มุมที่แตกต่าง...เสริมพลังกัน..

เมตตา
  "ต้องมองเป็นเครื่องมือ...นะในตัวเครื่องมือนี้.....มีการใช้ประโยชน์ในหลายระดับ ตั้งแต่ เวทีที่ให้เกิดเครือข่าย.....เวทีที่ได้ความรู้เลย.....กลุ่มเป้าหมายเขาจะเป็นผู้เลือกว่าเขาจะใช้เครื่องมือนี้ทำอะไร...."   

วันนี้มีคุยนัดพิเศษกับกลุ่มงานเล็กๆที่จะต้องดูแลผลักดันวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ข้างในให้ติดตลาดและตลาดติดมาทีหลังได้น้องมะปรางเปรี้ยวคนสวย มากันคุย....
      เตรียมความพร้อมให้เปิดในวันที่ 24 กย....มีหลายประเด็นที่เก็บจากคุณวิภัทร  ศรุติพรหม มาเล่าสู่กันฟัง....

     "ต้องมองเป็นเครื่องมือ...นะในตัวเครื่องมือนี้.....มีการใช้ประโยชน์ในหลายระดับ ตั้งแต่  เวทีที่ให้เกิดเครือข่าย.....เวทีที่ได้ความรู้เลย.....กลุ่มเป้าหมายเขาจะเป็นผู้เลือกว่าเขาจะใช้เครื่องมือนี้ทำอะไร...."  
  
ดิฉั้นหมดความกังวลไปได้หลายประการ จะกังวลล่วงหน้าไปใย....หากมหาวิทยาลัยหวังเพื่อเป็นเวทีที่ใช้ในการสื่อสารร่วมกันในองค์กร...

        สิ่งที่ได้จากการประชุม....มุมที่เรามองไม่เห็นมากมาย หากได้คุยกับคนที่ต่างวิธีคิดมีบางคนชอบทำงานอุดช่องโหว่...เลือกหยิบจับงานที่คนอื่นไม่สนใจทำด้วยวิสัยทัศน์และความเชื่อของตนว่า....วิธีการที่เขาทำๆกันอยู่มันมีช่องว่าง.....เราก็หยิบช่องว่างนั้นมาทำซะ...ในขณะที่คนหลายคนก็ทำตามลู่ของเขาไปตามสั่งตามนโยบาย...วันหนึ่งเมื่อถึงทางตันของงานเป็นแผงที่คนเขาทำๆ กัน......พบช่องว่างที่ต้องเติม...งานที่ผมทำจะไปเสริมได้เสมอ..อะไรที่เขาเรียกไม่ออกค้นไม่ได้..งานผมเรียกออกค้นได้เพราะผมนั่งมองว่ามันมีช่องว่างอยู่...ผมไม่เลือกที่จะคัดค้านตอนนั้น...เพราะมันขวางอะไรหลายอย่าง....นี่คือวิธีทำงานของผม....
       
     ดิฉันพบทางสว่าง.......มัวคิดในแบบของตน....อยากให้มาอยู่ในทาง....ในแนวที่เราต้องการ....เลิกคิดซะทีเขาจะเขียนมั้ยเนอะ....ทำอย่างไรให้มาเขียนกันมากๆ .... ในเชิงปริมาณ       

        สิ่งที่ควรทำยิ่งกว่าคือเร่งคุณภาพ.....ดูแลเรื่องความปลอดภัยของระบบต้องขอช่วยกันสอดส่องดูแลชวนสมาชิกช่วยกันดูแล...ถ้าดูแลไม่ดี ล่มแน่.....ประเด็นละเอียดอ่อนทั้งนั้น...เวทีเพื่อการสร้างสรร.....หันมาดูตรงนี้ดีกว่าหันมาทำหน้าที่ของตนขยันเขียนบันทึก....บอกแนวเทคนิคการเขียน....ข้อปฎิบัติ....มีกลุ่มช่วยเชียร์คนเขียนในระยะแรก....ก็สำคัญ...

          นำกลุ่มนำร่องเขียนเล่างานประจำ....ย้ายบางที่ที่ใช้ในอีเมลมาใช้ที่นี่ ชวนกลุ่มฃุมชนนักปฎิบัติ...มาใช้เวที....จัดรางวัลจูงใจ...

