กลอนตลาด........สอนใจตนก่อนคนอื่น

สอนใจตนก่อนคนอื่น...ถ้าทำได้จะดีมาก ๆ นะครับ...

ยอดใบอ่อนไหวเอนเห็นแล้วงาม เงาต้องตามลมพัดพลิ้วหวั่นไหว กิ่งก็ไกวใบก็แกว่งโอนเอนไป เหมือนจิตใจไร้นิ่งของคนเรา ฝ่าชีวิตทางตันดั้นด้นไป เดินทางไกลโดดเดี่ยวดูเปลี่ยวเหงา ฝึกความเข้มแข็งแรงแห่งใจเรา รวดเร็วเข้ารอช้าสายเกินกาล ฝึกทันทีที่เรามีโอกาส ให้สามารถลุ่มลึกศึกษาสาร ฝึกให้เห็นเย็นร้อนอ่อนแข็งนาน ให้เชี่ยวชาญเถิดเจ้าเอาให้จริง ศาสตร์ทุกศาสตร์มีค่าควรเรียนรู้ เคารพครูทุกศาสตร์ด้วยใจยิ่ง เฝ้าพากเพียรเรียนรู้ดูให้จริง หลอมทุกสิ่งเป็นเราเข้าถึงใจ ใบไม้เอนลู่ลมเลพัดผ่าน แต่งกลอนการยามเช้าชื่นสดใส เย็นลมพัดพริ้วแผ่วแว่ววู่ไว ผ่านกายใจในตนบนยอดเขา…เอย. ฮา ๆ เอิก

สุริยาเคลื่อนคล้อยลอยลงต่ำ

หมู่มัจฉาลอยเล่นน้ำดูสุขสันต์

ต้นไผ่เอนโอนอ่อนอ้อนรำพัน

ถึงตัวฉันตอนนี้นั้นยังเยาว์

ต้องเรียนรู้โลกกว้างอีกมากมาย

มีเพื่อนมิตรร่วมโลกคลายความเหงา

แต่ทุกสิ่งย่อมขึ้นอยู่กับตัวเรา

ขจัดความโง่เขลาด้วยตัวเอง

ก่อนคิดจะสั่งสอนผู้อื่นนั้น

ต้องมุ่งมั่นปฏิบัติตนให้เก่ง

สอนตัวเองให้ดีให้เขาเกรง

เหมือนบทเพลงต้องบรรเลงประทับใจ

แวะมาอ่านกลอนอาจารย์แสนสนุก

ทั้งเชิงรับเชิงรุกแสนสดใส

อ่านเสร็จแล้วหนูแต่งตอบสบายใจ

ข้อคิดได้ฝึกสมองลองปัญญา

สวัสดีเจ้าค่ะ อาจารย์ยูมิ ...หนูแวะมาแต่งกลอนด้วย..เห็นด้วยเจ้าค่ะ ...ก่อนที่จะไปสอนใครสักคน เราก็ต้องทำตัวเราให้ดีเสียก่อน....เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---------> น้องจิ ^_^

กลอนตลาด........สอนใจตนก่อนคนอื่น

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน