คืนสู่จุดกำเนิดชีวิต...ต้นกำเนิดสรรพสิ่ง

หลายครั้งที่เราดำเนินชีวิตเดินหน้ามาตลอด ไม่เคยได้พัก  ไม่เคยได้คิดว่า  ......เราเกิดมาเพื่ออะไร?  ไม่เคยตั้งคำถามนี้กับใคร?....แล้วจะอยู่เพื่อ(ใคร? อะไร? อย่างไร?)  ถ้าเรามีคำตอบที่เรียบร้อยแล้ว  สิ่งที่เราได้คำตอบมานั้น เป็นสัมมาทิฎฐิ หรือไม่?.................

ถ้าเป็นการพิสูจณ์ว่าคิดเองหรือได้คำตอบจากไหน? เคยอ่าน เคยเห็น เคยประสบมา หรือไม่?  เท่านี้ยังไม่พอ ต้องมีต้วชี้วัด เช่น เราเชื่อเรื่องกรรมหรือไม่? ทำดีย่อมได้ดีใช่หรือไม่?  หรือถ้าเราทำไม่ดี ด้วยกาย วาจา และใจ ต้องได้รับผลกรรมใช่หรือไม่? และเราเชื่อว่า อริยสัจจ์สี่ ที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ เป็นความจริง อย่างนี้ เป็นสัมมาทิฎฐิ  ก็ใช่ครับ  อริยสัจจ์สี่ เป็นสัมมาทิฎฐิ เหล่านี้เป็นต้น......

ท่านอาจารย์พุทธทาส  ท่านชอบนำเอาพุทธสุภาษิตมาเล่าให้ฟัง เช่น สุญญตา..นี้เรียกว่า..มหาปุริสวิหาร  แปลว่า  ความว่าง  นั่นแหละคือวิหารของพระมหาบุรุษ.......  และพระพุทธเจ้าตรัสยืนยันโดยส่วนพระองค์อีกว่า ตถาคตอยู่...ด้วยส่วนของสุญญตาวิหาร คือฆ่าเวลาด้วยสุญญตาวิหาร และใช้ชีวิตล่วงไปแต่ละวันด้วยสุญญตาวิหาร....

สุญญตาวิหาร คือ การเป็นอยู่ด้วยความว่าง  มีลมหายใจอยู่ด้วยความว่าง  ...เป็นความว่างต่อความรู้สึก(ตัณหาและอุปาทาน)ตั้งแต่ระดับเล็กสุด ไปจนใหญ่สุด จากนามธรรมที่มีความหมายและไม่มีความหมายในชีวิต

การกลับคืนสู่ธารชีวิต (Back to the source) เป็นการมีชีวิตอยู่ มีลมหายใจอยู่ด้วยความรู้สึกต่อความว่างตลอดเวลา หรือ สุญญตาวิหารนั่นเอง...การกลับคืนสู่ธารชีวิต จึงเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่ และมีแต่สัมมาทิฎฐิ  พร้อมที่จะสร้างคุณงามความดี  คุณธรรมไร้ขีดจำกัด และคุณประโยชน์เอนกอนันต์.........