บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับธรรมชาติ

       ตอนผู้เขียนเด็กๆ มักได้ยินที่เขาพูดว่า “สายบัว เตรียมเนื้อเตรียมตัว รอขันหมากมา”  ยังไม่เข้าใจ  เพิ่งมาเข้าใจว่าเป็นแบบไหนก็ตอนอายุมากนี้เอง ไม่ได้มีเจตนาว่ากระทบใครนะ…ฮิๆๆ 

 

      ตอนเด็กชอบเก็บสายบัวมาให้แม่ รู้สึกว่าเป็น บัวสาย เอามาต้มกะทิ ใส่ปลาทู อร่อยมาก นอกจากนี้ยังเก็บมาให้แม่ทำขนมสายบัว ไม่ทราบว่าเด็กๆสมัยนี้เคยกินไหม เพราะค่อนข้างหายาก เห็นเด็กๆสมัยนี้กินของขบเคี้ยวที่มาจากร้านสะดวกซื้อแล้วน่าเป็นห่วง บางอย่างมีผงชูรสจนน่าวิตก

        เจ้าฝักบัวมีเม็ดขาวๆ อร่อยมาก แต่ต้องเอาสีเขียวข้างในนอกก่อน ผู้เขียนเคยหลอกให้ฝรั่ง เพื่อนสนิทกินทั้งเม็ด เขาบ่นว่าทำไมยูกินของขมได้  อีกสิ่งหนึ่งที่น่ากินคือ รากบัว  แต่ที่บ้านเมืองกาญจน์ผู้เขียนเรียกว่า ไหลบัว เอามาจิ้มน้ำพริก และทำขนมไหลบัวอร่อยมาก  

     

  สมัยก่อนไปตลาดที่ใช้ห่อหมู หรือห่อเนื้อจากตลาดใช้แทนถุง พาสติก เป็นวัสดุจากธรรมชาติ แถวๆๆบ้านผู้เขียนใช้ ใบบัว  นี่ถ้าบอกเด็กสมัยนี้ว่ารู้จัก กระทะใบบัวไหม เด็กๆสมัยนี้คง งงๆๆ

        คิดถึงธรรมชาติสมัยเด็กแล้วมีความสุขดี เสียดายธรรมชาติและความสุขในสมัยเด็กๆ อยากให้เด็กๆสมัยนี้ได้มีโอกาสได้สัมผัส ธรรมชาติบ้าง  ดีกว่าเขาอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม เช้าไปเรียน ค่ำถึงกลับมา เสาร์-อาทิตย์ไปเรียนพิเศษ น่าสงสารเด็กๆนะครับ  (คุณพ่อคุณแม่จ๋า พาหนูไปสัมผัส ธรรมชาติบ้าง นะคะ)

 

      เอาดอกบัวที่ปลูกหน้าห้องมาให้ดู เมื่อเช้าถ่ายรูปได้รูปอะไรมาด้วยไม่ทราบเลยเอามาทายเสียเลย  ว่ามันคืออะไร  ใครมีความสุขกับธรรมชาติตอนเด็กๆ หรือตอนปัจจุบัน เอามาเล่าให้ฟังบ้างนะครับ…(อยากมีความสุขกับธรรมชาติแนะนำว่า ติดต่อพี่บางทราย งานเฮฮาศาสตร์ครั้งที่ 3 ครับผม)

       สนใจข้อมูลเรื่อง บัวอ่านที่นี่ครับผม (ขอบคุณข้อมูลจาก website ครับ)