             เพิ่งประชุมมา ไอเดียบรรเจิด...อีกครา...นี่คือประโยชน์จากการคุยกับคนที่คิดต่าง....เติมเต็มกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  Telling by Metta

คำสำคัญ (Tags)#kmกับงานประจำ#งานประจำ#กองการเจ้าหน้าที่#มองมุมอื่น

หมายเลขบันทึก: 125745, เขียน: 06 Sep 2007 @ 17:33, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:16, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (7)

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 06 Sep 2007 @ 17:43
  • ดีจังเลยพี่
  • ทำให้เห็นมุมมองที่แตกต่าง
  • มาให้กำลังใจ
  • ถึงจะน้อยแต่จริงใจนะตัวเอง
  • อิอิอิๆๆๆ
  • สวัสดีครับพี่
  • ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ
  • ฝนที่ตกทางนี้หนาวถึงคนทางโน้นรึเปล่าน้อ  อิอิ

ดิฉันพบทางสว่าง.......มัวคิดในแบบของตน....อยากให้มาอยู่ในทาง....ในแนวที่เราต้องการ....เลิกคิดซะทีเขาจะเขียนมั้ยเนอะ....ทำอย่างไรให้มาเขียนกันมากๆ .... ในเชิงปริมาณ 

บางครั้งปริมาณก็ไม่ได้เป็นตัวชี้วัดว่า "เรา" ประสบความสำเร็จ  เพราะ ตัวชี้วัดสูงสุดคือทุกคนทำแล้วได้งานและมีความสุขค่ะ  ขอเป็นกำลังใจให้กับทีมผู้พัฒนาในทุกส่วนนะคะ

Cheer up!!!

Mitochondria
เขียนเมื่อ 07 Sep 2007 @ 05:24

สวัสดีครับ คุณเมตตา

  • ในที่สุดคุณเมตตาก็พบสัจธรรมอีกข้อ
  • งานน่ะทำแล้วไม่มีที่สิ้นสุด ขอเพียงให้ทำ ก็จะมีผลงานออกมาเอง ส่วนคุณภาพของผลงานขึ้นกับความใส่ใจ ความตั้งใจ และความสามารถในการวางแผนงาน ทำตามแผนงาน และการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น
  • ในทุกงาน เริ่มต้นที่การทำ จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะทุกงานย่อมมีปัญหาเกิดขึ้น และทุกปัญหาย่อมมีทางแก้ การมองล่วงหน้าว่างานที่จะทำมีปัญหาอะไรบ้าง มีส่วนช่วยให้เราสามารถระวัง และหลีกเลี่ยงอุปสรรคบางอย่างได้ แต่ผลข้างเคียงของมัน คือ การที่เห็นแต่ปัญหา จะบ่นทอนกำลังใจ ทำให้รู้สึกท้อ แม้จะไม่แท้ก็ตาม
  • อย่าไปสนใจปัญหามากเลยครับ เอาไว้เกิดแล้วค่อยแก้
  • เริ่มต้นที่การทำ และทำแบบตั้งใจ แล้วอะไรที่ดีๆ ก็จะเกิดขึ้นเอง
  • หาทีมงานดีๆ สักทีม ที่สนับสนุนกำลังใจซึ่งกันและกัน และร่วมแรง ร่วมคิด แค่นี้ก็สนุกกับงานที่ต้องทำแล้วล่ะครับ
สิงห์ ป่าสัก
เขียนเมื่อ 07 Sep 2007 @ 09:27
  • สวัสดีครับท่านพี่เมตตา
  • KM คือเครื่องมือที่จะให้ความแตกต่างหลายหลายมาร่วมกัน...เพื่อให้เกิดพลังได้นะครับ
  • ขอบพระคุณมากครับที่นำมาแบ่งปัน

ไม่ทราบว่า แสดงความยินดีช้าไปหรือเปล่า  เพิ่งทราบว่าเขาเริ่มเปิดวงแชร์กันแล้ว   เข้าไปดูก็คึกคักดี อยากช่วยด้วย แต่ตอนนี้ ใน gotoknow ใหญ่ก็แทบไม่ได้เขียนอยู่แล้ว

ยังไงก็ให้กำลังใจนะคะ  

อ.แอ๊ว
เขียนเมื่อ 28 Sep 2007 @ 21:21
  • ได้แนวคิดในการทำงานที่เป็นสุขมากขึ้น
  • ขอบคุณมากค่ะ