ชีวิตเปลือกปู

Kati
  ความเรียง เมื่อได้มีโอกาสมองความหมายของชีวิต มองถึงช่วงขณะแห่งการเปลี่ยนผ่าน และเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่างในอารมณ์ความคิด และห้วงความรู้สึกของชีวิต  

ชีวิตเปลือกปู

     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>ช่วงเวลาอ่อนแอของชีวิต </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>มักเป็นช่วงที่เราแต่ละคนต้องเลือกหาทางสะดวกของชีวิต</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>มีบ้างเลือกอยู่ร่วมกับเพื่อนฝูง ยิ่งอึกทึกมากเท่าไหร่ ยิ่งดี มีบ้างเลือกเดินทางเพื่อค้นหาความหมายซึ่งอาจแอบซ่อนอยู่ข้างทาง หรือแอบซ่อนอยู่ในใจตัวเอง หลายคนเลือกนอนหลับ หลายคนเลือกระบายอารมณ์ในทุกรูปแบบ ใช้ความรุนแรงบ้างไม่รุนแรงบ้าง</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>และหลายคนเลือกปลีกวิเวกอย่างโดดเดี่ยว</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ครั้งแรกหลังพ้นจากวัยคะนอง จากความเป็นไก่กระทงเข้าสู่ช่วงที่ต้องเรียนรู้ความละเอียดอ่อนในใจ คำตอบและการเรียนรู้ของเพื่อน คือหนึ่งในภาพสะท้อนชีวิต</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>คำว่าการใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวของเพื่อนบางคน มันช่างน่าประหลาดโดดเดี่ยวจริงๆ ในเมื่อชีวิตนานหลายเดือน เลือกจะอยู่คนเดียวเพื่อนผู้หญิงบางคน เริ่มสอนคำของชีวิตอกหัก</p><p>เมื่อเลือกเยียวยาใจด้วยการหลบเร้น</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คำพูดของเพื่อนคนหนึ่ง อธิบายภาวะที่อ่อนแอของชีวิตมนุษย์ ว่าคล้ายกับปูที่กำลังลอกคราบ ปูเปลือกนิ่มซึ่งกำลังขยายที่ทางของชีวิตใหม่ ดังนั้น ช่วงเวลาเหล่านี้คือช่วงเวลาอันอ่อนแอที่สุดของชีวิต ก่อนสรุปด้วยประโยคอมตะสำหรับผู้ชาย ที่ยากเกินกว่าความเข้าใจของผมว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันก็คล้ายกับผู้หญิงตอนมีประจำเดือน เหมือนเป็นไข้เลือดออกในทุกเดือนนะแหละ</p><p>ช่วงนี้ผู้หญิงจะอ่อนแอที่สุด </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แล้วผู้ชายละ </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมถามกลับไป ในขณะที่นึกไม่ออกและจินตนาการไม่ถึงว่า ไอ้ความอ่อนแอเหล่านี้มันกินความหมายไปกว้างไกลได้มากกว่านั้นเพียงใด ที่สำคัญคือไม่รู้จริงๆ ว่าความอ่อนแอในช่วงประจำเดือนมา มันมีหน้าตา และความรู้สึกอย่างไร ก็ในเมื่อไม่เคยเป็น จะให้สัมผัสยังไง จินตนาการอย่างไรนั้น ยากจริงจริงสำหรับชีวิตนี้</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่สำหรับเพื่อนผู้ชายบางคน ที่หน้าตาคมเข้ม บางครั้งก็ขมเข้ม บ่อยครั้งไว้หนวดไว้เคราเพราะความขี้เกียจ กลับกลายเป็นคนสอนเรื่องราวของการหลบเร้นผู้คน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อวันหนึ่งเขาอกหัก</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พร้อมประโยคที่น่าสนใจว่า กูกำลังลอกคราบชีวิต</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันหนึ่งกูจะเติบโตขึ้น ด้วยกระดองที่แข็งแกร่ง และจิตใจที่เข้มแข็ง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่ายากก็ยาก สำหรับความเข้าใจในความแมนของชีวิตเช่นนั้น แต่จนแล้วจนรอดผมก็ยังไม่เข้าใจกับภาวะของการอธิบายเช่นนั้น อาจเข้าใจได้ หากอธิบายแบบจอมยุทธ์ที่ต้องหลบเลียแผลกายแผลใจของชีวิต อย่างหลังค่อนข้างจะรับรู้ได้คล่องคอกว่า</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะสำหรับผมแล้ว</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ความน่ารักในการเปรียบเปรยตัวเองกับสัตว์ เป็นสิ่งที่ยากเกินไป</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะในชีวิตผม ชีวิตของสัตว์คือความเข้มแข็งและการต้องดำรงอยู่ท่ามกลางความท้าทาย</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สัตว์ในห้วงความคิดของผม ล้วนแต่บึกบึน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ประเภทความน่ารักของปลาทะเลกุ๊กกิ๊ก ปูกระดองสีชมพู ปลาโลมาสีหวานตัวน้อย ล้วนลอยผ่านจากห้วงความคิดของผมไปไกลนัก ไม่มีวันที่ผมจะเข้าใจชีวิตสัตว์แสนสวย น่ารักแสนหวานได้</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ใช่ว่าจะไม่เข้าใจ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเข้าใจว่า การลอกคราบและลอกเปลือกของชีวิตนั้น ล้วนเป็นหนึ่งในกระบวนการของชีวิต กระบวนการธรรมชาติซึ่งจะคอยบอกสอนเรา ให้เข้าใจถึงขอบเขตของความจริง อะไรบ้างที่หนักไป อะไรบ้างที่ควบคุมไม่ได้ และสำคัญคือ สอนถึงความพ่ายแพ้และชัยชนะของชีวิต</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตัวชัยชนะนั้น ธรรมชาติอาจปล่อยให้สังคมมนุษย์คอยอุ้มชู</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ตัวความพ่ายแพ้ต่างหากที่ธรรมชาติจะรีบเข้ามาตอกย้ำซ้ำเติม</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มองฟ้ามองลมมองฝน ก็เหมือนกำลังสมน้ำหน้าและแช่งชักหักกระดูกผู้พ่ายแพ้</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่เพียงเท่านั้น วิถีชีวิตของการหลบเร้น ซ่อนเร้น หนีหายของสัตว์ ยังทำให้ผมได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรียนรู้ต่อ จากตำนานและตำราจอมยุทธ์ว่า เราควรจะเลือกตัวตนอย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ระหว่างความเจ็บปวดของเสือ และความเจ็บปวดของหมา</p><p>  </p><p>ขอย้ำว่าต้องเป็นหมาธรรมดา </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะว่าหมาป่า ยิ่งแสบใหญ่ แสบพอๆกับจริตป่าของเสือ</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หรือบ่อยครั้งอาจแสบมากกว่า ที่สามารถอดทนกล้ำกลืนรอยแผลและความพ่ายแพ้ชีวิต ไปหลบลี้เลียแผลเพียงลำพังได้อย่างยาวนาน รอจนกว่าเข้มแข็งพอจึงจะกลับมา หรือหากไม่สามารถหยัดยืนได้อีกครั้ง ก็นอนตายไปอย่างเงียบๆเพียงลำพัง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ความหมายในขั้นตอนชีวิต จากการได้ก้าวย่างเรียนรู้ หรือจากการได้เข้าใจว่าสิ่งใดจะสมานแผลเยียวยาใจได้ดีที่สุด</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ชีวิตใครก็ชีวิตมัน วิธีรักษาเยียวยาของใครก็ของมัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลอกกันไม่ได้ ถ่ายทอดได้ บอกกล่าวบอกสอนได้ แต่จะเหมาะกับใครหรือไม่อย่างไร ต้องลองเอง</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เช่นกันกับจริตแบบเปลือกปู หรือลอกคราบแบบงู ความอ่อนแอที่สุดของชีวิต ซึ่งนำพาให้ผู้คนหลบเร้นหนีหายเข้ากลีบเมฆ รอเพียงวันระวี รอเพียงฟ้าส่องสว่างกลางใจได้มากกว่านี้ จึงจะกลับมาอยู่มิตรสหายได้อีกครั้งนั้น คือคำตอบสำคัญซึ่งผมพยายามทำความเข้าใจมาโดยตลอด</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อาการสลัดคราบ เพื่อการเติบโต</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น่าเจ็บปวดรวดร้าวสำหรับชีวิตวัยเดินทางท่องเที่ยว เมื่อหลายปีก่อนของผมอย่างมาก</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อครั้งหนึ่ง ผมนั่งมองเพื่อนกินปูนิ่มกันอย่างงุนงง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก็รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นช่วงที่อ่อนแอ และมันอ่อนแอมากที่สุดสำหรับตัวเอง แต่ทำไมจึงเลือกจะกินมันในช่วงที่มันอ่อนแอเช่นนั้น อาจพูดได้เต็มปากถึงความไม่พึงพอใจ เพราะผมไม่ใช่คอบริโภคปู บริโภคกุ้ง กินก็ได้ไม่กินก็ได้ ไม่ได้มีความยากในการบริโภคสัตว์มีเปลือกเท่าไรนัก</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่สำหรับคำตอบเพื่อนก็คือ เพราะมันเป็นช่วงที่มันอร่อยที่สุด นอกเหนือจากช่วงที่มีไข่</p><p></p><p>รวมทั้งบทสรุปเย้ยหยันประชดประชันที่น่าเจ็บแสบ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เหมือนชีวิตจบด้วยบทสรุปแห่งการเย้ยหยัน ที่ว่า</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่เคยเห็นเหรอ เวลาที่ชีวิตมันบัดซบเฮงซวย หรือเจอแต่เรื่องร้ายร้าย ทุกอย่างในชีวิตมันก็จะเลวร้ายไปหมด เช่นเดียวกับปูนิ่ม ที่ได้รับการพิสูจน์ทราบจากปากของมนุษย์ ว่าความอร่อยในยามอ่อนแอเป็นเช่นไร</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะว่ารำคาญใจหรือไม่รำคาญใจก็ตามแต่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากนั้นอีกหลายปี สัตว์มีกระดองมีเปลือกไคตินทั้งหลาย ก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกับผม จนผมไม่กล้ากินไม่กล้าแตะต้องให้ต้องผ่านลิ้น</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะอาการชาในปาก คันลำคอ หรือเกือบจะอ้วกออกมา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ล้วนเป็นอาการที่บอกว่า ผมเริ่มจะมีอาการแพ้สิ่งมีชีวิตซึ่งมีเปลือกไคตินเข้าให้</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้นพื้นที่พันธมิตรของเปลือกปูลอกคราบ จึงกลายเป็นหนึ่งในความสนใจของชีวิต ในท่ามกลางความรันทดรุนแรงของชีวิต จากสิ่งที่ไม่อาจคาดเดาได้ จากความเจ็บช้ำน้ำใจที่ผู้คนกระทำต่อเรา จะตั้งใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง ก็เลือกกันไป</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะทิ่มแทงด้วยวาจา การกระทำ หรือจิตเจตนาใดก็ตามแต่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ความเจ็บปวดของชีวิต จากการถูกผู้อื่นกระทำต่อเรา ล้วนมีที่หมายเดียวกันทั้งสิ้น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คือน้ำตาแห่งความเจ็บช้ำ</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทุกครั้งที่ใครพยายามจะบอกกับผม หรือพูดกับผม ถึงสภาวะอันอ่อนแอของร่างกายและจิตใจ อยากที่จะหลบเร้นหลีกหายเพื่อนฝูง หนีไปจากสังคมสนิทชิดเชื้อ ไปสู่การปลีกวิเวก ค้นหาสิ่งที่บกพร่องในตนเอง หรือปรารถนาความโดดเดี่ยวเป็นภักษาหารแก่ชีวิตนั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมมักจะบอกกับมิตรสหายเหล่านั้นเสมอว่า</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไปเถอะ ไปหลบให้พ้น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะตอนนี้ปูนิ่มราคาขึ้น</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถ้าจะหลบ ต้องหลบให้พ้นจากคนแล้วกัน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่งั้นขึ้นเหลาแน่นอน</p> 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สู่ฝันอันยิ่งใหญ่

คำสำคัญ (Tags)#ความสุข#คำถาม#ความทุกข์#ความเปลี่ยนแปลงในชีวิต#ความเรียง#มุมมองต่อความเปลี่ยนแปลง#ชีวิตเปลือกปู

หมายเลขบันทึก: 122797, เขียน: 28 Aug 2007 @ 20:14, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:17, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (0)