<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">บางทีการที่มีโอกาสให้คบหากับใครสักคนในชีวิต แล้วเรารู้สึกเฉยๆหรืออาจจะรู้สึกว่าคนๆนั้นเป็นคนสำคัญสำหรับเราก็ตาม มันก็เป็นความรู้สึกที่ดี-ดีหรือบ้างครั้งการรักกันแบบเด็ก-เด็ก ที่ไม่ค่อยเห็นค่าของคำว่ารักก็เป็นอีกแบบหนึ่งคือเที่ยวสนุกไปวันๆ นึกถึงแต่เรื่องเที่ยวเรื่อยเปื่อย สนุกสนานมันก็มีแต่ความสุขน่ะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">จนวันหนึ่งสิ่งนั้นหายไป แรกๆ เราก็อาจจะไม่รู้สึกอะไรหรอกหรือบางคนอาจจะไม่รู้สึกอะไรเลยก็เป็นได้ ฉันว่ามันแล้วแต่คนน่ะว่าเค้าคบกันมาแบบไหน เพื่อนฉันก็มีน่ะ แบบนี้ แต่ว่าเพื่อนอีกคนก็บอกว่ากว่าจะรู้ว่ารักผู้หญิงคนนี้ก็ต่อเมื่อถึงเวลาที่เค้าจากไปแล้วจะครบปีเหมือนนั่นเป็นช่วงเวลาแห่งการทบทวนในชีวิต ก็นานพอดูน่ะ ฉันว่าไม่รู้ของคนอื่นๆจะให้เวลากับตัวเองเพื่อทบทวนเรื่องราวต่างๆนานแค่ไหน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>สำหรับฉันแล้วการนั่งทบทวนเรื่องราวต่างๆในแต่ละวัน สักวันล่ะสิบนาทีก็น่าจะดีน่ะวันนี้ดีที่สุดของเราคือ อะไร และแย่ที่สุดของเราคืออะไร จดไว้หากว่าไม่เหลือบ่ากว่าแรง อย่างน้อยเราก็ไม่ได้เสียสิ่งดี-ดี ในชีวิตเราไปหรือเสียบทเรียนดี-ดี ที่จะสอนเราไปเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องแย่ๆขึ้นได้อีก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>บางทีการที่เราได้หยุดคิด ให้เวลาคุยกับตัวเองบ้างเราจะได้เคยชินกับการฟังเสียงจากใจของเราเองว่าต้องการอะไรกันแน่ในชีวิดจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลังว่า ทำไมชั้นทำอย่างนี้ ทำไมไม่ทำอย่างนั้นแต่สุดท้ายมันก็ผ่านมาแล้ว และเราก็เป็นคนกระทำอย่างไรเสียก็ควรยอมรับผลที่ตามมาอย่างหน้าชื่นตาบานหรือว่าหน้าชื่นอกตรมก็แล้วแต่น่ะ จำไว้ว่าสิ่งที่สูญเสียไป ไม่ใช่เสียทุกอย่างมันยังเหลือบทเรียนที่ดี-ดีให้กับเราเสมอ เป็นประสบการณ์ที่จะช่วยสอนเรา เตือนเราแต่บางครั้งเราก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีก กี่ครั้งต่อกี่ครั้งนั่นเพราะเราไม่ยอมฟังเสียงจากใจเราเอง<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>บางครั้งเราใช้อารมณ์มาตัดสินสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วเสียใจทีหลังอารมณ์ที่ว่านั้น อาจจะเป็นอารมณ์โกรธ รัก หลง สนุก อะไรก็แล้วแต่ ณตอนนั้นเราได้กระทำไปแล้วอย่างเสียใจทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว สิ่งต่างก็ไม่อาจหวนคืนถามว่าเสียใจหรือเปล่า ชั้นคิดว่าทุกคน ตอนนี้ตอบได้เต็มปากว่าไม่เสียใจหรอกน่ะเพราะว่ามันได้พ้นไปแล้ว ไม่เสียใจที่ทำลงไปแต่ว่ามันก็คงต้องมีบ้างสำหรับการเจ็บปวดในส่วนหนึ่งส่วนใดหากนึกถึงก็นี่แหละรสของชีวิต<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>ฉะนั้นอย่ารีรอที่จะถาม ฟัง เสียงเทวดา นางฟ้าตัวน้อยๆ ในตัวเราเองเพื่อจะได้ทำอย่างใจเราอยากทำ อยากเป็น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบอกรัก บอกเลิกขอให้อีกคนอยู่กับเรา หรืออะไรก็ตาม บางคนอาจจะนึกว่า บอกเลิกเหรอใจร้ายจังก็ดีกว่า โกหกกันน่ะ ว่ารักน่ะ ยังพอทำใจ เข้าใจได้บ้างละน่าหรือบางคนไม่กล้าบอกรัก อย่ากลัวเลย มีบางคนบอกว่าแม้ว่าความรักที่เรามอบให้ใครแล้วมันไม่เคยได้รับคืนกลับมาเลยแม้แต่น้อยแต่ความรักก็ไม่ได้ตายจากไปไหนนี่นา มันยังงอกงาม และงดงามในใจเราเสมอ คงมีสักวันทีคนดี-ดี จะมองเห็นต้นไม้รักที่งดงามในใจเราเอง
แล้วเราเองจะเข้าใจ
ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปในที่สุด
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
วสันต์ เสี้ยมแหลม · 1 ก.ย. 2550
จารุวัจน์ شافعى · 1 ก.ย. 2550
มานิต แย้มดี · 1 ก.ย. 2550
คนไร้กรอบ · 1 ก.ย. 2550
ทุกอย่างไม่มีการเกิดขึ้น ไม่มีตั้งอยู่ และไม่มีการดับไปเป็นที่สุด
อย่างเข้าใจแค่นั้น
ครับผม