ก้าวที่หนึ่งมั่นคง...ก้าวต่อไปมั่นใจ...เช้านี้ขอพูดเรื่อง...ก้าว...คนเรานี่ต้องมีการก้าวเสมอจะก้าวหน้าก้าวหลัง...ย่อมมีกันทั่วทุกคน  

อาจจะไม่ก้าวหน้าทางการเรียน  แต่แน่นอนต้องก้าวย่างไปบ้างในแต่ละวัน  

จะก้าวอย่างไรก็ตาม  ก่อนที่จะก้าวต้องมีจิตใจที่มั่นคง   สภาพร่างกายแข็งแรง   สมองแจ่มใส  มีการคิดก่อนที่จะทำเสมอ  ...ก้าวนั้นก็จะมั่นคง  

ส่วนก้าวต่อไป..เมื่อมีความมั่นคง  ต่อไปต้องมี...ความมั่นใจ  

เคยมานั่งพิจารณาการทำงานของตนเอง  หลายๆครั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ  ทำไปตามกระแส  ทำไปตามกับการได้รับคำสั่ง  หรือตามความจำเป็น  

แต่ก็มีหลายๆงานที่มีการวางแผน  อย่างหยาบบ้าง  อย่างละเอียดบ้าง   งานนั้นจะสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีทุกงานไป  

ขอแต่ให้มีเวลาในการคิด  คำนวณ  และนำประสบการณ์จากการที่เคยปฏิบัติมาแล้ว  หรือจากการได้ฟังข้อคิดเห็นจากผู้อื่น  ข้อมูลที่ได้มา  ก็จะนำมาประมวล  เขียนแผนสั้นๆ  ในระยะเริ่มต้น  สำรวจปัญหาที่จะเกิดขึ้น  หาแนวทางการแก้ปัญหา..ไปไปมามา...ครูอ้อยนี่  กำลังเข้าสู่งานวิจัยหรือนี่.....

เมื่อวันก่อน    ครูอ้อยกำลังก้าวย่างขึ้นบันไดไปทางซ้าย  แต่ผู้ปกครองมาทักทางขวา  ขาของครูอ้อยชักกลับไม่ทัน   สมองกับขา  กับเสียงเรียกมาหลายๆทาง...ทำให้ก้าวย่างของครูอ้อยที่จะขึ้นบันไดนั้น...สะดุด..

การสะดุดนี้..ถือได้ว่า..เป็นขั้นตอนหนึ่งของการก้าวย่างในการปฏิบัติงาน...ฉันใดฉันนั้น  การก้าวย่างในการเดิน  หรือการก้าวย่างในการปฏิบัติงาน...ต้องใคร่ครวญทบทวนให้ชัดเจน  ทั้งปัญหาที่จะเกิดขึ้น  พร้อมๆกับแนวการดำเนินการ....

แต่ทั้งหมดทั้งสิ้น...หากการก้าวย่างของครูอ้อยได้มีสายตามที่มั่นคง  มีการเตรียมพร้อม  จากสมอง  ปัญญา  ขบคิดถึงปัญหาและแนวดำเนินการมาอย่างรอบคอบแล้ว...ก้าวย่างของครูอ้อยที่จะขึ้นบันได  ก็จะปลอดภัย  

ถึงจะมีเสียงเรียกจากใครก็ตาม....เตือนตนเองเสมอว่า...เวลาเป็นของเราทุกคน...ไขว่คว้า  เอามันมา..บริหาร..จัดการให้เข้ากับตัวเองให้ได้...

ก้าวต่อไปของใครก็ตาม...ก็จะมั่นคง....

ก้าวที่หนึ่งมั่นคง...ก้าวต่อไปมั่นใจ