7 วันในญี่ปุ่นช่างมีค่ายิ่งสำหรับเรา...ซาโยนาระ ญี่ปุ่นที่แสนสวยงาม

            ความเดิมจากตอนที่แล้ว เรายังอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทนริครับ ตอนต่อไปนี้เป็นตอนสุดท้ายก่อนที่จะเดินทางกลับประเทศไทย  เราจะล่ำลา ซาโยนาระ กับดอกซากุระ ที่ใครเห็นก็ต้องหลงใหลในความงามที่แสนจะโรแมนติกของเธอ 

.......................................................................

           ย้อนกลับมาพูดถึงการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยของมหาวิทยาลัยเทนริ ครับ 

           มหาวิทยาลัยก่อตั้งภาควิชาไทยศึกษา ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2535  หรือ 23 ปีมาแล้ว สำหรับหลักสูตรภาษาไทยฉบับปัจจุบันนี้เพิ่งใช้ได้เพียงปีเดียว โดยมีโครงสร้างดังนี้ 

 

 

ตารางแสดงโครงสร้างหลักสูตรภาษาไทยของมหาวิทยาลัยเทนริ  2547
1.วิชาพื้นฐานการศึกษา
    22  หน่วยกิต
1.1    ศาสนาเทนริเคียว
   4   นก.
บังคับทุกเอก
1.2    ภาษาอังกฤษ
   4  นก.
1.3    สัมมนาพื้นฐานการใช้ภาษาญี่ปุ่น
    2  นก.
1.4    พื้นฐานทั่วไป
    8  นก.
1.5    พื้นฐานเลือก
    4  นก.
2.วิชาเอกของคณะ
คณะเอเซียศึกษา
    6 นก.
3.วิชาเอกภาษาไทย
บังคับเอก
   48 นก.
4.วิชาเลือก
เลือกจากวิชาเอก
   20 นก.
5. วิชาเลือกเสรี
เลือกตามน้ำหนักของศาสตร์ที่เรียน
   32 นก.
             รวมทั้งหมดไม่น้อยกว่า
 128 นก.

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">           </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">             ดูจากโครงสร้างหลักสูตรแล้ว ก็ถือว่าจัดได้ดี  เนื้อหาวิชาเอกอยู่ในสัดส่วน 1 ใน 3 แต่ก็สามารถเลือกวิชาเพิ่มเติมได้อีกจากวิชาเลือกและวิชาเลือกเสรี  รวมถึงการไปศึกษาวิชาเลือกต่างๆ ในประเทศไทยและใช้วิธีการโอนหน่วยกิตได้ ทำให้บัณฑิตภาษาไทยของเทนริมีความรู้ความสามารถเพิ่มขึ้น  ซึ่งในปีหน้าจะมีนักศึกษา 2 คนมาเรียนภาษาไทยเพิ่มเติมที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ตามโครงการแลกเปลี่ยนทางวิชาการระหว่างมหาวิทยาลัยทั้งสอง โดยคนหนึ่ง ชื่อ คุณมัสสึดะ อายุ 52 ปี  กำลังเรียนชั้นปีที่ 3 อีกคนหนึ่งชื่อ จุนโกะ อยู่ชั้นปีที่ 1 ทั้งสองคนนี้จะมาเรียนเพิ่มเติม 1 ปี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                     ข้อสังเกต อีกประการหนึ่งคือ การเรียนภาษาอังกฤษ กำหนดไว้เพียง 4  หน่วยกิตเท่านั้น เราถามอาจารย์โนสุว่า การกำหนดไว้น้อยเช่นนี้จะเพียงพอต่อการนำไปใช้หรือไม่  อาจารย์โนสุกล่าวว่า ขึ้นอยู่กับความสนใจของนักศึกษาเอง ถ้าเขาเห็นความจำเป็นก็สามารถเลือกเรียนเพิ่มเติมได้ ไม่จำเป็นต้องบังคับ   ซึ่งผู้เขียนค่อนข้างเห็นด้วย เพราะถ้าหากบังคับเรียนถึง 12  หน่วยกิต คนที่ไม่ชอบภาษาอังกฤษก็จะรู้สึกกดดันมาก  แทนที่จะเป็นผลดีกลับกลายเป็นการการทรมาน  นักศึกษาก็จะเรียนอย่างไม่มีความสุข และไม่ประสบความสำเร็จ  บางคนอาจท้อแท้และลาออกเลิกเรียนไปเลยก็ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                     ถัดจากการบรรยายของอาจารย์โนสุ  ต่อไปก็เป็นการบรรยายสรุปเกี่ยวกับกิจการนักศึกษา ของอาจารย์อิวาตะ  ผู้ดูแลรับผิดชอบงานด้านกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                     อาจารย์อิวาตะ กล่าวถึงกิจกรรมหลักของมหาวิทยาลัยได้แก่ ปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่  กิจกรรมชมรม (แบบงานเปิดโลกกิจกรรมของเรา)  ซึ่งมีประมาณ  50  ชมรม  กิจกรรมกีฬาภายในมหาวิทยาลัย ซึ่งจัดให้แต่ละภาควิชาเป็นหนึ่งทีม  รวมทั้งหมด 20 ทีม ในช่วง เดือนมิถุนายน จะมีกิจกรรมสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษานานาชาติ ซึ่งมีนักศึกษาทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศกว่า 150 คนเข้าร่วมกิจกรรม  เดือนพฤศจิกายนเป็นงานแสดงนิทรรศการทางวิชาการประจำปีของมหาวิทยาลัย ซึ่งมีกิจกรรมสัมมนา จัดบอร์ด การแสดง การจำหน่ายสินค้า ฯลฯ คล้ายๆกับงานนิทรรศการวิชาการประจำปีของเรา  ในเดือนนี้ยังมีกิจกรรมประชุมสมัชชา  เลือกตั้งหัวหน้านักศึกษา และกรรมการประมาณ 30 คน และถือเป็นงานใหญ่งานหนึ่ง   ในเดือนกุมภาพันธ์มีกิจกรรมค่ายผู้นำนักศึกษา ได้แก่หัวหน้านักศึกษาในแต่ละภาควิชา หัวหน้าชมรม เป็นต้น </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                     มหาวิทยาลัยเทนริ ให้ความสำคัญแก่กิจกรรมนักศึกษามาก โดยจัดสรรงบประมาณส่วนหนึ่งให้ ประมาณ 29 ล้านเยนต่อปี ( ประมาณ 10 ล้านบาท) และเรียกเก็บจากนักศึกษาอีก  12,000  เยน ต่อคน/ปี  (ประมาณ 4,500 บาท)  นักศึกษาทุกคนจะต้องเข้าร่วมกิจกรรม  โดยบังคับกิจกรรมของคณะ แต่กิจกรรมมหาวิทยาลัยนั้นไม่บังคับ  เท่าที่ผ่านมามีนักศึกษาจำนวนน้อยที่ไม่เข้าร่วมกิจกรรมมหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่นักศึกษาเห็นประโยชน์ในการเข้าร่วมกิจกรรม   สำหรับในส่วนของอาจารย์ จะไม่เข้าไปมีบทบาทในการจัดกิจกรรม  เป็นเรื่องของนักศึกษาที่จะต้องจัดกันเอง อาจารย์เป็นเพียงผู้ให้คำปรึกษากิจกรรมเท่านั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>                 </p><p></p>           หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว อาจารย์โนสุและอาจารย์โยชิดะได้พาพวกเราไปดูดอกซากุระบานที่บริเวณใกล้จิบะ ซึ่งมีต้นซากุระปลูกเรียงรายถึง 23 ต้น ทำให้เกิดความงดงามมาก  อาจารย์โนสุบอกว่า  ซากุระที่บานอยู่นี้เป็นซากุระพันธุ์บานเร็ว  ยังมีซากุระพันธุ์บานช้า ที่จะบานในช่วงเดือนหน้า จนถึงพฤษภาคม อีก ซึ่งในเมืองเทนริจะมีต้นซากุระปลูกอยู่มากมายจนกลายเป็นสัญลักษณ์ของเมือง  และในเดือนหน้านี้เทศบาลเมืองเทนริก็จะจัดงานวันดอกซากุระบานด้วย น่าเสียดายที่เราไม่สามารถอยู่ร่วมงานวันนั้นได้   แต่ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ ก็คงจินตนาการได้ใกล้เคียงว่า ดอกซากุระเวลาบานสะพรั่งเรียงรายเป็นทิวแถวริมสองข้างถนน และบริเวณต่างๆ ของเมืองเทนริ คงจะสร้างบรรยากาศอันแสนจะโรแมนติก สวยงามน่าอภิรมย์ เพราะขนาดบานเพียง 23 ต้น ก็สวยงามเหลือเกิน<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p align="center">                 ซากุระ เรียงราย ชมพูสวย</p> <p align="center">                แดดอุ่นด้วย อุ่นไอ ด้วยวัยสาว</p> <p align="center">                 ใต้ร่มดอก ซากุระ  ที่เพริศพราว   </p> <p align="center">               แม้ไอหนาว ก็มิได้ โลมไล้ทรวง </p> <p align="center">   </p> <p align="center">              เจ้าช่างงาม แสนงาม ยิ่งงามนัก  </p> <p align="center">              จะชื่นชม ฝากรัก เจ้าของหวง  </p> <p align="center">              ต้องจำลา "ซาโยนาระ" ชมพูพวง   </p> <p align="center">             ยามเจ้าร่วง พี่ก็ช้ำ ระกำใจ  </p> <p align="center"> </p>

