สอนใจตนก่อนคนอื่น...ถ้าทำได้จะดีมาก ๆ นะครับ...
<p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ยอดใบอ่อนไหวเอนเห็นแล้วงาม</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เงาต้องตามลมพัดพลิ้วหวั่นไหว</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">กิ่งก็ไกวใบก็แกว่งโอนเอนไป</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เหมือนจิตใจไร้นิ่งของคนเรา</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ฝ่าชีวิตทางตันดั้นด้นไป</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เดินทางไกลโดดเดี่ยวดูเปลี่ยวเหงา</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ฝึกความเข้มแข็งแรงแห่งใจเรา</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">รวดเร็วเข้ารอช้าสายเกินกาล</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ฝึกทันทีที่เรามีโอกาส</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ให้สามารถลุ่มลึกศึกษาสาร</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ฝึกให้เห็นเย็นร้อนอ่อนแข็งนาน</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ให้เชี่ยวชาญเถิดเจ้าเอาให้จริง</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ศาสตร์ทุกศาสตร์มีค่าควรเรียนรู้</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เคารพครูทุกศาสตร์ด้วยใจยิ่ง</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เฝ้าพากเพียรเรียนรู้ดูให้จริง</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">หลอมทุกสิ่งเป็นเราเข้าถึงใจ</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ใบไม้เอนลู่ลมเลพัดผ่าน</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แต่งกลอนการยามเช้าชื่นสดใส</p> <p style="margin: 0cm 79.6pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เย็นลมพัดพริ้วแผ่วแว่ววู่ไว</p> ผ่านกายใจในตนบนยอดเขา…เอย. ฮา ๆ เอิก
สุริยาเคลื่อนคล้อยลอยลงต่ำ
หมู่มัจฉาลอยเล่นน้ำดูสุขสันต์
ต้นไผ่เอนโอนอ่อนอ้อนรำพัน
ถึงตัวฉันตอนนี้นั้นยังเยาว์
ต้องเรียนรู้โลกกว้างอีกมากมาย
มีเพื่อนมิตรร่วมโลกคลายความเหงา
แต่ทุกสิ่งย่อมขึ้นอยู่กับตัวเรา
ขจัดความโง่เขลาด้วยตัวเอง
ก่อนคิดจะสั่งสอนผู้อื่นนั้น
ต้องมุ่งมั่นปฏิบัติตนให้เก่ง
สอนตัวเองให้ดีให้เขาเกรง
เหมือนบทเพลงต้องบรรเลงประทับใจ
แวะมาอ่านกลอนอาจารย์แสนสนุก
ทั้งเชิงรับเชิงรุกแสนสดใส
อ่านเสร็จแล้วหนูแต่งตอบสบายใจ
ข้อคิดได้ฝึกสมองลองปัญญา
สวัสดีเจ้าค่ะ อาจารย์ยูมิ ...หนูแวะมาแต่งกลอนด้วย..เห็นด้วยเจ้าค่ะ ...ก่อนที่จะไปสอนใครสักคน เราก็ต้องทำตัวเราให้ดีเสียก่อน....เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---------> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับ คุณ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div><div class="info">นางสาว จิราภรณ์ น้องจิ กาญจนสุพรรณ</div><div class="info">อ่านกลอนแล้ว…จะต่อกลอนเล่นเลยนะครับ…</div><div class="info">มี…สุ…จิ…ปุ…ลิ…อยู่ในใจ</div><div class="info">พบสิ่งใด ให้แก้…ไขปัญหา</div><div class="info">การฟังคิดถามเขียนเพียรปัญญา</div><div class="info">น้องหนูจ๋าจงจำคำอาจารย์</div><div class="info">ตนเตือนตนเท่านั้นในทางดี</div><div class="info">นำชีวีข้ามห่วงบ่วงสงสาร</div><div class="info">นำจิตตนพ้นภัยในใจมาร</div><div class="info">ชุ่มชื่นนานในธรรมพุทธองค์</div><div class="info">เพราะธรรมจักรักษ์จริงยิ่งสิ่งใด</div><div class="info">คิดอะไรให้สำเร็จสมประสงค์</div><div class="info">คนมีศีลมีธรรมให้ยืนยง</div><div class="info">ดำรงคงความดีนิรันดร์…เอย. ฮา ๆ เอิก ๆ</div><div class="info">ขอบคุณครับ</div>