ในชีวิตเราก็มักจะมีอะไรที่เกิดขึ้นโดยที่เราไม่ได้คาดคิดมาก่อน บ้างก็ดี บ้างก็ร้าย บ้างก็ชวนคิด บ้างก็แค่ผ่านเลยไปแล้วก็ลืมไปในที่สุด บ้างก็ติดอยู่ในห้วงคำนึงตลอดก็มีเหมือนกัน
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผมเคยบันทึกนานมาแล้วเรื่อง “นังคด” แมวครับ เธอมาจากไหนไม่มีใครรู้จัก ชอบมาปรากฏตัว หลังบ้าน หน้าบ้าน รั้วบ้าน เดินนวยนาด วาดลวดลายท่าเดินแบบย่องๆไร้เสียง แล้วก็ตะครุบเหยื่อแบบไม่ทันรู้ตัว เธอมาหาเศษอาหารในถังขยะหลังบ้านน่ะครับ เด็กๆที่บ้านเอาเศษอาหารไปให้จนติดใจจะกลายเป็นแมวบ้านไปแล้ว เพราะเธอมาบ่อยจนเป็นขาประจำ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ปีก่อนๆผมแอบใจดีและกะไหว้วานให้ทำหน้าที่แมวคือจับหนู แต่ไม่เป็นผลครับ เธอผอมโซบนเพดานอยู่ 3 วัน ไม่ได้หนูซักตัว พอจับเอาเธอลงมาจากเพดานเธอก็หนีหัวซุกหัวซุนหายหน้าไปเลย เธอคงนึกว่า “เจ้าของบ้านใจร้ายจังจับเอาไปขังไว้ได้ 2 วัน 3 วัน ไปอยู่บ้านอื่นก็ได้..”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">แต่แล้วเธอ “นังคด” ก็กลับมาอีก พร้อมแฟนเธอตัวเบ่อเริ่มเลย มาอาศัยหลังคาโรงรถอยู่สองตัวผัวเมีย พอดีที่ผมได้ น้องหมามายังคิดว่า เดี๋ยวนังคดกับแฟนก็คงหนีไปเพราะหมากับแมวไม่ถูกกันมากี่ชาติก็ไม่รู้ แต่แล้วผมคิดผิด เจ้าน้องหมาผมกลายเป็นเพื่อนกับนังคดไปอย่างดี แถมจะเล่นกันเสียด้วย แต่แมวไม่ค่อยเล่น น้องหมาพยายามแหย่และอยากเล่น จนโดนตบไปหลายครั้ง แต่ก็เป็นเพื่อนกันดี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">
</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ปลายปีที่แล้วเจ้าคดออกลูกมา 3 ตัว แอบเอาไว้บนหลังคนเงียบกริบเชียว ไม่ส่งเสียง ไม่แกรกกราก เหมือนรู้ว่าเธอบอกลูกๆว่าอย่าทำเสียงดัง เดี๋ยวเจ้าของบ้านจะรู้ว่าเราแอบมาอาศัยอยู่ จนลูกเธอโตคลานออกมาเดินเล่นข้างนอกได้ และเด็กที่บ้านเห็นเข้าจึงบอกผมว่ามีลูกแมวบนหลังคา 3 ตัว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">
</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผมแอบดูหลายวันจนเห็นชัดเจน และเห็นพ่อแม่ลูกมานอนอาบแดดกัน น่ารักจริงๆ โดยลูกนอนซุกพ่ออยู่ แม่นอนห่างออกไป ช่างน่ารักจริงๆ บ่ายวันหนึ่งผมเผชิญหน้าลูกๆ นังคด ซึ่งอยู่บนหลังคาโรงรถ และผมถือกล้องอยู่พอดี จึงได้รูปออกมา ดูลูกน้อยของนังคด ตื่นเพราะเห็นผมซึ่งๆหน้า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">
</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เธอมองผมแบบตื่นๆ กล้าๆกลัวๆ แบบว่าเธอเห็นสิ่งแปลก และระแวดระวังตามสัญชาติญาณของสัตว์ ความไร้เดียงสาของลูกแมว ก็เหมือนเด็กเล็ก ที่ทุกสิ่งในโลกนี้ที่เธอเห็นเป็นของใหม่ในชีวิตจึงเบิกตามองแบบสงสัย และเรียนรู้โดยธรรมชาติ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> ความไร้เดียงสา เหมือนใบไม้ผลิใหม่ อ่อน สดใส สดชื่น ก่อนที่จะกร้านต่อสิ่งรอบข้างของชีวิตต่อไป
สวัสดีค่ะ
มารอดูรูป "นังคด" ค่ะ สงสัยมาเร็วเกินไปใช่มั้ยค่ะ ... ขำ ขำ พี่บางทรายจับแมวไปขัง ทรมานสัตว์นะค่ะเนี่ย...