 

ชมวัด "ฮอร์ยูจิ" : มรดกโลกแห่งเมืองนารา

  </span></span> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">         </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">         ชื่นชมความงดงามของซากุระได้ไม่นานนัก เราก็ต้องรีบเดินทางไปเมืองนารา เมืองหลวงเก่าในอดีตของญี่ปุ่น ซึ่งความจริงเราไปครั้งหนึ่งแล้วเมื่อวันที่ 20 เพื่อไปดูวัดโทไดจิ  แต่บ่ายนี้เราจะชมวัดเก่าแก่อีกวัดหนึ่ง คือวัดฮอร์ยูจิ วัดที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นมรดกโลก   บ่ายนี้เราเตรียมร่มกันฝนและเสื้อกันหนาวไปด้วย เพราะกรมอุตุฯ พยากรณ์ว่าจะมีฝนตกลมแรง และอากาศหนาวประมาณ 2 - 5 องศาเซลเซียส</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>

                   รถบัสใช้เวลาวิ่งจากเมืองเทนริถึงนาราประมาณ 1 ชั่วโมง ก็ถึงวัดฮอร์ยูจิ (Horyuji)   วัดนี้ได้ชื่อว่าเป็นวัดที่มีอาคารทำด้วยไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก คือมีอายุประมาณกว่า 1300 ปี  อยู่ในช่วงยุคอาสุกะ  วัดนี้สร้างขึ้นโดยเจ้าชาย Shotoku  Taishi   ศาสนสถานที่เด่นและสง่างามที่สุดภายในวัดก็คือ เจดีย์ห้าชั้น (Goju-no-to) ซึ่งเป็นเจดีย์ไม้ตามแบบสถาปัตยกรรมทางพุทธศาสนาในญี่ปุ่น และหอแห่งความคิดและจินตนาการ (Yumedono)  นอกจากนี้ยังมีศาสนสถานสำคัญคือ วิหารกลาง (Kondo)   อันเป็นสถานที่ประดิษฐานพระพุทธรูปและพระพุทธสาวกซ้าย-ขวา   ภายในบริเวณวัดฮอร์ยูจิจัดตกแต่งต้นไม้และสวนญี่ปุ่นไว้สวยงาม ร่มรื่น มีมุมสงบให้เรารู้สึกนิ่งและสบาย ปัจจุบันยังมีพุทธศาสนิกชนเข้ามากราบไหว้และทำกิจกรรมสำคัญทางพุทธศาสนาอยู่ตลอดทั้งปี  ในปีค.ศ.1993 วัดฮอร์ยูจิได้รับการพิจารณาจากองค์การ UNESCO ให้เป็นมรดกโลก

