ความพยายามอย่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ประโยคนี้คงใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย ผมอยากบอกว่าตัวผมเองนั้นเมื่อปีที่แล้วผมยังเปิดเครื่องคอมฯไม่เป็นเลย กลัวมากถ้ามีใครมาพูดเรื่องคอมพิวเตอร์ แต่ผมก็มีส่วนอื่นมาทดแทน เช่น ความชำนาญทางด้านตกแต่ง ดอกไม้ วัฒนธรรมพื้นบ้าน ออกแบบประดิษฐ์เครื่องแต่งกายระบำชุดใหม่ๆ ให้กับชมรมนาฏศิลป์ โดยมิได้สนใจและใส่ใจที่จะเรียนรู้คอมพิวเตอร์เลย
จนกระทั่งได้เรียนปริญญาโท มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้คอมฯในการทำโปรเจ็คงานและนำเสนองาน(นั่งร้องไห้เลยครับท่าน) แล้วก็ไม่กล้าจ้างคนอื่นหรือให้คนอื่นสอนพิมพ์(เพราะกลัวและเกรงใจ) พอตั้งสติได้ก็ลงทุนซื้อโน๊ตบุ๊ค(ด้วยหยาดเหงื่อและแรงงาน) จากนั้นก็พยายามเรียนรู้มาเรื่อยๆ จนกระทั่งใช้โปรแกรมต่างๆได้พอสมควร และพัฒนาการเรียนรู้มาโดยตลอด จนกระทั่งใช้ประโยชน์จากโน๊ตบุ๊คอย่างเต็มที่ จนกระทั่งมีเพื่อนอาจารย์ด้วยกันที่เป็นคนแนะนำผมเอ่ยปากว่าอาจารย์นะใช้ประโยชน์คุ้มมากๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือใช้ในการ
บรรยาย ดูเป็นมืออาชีพขึ้นเยอะ ฉนั้นผมอยากให้กำลังใจสำหรับคนที่เคยเป็นเหมือนผมลองพยายามดูเถอะครับท่านจะประสบความสำเร็จครับ เมื่อท่านเปิดใจที่จะเรียนรู้ทุกสิ่งอย่างที่จะเป็นประสพการณ์ใหม่ให้กับชีวิต
