“เมื่อฉันกลายเป็น “พยาบาลไร้หมวก” ก็ทำให้ได้พบกับความเป็นจริงอีกด้านว่า คนเราจะทำความดี และดูแลเพื่อนมนุษย์คนอื่นได้ดี ก็ต้องรู้จักความเป็นมนุษย์ของตนเองให้ดีเสียก่อน การถอดหมวกของฉันก็เหมือนกันปลดเปลื้องความยึดติดวิชาชีพทั้งมวลลง และมาดูแลรักษาด้วยการเอาความเป็นมนุษย์ไปสัมผัสกัน " <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p> ข้อความด้านหลังปกหนังสือ จูงใจให้ต้องรีบเปิดอ่านและขอหยิบยกบางตอนมาใส่ในบันทึกนี้ค่ะ” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p> หลังจากปฏิบัติธรรมมากว่า 10 ปี ฉันรู้สึกและเข้าใจถึงความอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา อันเป็นแก่นของพระพุทธศาสนาก็ต่อเมื่อฉันได้เผชิญหน้ากับโรคร้ายในวันหนึ่ง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p> มันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันเข้าถึงการ เกิด แก่ เจ็บ ตายได้อย่างชัดเจน แม้ว่ายังไม่ตาย ?….. <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p> ฉันทำ โครงการอยู่อย่างสงบ จบชีวิตที่บ้าน เพื่อรองรับผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่มีจำนวนเพิ่มขึ้นทุกปี สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากผู้ป่วยที่เสียชีวิตด้วยมะเร็ง คือ.... <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><ul><li><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt"> หลายคนสามารถอยู่ได้นานอย่างมีความทุกข์ทรมานน้อยลง เพราะมีครอบครัวที่คอยให้กำลังใจ </div></li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><ul><li><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt"> คนที่ท้อแท้หมดหวังกับชีวิตมักจะต้องจากไปในเวลาอันสั้น </div></li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><ul><li><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt"> หลายคนเหนื่อยหน่ายต่อการตระเวนไปรักษาตามโรงพยาบาลต่างๆ แต่สุดท้ายก็ไม่หาย แม้จะรักษาจนครบตามที่แพทย์วางแผนไว้ก็ตาม…………………………………………….. </div></li></ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> เราทุกคนไม่สามารถหยุด การตาย ได้ แต่เราสามารถเลือกที่จะเตรียมตัวตาย ด้วยการมีสติได้ และต้องอาศัยปัจจัยต่างๆมากมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันต้องทำเหมือนกับคนไข้เช่นกัน นั่นคือ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 94.5pt; text-indent: -36pt; tab-stops: list 94.5pt" class="MsoNormal">1. การฝึกจิตให้อยู่กับปัจจุบัน อย่าบั่นทอนชีวิตด้วยความคิดล่วงหน้าในอนาคตที่ยังมาไม่ถึง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 94.5pt; text-indent: -36pt; tab-stops: list 94.5pt" class="MsoNormal">2. มีกัลยาณมิตร ให้คิดทำแต่สิ่งอันเป็นกุศลด้วย ทาน บารมี ศีล</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 94.5pt; text-indent: -36pt; tab-stops: list 94.5pt" class="MsoNormal">3. ไม่ประมาทต่อการดำเนินชีวิต</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 115.5pt; text-indent: -21pt; tab-stops: list 115.5pt" class="MsoNormal">- อาหาร สมดุล สมควร (กินเพื่ออยู่แต่อย่าอยู่เพื่อกิน)</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 115.5pt; text-indent: -21pt; tab-stops: list 115.5pt" class="MsoNormal">- อากาศ อยู่กับธรรมชาติให้มากที่สุด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 115.5pt; text-indent: -21pt; tab-stops: list 115.5pt" class="MsoNormal"></p><p> - อารมณ์ ตัดความโกรธ </p><p> โลภ หลง (ส่วนใหญ่มักจะ</p><p> ตัดยาก) </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> หนังสือเล่มนี้ได้รับจากพี่ที่สนิทมากที่สุด...ผู้เขียนเป็นญาติซึ่งเป็นพยาบาล และรู้ตัวว่าเป็น “มะเร็ง” จึงอยากจะทำประโยชน์ให้กับส่วนรวมมากที่สุดในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ โดยการเขียนหนังสือและการดูแลผู้ป่วย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p> ตั้งใจว่าเพื่อนๆท่านใดที่เข้ามาตอบรายแรกๆและสนใจอ่านหนังสือเล่มนี้ แจ้งความประสงค์ไว้ได้ค่ะ หว้าจะส่งหนังสือไปให้ตามที่อยู่ด้วยความรัก แต่มีจำนวนจำกัดนะคะ
อนาคตจะเกิดอะไรก็ช่าง...จงมีสติอยู่กับปัจจุบัน(ข้อคิดในวันพระ)
เรียนรู้ธรรมะ...จากหนังสือ" พยาบาลไร้หมวก"
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
พิชชา · 5 ก.ย. 2550
CakePHP - มานพ กองอุ่น · 5 ก.ย. 2550
นาย อะกีบ สะไหน · 5 ก.ย. 2550
ชาตรี · 5 ก.ย. 2550
สวัสดีค่ะ
ขอจองเล่มหนึ่งค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องลูกหว้า
ชอบให้เล่าให้ฟังแบบนี้มากกว่าค่ะ ^ ^
สิ่งที่คุณพยาบาลคนนี้ทำนับว่าเป็นกุศลเป็นอย่างยิ่งจริงๆ
ชอบประโยคนี้มากๆ ค่ะ
เราทุกคนไม่สามารถหยุด การตาย ได้ แต่เราสามารถเลือกที่จะเตรียมตัวตาย ด้วยการมีสติ
คิดถึงนะจ๊ะ ^ ^
สวัสดีค่ะ
ดิฉันก็มีหนังสืออยากให้ อ.ลูกหว้าได้ไว้เป็นที่ ระลีกค่ะ เป็นบทความที่คุณพลเดช(พี่โยคีของดิฉัน) ท่านอนุญาตให้ทำแจกเป็นธรรมทาน ดิฉันแจกพระภิกษุและญาติโยม วันตรวจสุขภาพพระ ประมาณ 1,000 เล่ม หลังจากส่งไปอินเดีย 20 เล่ม ก็ยังพอเหลือ ก็อยากแจกให้ชาวบล็อกเราแต่ยังไม่มีโอกาสได้บอก ถ้าอาจารย์ต้องการช่วยแจ้งด้วยค่ะ จะส่งไปให้
สวัสดีครับ อ.ลูกหว้า
สตินั้นสำคัญที่สุด ที่เราปฏิบัติธรรมไม่ว่ารูปแบบไหน ก็เพื่อเจริญสติ ทำให้สติจำสภาวะธรรมได้มากขึ้นๆ เมื่อสภาวะธรรมเกิดขึ้นตรงหน้าในปัจจุบันขณะ ก็รู้ตรงๆ ไปตามความเป็นจริง โดยไม่ต้องเพ่ง ไม่ต้องดัดแปลงใดๆ ทั้งสิ้น
ทำได้เท่านี้ก็ยากที่จะหลงทาง
อิอิ ทำเองยังไม่ได้หรอก จำท่านมาครับ
ธรรมะสวัสดีครับ
สวัสดีจ้าเพื่อน
เป็นกำลังใจให้เสมอ เข้ามาเพราะความคิดถึง เพิ่งเร่งเขาติดเน็ตได้เมื่อตอนเย็นนี่เอง เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ ขอบคุณสำหรับสิ่งดี ๆ ที่มีมาเสมอจ้ะ