                     ภายนอกวัดสองฝั่งทางเข้าวัดมีร้านรวงเรียงรายอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ละร้านจัดตกแต่งหน้าร้านและภายในร้านไว้อย่างสวยงาม น่ารัก  ตามสไตล์ญี่ปุ่น เราต้องยกย่องชาวญี่ปุ่นในเรื่องศิลปะการออกแบบตกแต่งสิ่งต่างๆ แทบทุกเรื่อง  ไม่ว่าจะเป็นการจัดตกแต่งร้าน  การออกแบบบรรจุภัณฑ์ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สินค้าต่างๆ  การจักตกแต่งบ้าน สวน แม้แต่การตกแต่งถนนหนทางต่างๆ ดูเป็นระเบียบสวยงามน่ารักและเป็นธรรมชาติ   ผู้เขียนเดินชมสินค้าแล้วก็ได้แต่ชม ไม่ได้ซื้ออะไรมาทั้งๆ ที่อยากได้เหมือนกัน แต่เนื่องจากสินค้ามีราคาแพงมาก ก็จำต้องตัดใจให้เงิน 10,000 เยนสุดท้ายนอนรอในกระเป๋าต่อไป เพราะยังมีอีกหนึ่งวันที่จำเป็นต้องใช้เงินอยู่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p>                      วันสุดท้ายแล้วครับ  มหาวิทยาลัยเทนริจัดรถไปส่งพวกเราถึงสนามบินคันไซ เพื่อเดินทางกลับไทย  พวกเราร่ำลาอาจารย์โนสุและอาจารย์โยชิดะที่ด่านศุลกากรซึ่งท่านดูแลพวกเราจนถึงวินาทีสุดท้ายเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นกับเรา พวกเราซาบซึ้งน้ำใจของอาจารย์ทั้งสองท่านมากที่ดูแลเราเป็นอย่างดีตลอดเวลาที่พักอยู่ในเทนริ นี่คือน้ำใจของเพื่อนชาวญี่ปุ่นที่มอบให้แก่เรา เชื่อว่าเราคงมีโอกาสตอบแทนน้ำใจอันดีต่อเขาในโอกาสข้างหน้า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">11.10 นาฬิกา เที่ยวบิน TG 623  ของสายการบินไทย ก็พาคณะของเรากลับประเทศไทย </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">       7 วัน ในญี่ปุ่นช่างมีค่ายิ่งสำหรับเรา </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ประสบการณ์ ความประทับใจในสิ่งต่างๆ เราคงจดจำอย่างไม่รู้ลืม  ทั้งภูเขาฟูจียามา  ดอกซากุระ ประสบการณ์การศึกษาดูงานและน้ำใจของเพื่อนชาวญี่ปุ่น ....ซาโยนาระ  ญี่ปุ่นที่แสนสวยงาม</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">……………………………………………………………..</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สุดท้ายแห่งเรื่องเล่าจากญี่ปุ่น  ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ได้ติดตามอ่านบันทึกตั้งแต่ต้นจนถึงบันทึกสุดท้าย  สิ่งใดที่เล่าไปและอาจเป็นประโยชน์แก่ท่านบ้างผมก็ดีใจครับ  เพราะความทรงจำ และประสบการณ์ของคนๆ หนึ่ง คงไม่กว้างขวางมากนัก หากท่านทั้งหลายจะได้นำประสบการณ์มาเล่าเพิ่มเติมไว้บ้าง ก็จะช่วยขยายมุมมองให้กว้างและเป็นประโยชน์ต่อไปอย่างไม่รู้จบสิ้น  ขอบคุณด้วยใจจริงครับ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                                  กรเพชร  เพชรรุ่ง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>         </span>