เรียนอะไรกันนักหนา

สงสารเด็กๆตัวน้อยทั้งหลาย สงสารครู

                                    ทุกวันนี้สงสารเด็กๆ ตัวน้อยทั้งหลาย ต้องตื่นเช้าไปโรงเรียน หนังสือที่เอาไปโรงเรียนดูแล้วเยอะมาก ไปเรียนแต่ละวิชาสงสารครูแต่ละคนต้องสรรหาสารพัดวิธีมาใช้(ไม่นับเรื่องทำรายงานฯ) การบ้านนักเรียนก็เยอะมีแทบทุกวิชา แต่ครูบางท่านก็พัฒนาหาวิธีลดการบ้านนักเรียน ตกเย็นกลับบ้าน เด็กๆเหล่านั้นก็ต้องมาเรียนรู้ความเป็นอยู่ในครอบครัวอีก ซึ่งการเรียนเยอะแยะมากมายในรอบ ๑ วัน(และมีอีกมากในต่างวาระ เช่น เรียนพิเศษ เรียนเสริม เรียนปรับพื้นฐาน เรียนกีฬา เรียนภาษา) แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปเล่นตามประสาเด็ก ผมสงสัยจังเลยว่าเรียนอะไรกันนักหนา สวัสดีครับ

                                 

                                   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วิถีคนใต้

คำสำคัญ (Tags)#เด็กตัวน้อยๆ

หมายเลขบันทึก: 123326, เขียน: 30 Aug 2007 @ 10:16 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:08 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

สวัสดีค่ะ

 เห็นด้วยค่ะ ตอนเด็ก ใช้กระเป๋าถือ ตัวก็เอียงไปข้างหนึ่ง ต่อมาใช้กระเป๋าสะพาย ก็ปวดบ่ามากๆ พอทำงาน ก็มีกระเป๋าใส่เอกสาร ต้องขนขึ้น ขนลง ระหว่างที่ทำงาน กับบ้าน หลายกระเป๋า ทุกวันนี้เริ่มนึกถึงการเล่น แทบไม่ออก ถ้าจะเล่นซ่อนหา ก็รู้สึกว่า มัวแต่แอบซ่อน เดี๋ยวส่งรายงานไม่ทัน

ขอบคุณครับ

                     เขากลายเป็นเด็กโตกับหน้าจอกันหมดแล้ว ส่วนเล่นซ่อนหากลายเป็นการเล่นของเด็กโบราณไม่ทันสมัย ต่อไปต้องหาอ่านในหนังสือประวัติศาสตร์ โลกเปลี่ยนไปเยอะมากครับ สวัสดีครับ