที่เราป้อนนม ป้อนข้าวน้องไนน์จะอ้วกบ่อยเพราะว่ากินเยอะ มีข่าวออกมาว่าใช้ปลาตะเพียนสานที่เปลเด็กจะทำให้เด็กเกิดกระบวนการคิดเวลามอง เราก็ทำ บทกล่อมเด็ก เพลงดอกสร้อยที่เด็ก ๆ แถวบ้านไม่เคยฟังน้อยไนน์ก็ได้ฟัง ทุกครั้งเวลาลงเปลน้องไนน์จะร้องไห้ เราก็คิดว่าน้องไนน์ไม่อยากจะนอน แต่พอเราท่องบทกล่อมเด็กเจ้านกกาเหว่าเอย หรือบทดอกสร้อยตั้งเอ๋ยตั้งไข่ จิงโจ้โล้สำเภา แมวเหมียว ตุ๊กแก อะไรเหล่านี้ เราไม่เคยท่องหรอกนะ แต่พอเลี้ยงน้องไนน์เราก็ซื้อบทดอกสร้อยมาท่องเลย เหล่านี้แหละทำให้น้องไนน์หยุดร้องและตั้งใจฟัง โตขึ้นมากอีกหน่อย ขวบครึ่ง - สองขวบ น้องไนน์ชอบเล่นรถมากเลย ทำให้ต้องซื้อรถฝากเยอะมาก รถทุกคันมีหลายชนิด ซึ่งบางชนิดเราไม่รู้เลย แต่น้องไนน์ก็รู้จักชนิดของรถจนหมดเนื่องจากพ่อเป็นคนสอนน้องไนน์ ช่วงนี้พวกเราปู่ ย่า ป้า พ่อ แม่ ของน้องไนน์ก็ซื้อหนังสือนิทานมากอ่านให้น้องไนน์ฟังแล้ว แต่ละเรื่องน้องไนน์จะฟังแบบไม่รู้จักเบื่อเลย ฟังแล้ว ฟังอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนคนเล่าเบื่อ พออ่านหรือเล่าให้ฟังแล้วก็จะสรุปให้ฟัง จนหลัง ๆ ที่ฟัง พอจบ น้องไนน์ก็จะพูดว่า นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า.......... คนเล่าก็จะสรุปให้ฟัง ดังก่อนนอนน้องไนน์จะต้องฟังนิทานก่อนนอน โดยเฉพาะเรื่องนกแขกเต้า เรื่องดาวลูกไก่ ช้างน้อยขี้โมโห ชอบมาก น้องไนน์ชอบทำท่างเศรษฐีใจดีในเรื่องนกแขกเต้าให้พวกเราได้หัวเราะอยู่บ่อย ๆ ทุกครั้งที่อยากฟังนิทานน้องไนน์จะพูดว่า อ่าน.......(ชื่อนิทาน) ให้ฟังแน ซึ่งคำว่าอ่านของน้องไนน์ก็คือคำว่า เล่าของพวกเรานั่นเอง เดี๋ยวนี้น้องไนน์เรียนอยู่ อนุบาล 1 แล้ว เลิกเรียนกลับถึงบ้านจะทำการบ้านเองโดยที่ย่าไม่ต้องบอก พอทำเสร็จย่าจะมาตรวจว่าถูกหรือไม่ แล้วจึงช่วยชี้แนะ เมื่อวันแม่ที่ผ่านมาน้องไนน์ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดระบายสีในระดับชั้นอนุบาล 1 ที่โรงเรียนทำให้ย่าภูมิใจมาก หลังจากนั้นไม่นานมีอยู่วันหนึ่งเลิกเรียนแล้วแต่น้องไนน์ยังไม่ได้ขึ้นรถรับส่งกลับบ้านลุงคนขับรถก็ไม่รู้ ขับไปตั้งไกลแล้วพึ่งนึกได้ กลับมารับ ถามว่าไปไหนมา ไม่ได้ยินหรือเขาประกาศให้มาขึ้นรถกลับบ้าน น้องไนน์บอกว่าไม่ได้ยิน และน้องไนน์ก็ไปอยู่ในห้องสมุดมา ลุงถามว่าไปถามอะไร น้องไนน์จึงตอบว่าไปฟังนิทานมา ใครเล่าให้ฟัง น้องไนน์ตอบว่า อ่านเองครับ ย่าน้องไนน์ซึ่งเป็นแม่ของเรามาเล่าให้ฟัง เราถึงรู้ว่าน้องไนน์มีนิสัยรักการอ่าน ลืมบอกไปว่าน้องไนน์เป็นเด็กผู้ชาย ชอบร้องรำทำเพลง เช่นเพลงลูกทุ่ง และเซิ้งบั้งไฟ เวลาน้องไนน์ร้องหรือเซิ้งจะตีกลองด้วยซึ่งเข้าจังหวัดได้ดีน้องไนน์มีกลองยาวตัวเล็ก ป้าเป็นคนซื้อให้เองจ้า ถ้าไม่ตีกลองน้องไนน์ก็จะรำ เขาเป็นเด็กอารมณ์ดีมาก น่าจะเป็นผลมาจากการฟังนิทาน ฟังบทกล่อมเด็ก และฟังบทดอกสร้อย และการชี้แนะที่ดี วันหลังจะเอารูปน้องไนน์มาให้ดูนะจ๊ะ
