บันทึกนี้…ออกจะดูเป็นส่วนตัวสักหน่อย คือ ผมเองอยากจะบ่นกับตัวเองครับ
31 สิงหาคม 2550 19.25 น. ผมนั่งคิด นอนคิด อยู่สองสามวัน ว่าจะเอายังไงดีกับข้อมูลในสมุดบันทึกที่เขียนไว้ แต่ไม่ได้เอาลงใน blog ซึ่งก็มีหลายเรื่องที่ผมคิดว่า น่าจะเอามาลปรร.กับสมาชิกชาว blog ได้บ้าง แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เขียนสักที (ด้วยเหตุผลเดิม ๆ ครับคือไม่มีเวลา..อีกแล้ว) ทั้งที่มีสัญญาใจ กับสมาชิกชาวส่งเสริมการเกษตรว่าจะเขียน blog ทุกอาทิตย์ อันที่จริงแล้วก็คงเป็นเพราะลักษณะส่วนตัวของผมด้วยล่ะ ที่มักจะทำงานในลักษณะของ
artist emotion (ต้องรออารมณ์ก่อน…ถ้าไม่มี..เขียนไม่ออก) ซึ่งไม่ใช่คุณลักษณะของ bloger ที่ดีเลย
ก็คิดว่าจะเขียนบันทึกที่ตกค้างในสมุดออกมารวดเดียว..เอาแบบซีรี่ส์หนังเกาหลีเลย แต่คงจะไม่ถึงกับเป็นหนังชุดนะครับ (ฮา)
โดยในบางบันทึกคงจะไม่มีภาพ เพราะผมไม่มีกล้องติดไปเวลาทำงานในพื้นที่ (กระบวนการจัดหาอยู่ในขั้นตอนสุดท้ายแล้วครับ)
คำสารภาพ
ทั้งที่มีสัญญาใจ กับสมาชิกชาวส่งเสริมการเกษตรว่าจะเขียน blog ทุกอาทิตย์
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Keen · 3 ก.ย. 2550
Keen · 3 ก.ย. 2550
ครูจะริน · 3 ก.ย. 2550
nokky · 3 ก.ย. 2550
รองศาสตราจารย์ รังสรรค์ เนียมสนิท · 3 ก.ย. 2550
ให้กำลังใจครับ
เขียนเมื่ออยากเขียน เขียนเมื่อไหร่ก็ได้ที่มีความสุข เพราะความสุขนั้นถ่ายทอดออกมาผ่านงานเขียนครับ
รออ่านบันทึกนะครับ
ผมเมื่อก่อนเขียนเพราะอาจารย์ที่สอนวิชาKM บอกว่ามีคะแนน แต่ปัจจุบันความคิดเปลี่ยนไปแล้วครับ เขียนเพราะอยากถ่ายทอดเรื่องเล่าเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ ให้กำลังใจครับ
สวัสดีครับพี่สิงห์ป่าสัก พี่หนุ่ม ร้อยเกาะ คุณsanit