เมื่อวันเด็กแห่งชาติ (14 มกราคม 2549) ที่โรงเรียนน้องเดม (โรงเรียนเรวดีพัทลุง) ได้จัดงานด้วย น้องเดมพร้อมกล้องดิจิตอลที่ขอยืมผมไว้ และแม่ ได้ไปเที่ยวงานตามคำเชิญของโรงเรียน ผมไม่ได้ไปเนื่องจากติดภารกิจสำคัญ
ผมได้รับทราบเรื่องผลการประกวดภาพระบายสีและการตั้งชื่อภาพแล้วว่าได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่คิดว่าคุณครูจะคืนภาพมาให้ แล้วค่อยเล่าเรื่องลง Blog เมื่อได้ภาพนั้นคืนมาจากคุณครู เมื่อคืน (18 มกราคม 2549) น้องเดม (ซึ่งเป็นไข้ ผมไปรับกลับไปส่งบ้านตั้งแต่ช่วงบ่าย) ได้ถามผมว่า “พ่อเขียนเรื่องภาพระบายสีที่ชนะเลิศ ให้หรือยัง” ผมถึงได้รู้ว่าน้องเดมได้ถ่ายรูปมาเก็บไว้แล้ว และโหลดออกมาดู แล้วเขียนบันทึกนี้ขึ้น นี่ครับผลงานของน้องเดมอีกชิ้นหนึ่ง ในชื่อภาพว่า “หนังสือน่าอ่าน”
ส่วนผลงานการคัดลายมือ และโมบายที่เคยลงในบันทึกประดิษฐกรรมน้องเดม + พ่อแก่ นั้นวางโชว์อยู่อย่างที่เห็น แต่ไม่มีการประกวด
ยินดีกับน้องเดมด้วยครับ มีแววสร้างสรรค์ตั้งแต่เล็กน่าชื่นใจกับคุณชายชอบด้วยจริง ๆ
ยินดีกับหนูเดมด้วยนะคะ ไว้ปิดเทอมคราวหน้า คุณป้าอยากให้หนูเดมมาวาดรูปทะเลที่ภูเก็ตด้วยกันนะคะ
ลูก(น้องเดม)..คือ..ตัวแทนความรักที่เกิดขึ้นในครอบครัว หากเด็กได้รับความรัก..อย่างเต็มเปี่ยม…เขาจะเจริญเติบโตขึ้นมา ด้วยทั้ง…จิตและใจ..ที่เข้มแข็ง… เป็นที่น่าภูมิใจแทนคุณชายขอบและครอบครัวนะคะ(ยิ้ม)
ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมสร้างแรงใจครับ
หนูเดมเก่งมากลูก เก่งมากทีเดียวหลานสาวป้าอรคนนี้ ตอนสาว ๆ ป้าอรก็เก่งแบบนี้ค่ะ ป้าแมวยืนยันได้ค่ะ