น่ารักจังเลยค่ะ แต่ผอมไปนิดนะค่ะ สงสัยแม่มันไม่ค่อยมีน้ำนมรึปล่าวค่ะ … ภาพสวยมากค่ะ
ออตชอบรูปแมวแต่ไม่ชอบเลี้ยงแมวเพราะขนแมว
จริงๆคนโบราณก็บอกบ่อยๆนะว่าอย่าไปเล่นแมวเดี๋ยวแพ้ขนแมว ก็เป็นความจริงนะครับ ต้องระวัง อย่างพี่ปัจจุบันเป็นภูมิแพ้อะไรไม่ทราบสาเหตุ เลยต้องทานอาหารเสริม ไม่อยากทานยาครับ แต่ราคาแพงครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
สวัสดีค่ะท่านพี่...บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)
คิดถึงค่ะ
เรียนท่านนิรนามที่รัก
สวัสดีครับ
ตาแป๋วแหววน่ารักเชียวนะคะ ลูกสัตว์ส่วนมากจะน่ารัก ตัวเองก็ไม่ค่อยชอบแมวหรอกค่ะ ไม่เคยเลี้ยง รักแต่น้องหมา ลำเอียง ลำเอียง
บู๊ท เพื่อนรัก
ขอบคุณมากที่ชวนไปร่วมงาน แต่เพิ่งจะกลับจากเชียงใหม่ ทำงานได้ไม่กี่วันเมื่อวานก็มีเรื่องเศร้าที่ภูเก็ตเกิดขึ้นอีก
เห็นหมาและแมวเป็นไม่ได้ ต้องรีบเข้ามาดูก่อน ของผมวันนี้เลี้ยงดูหมาเกือบ 30 อยู่นอกบ้าน ส่วนในบ้านมีแมวหนีทุกข์มาหาสุขอาศัยอยู่ด้วยในบ้านอีก 5 ชีวิต เมื่อวานซืนพาเขาไปทำหมันมาแล้ว
ผมคงจะต้องเข้ามาแวะหาความรู้อันหลากหลายจากเพื่อน ๆ ใน G2K บ่อย ๆ แล้ว คงไม่ใช่เรื่องแปลกใช่ไหมครับ ถ้ามีอะไรจะแนะนำต้องบอกกล่าวกันบ้าง
เอาละนะจากหมา มาหาแมว จบลงที่คนจนได้ ขอให้เพื่อนอยู่สบาย ๆ นะ
นิคม สุบงกช
สวัสดีเพื่อนรัก
สวัสดีครับ
สะ-มะ-นึ-กะ
น่ารักจังค่ะ ไร้เดียงสาจิงๆ ป่านนี้สงสัยตัวคงโตมากแล้ว
คุณ วรธิดาครับ เขามาอาศัยหลังคาโรงเก็บรถ ตอนนี้โตแล้วและหนีไปอยู่ที่อื่นแล้วครับ