เล่า...เพราะความคิดถึง(๑)

  การบรรยายเป็นไปอย่างง่ายๆ เพราะมีตำราที่ update วิชาการไว้แล้ว ....การสอดแทรกจากประสบการณ์การทำงาน ทำให้เนื้อหากระชับ น่าสนใจมากขึ้น  

การฟื้นฟูวิชาการวิสัญญีวิทยา...สำหรับวิสัญญีพยาบาล ครั้งที่ 36   ได้เริ่มขึ้นเมื่อวานนี้ มีผู้เข้าร่วมงานมาจากทุกภาคฯของประเทศไทย  

การจัดงานเป็นไปอย่างง่ายๆ...เป็นวิชาการ....ที่ไม่มีอะไรมากไปกว่าการกล่าวเปิดธรรมดาแล้วนำผู้เข้าอบรมสู่การฟื้นฟู..... ก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง....เริ่มเรียนกันเลย

·        เริ่มจาก การดูแลระบบก๊าซทางการแพทย์ โดย ผศ.พญ.ขัตติยา  มโนยางกูร

 

·        ต่อมาเป็นเรื่อง การใช้ยาหย่อนกล้ามเนื้อในทางคลินิกโดย อ.พญ.พรรณิกา  วรผลึก  

......แล้วเบรค........อาหารว่าง......  

·        การให้ยาระงับวามรู้สึกในผู้ป่วยที่มีโรคระบบทางเดินหายใจโดย ผศ.นพ.ทนันชัย  บุญบูรพงศ์ 

......จากนั้นพักรับประทานอาหารกลางวัน    

·        บ่ายเริ่มด้วย การให้ยาระงับวามรู้สึกในผู้ป่วยอุบัติเหตุโดย ผศ.นพ.พรเลิศ  ฉัตรแก้ว....จากนั้นมีการอภิปรายซักถาม...  

การบรรยายของอาจารย์เป็นไปอย่างง่ายๆ  เพราะมีตำราที่ update วิชาการไว้แล้วการสอดแทรกจากประสบการณ์การทำงานด้วย  ทำให้เนื้อหากระชับ  น่าสนใจมากขึ้น

   

บรรยากาศวันแรกดูเงียบๆ  เป็นบรรยากาศวิชาการ ..... ปกติจะคึกคักกว่านี้เพราะเริ่มที่กฎหมาย..อันเป็นสิ่งที่วิสัญญีพยาบาลถือว่าเป็นจุดอ่อน  

ช่วงพักก็จะมีรุ่นพี่รุ่นน้องในวิชาชีพเดียวกันทักทายกันตามประสาพี่ๆน้องๆ....แต่แปลก!  ไม่เหมือนการพบปะกันในKMเชียงใหม่สักนิดที่มีกรี๊ดกร๊าด....คึกครื้น...ทั้งๆที่ไม่เคยเห็นหน้ากันเสียด้วยซ้ำ น่าแปลกใจ!...... 

 

ตอนเย็นเห็นอากาศดี  ไม่มีฝน  ก็เลยชวนกันเดินเล่น..จากตึก อปร...ไปโรงแรม pinnacle.....ผ่านสวนลุมพินี....ไกลโขอยู่เหมือนกัน...คิดซะว่าเดินเล่นหลังจากกิน...เบรคกันทั้งวัน....(จริงๆแล้วคิดว่าใกล้นิดเดียว)

 

พี่ๆน้องๆที่ไปด้วยกันไม่มีใครบ่น  เราบอกว่าเดินกำลังออกกำลังกายกันเน๊าะ   แต่ละคนแก้มสีชมพู...ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่เอ๊าะๆเพราะโดนแดด...งานนี้ฉันต้องเสียเงินซื้อครีมบำรุงผิวอีกแล้ว....(ราวกับตอนบำรุงเพราะดำจากการออกตากหมูยอเมื่อก่อนไป KM เชียงใหม่แน่ะ!......)

  

 

สวนลุมพินีทำให้ฉันนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ...ตอนเรียนพยาบาลที่จุฬาฯ.... สมัยที่สวนลุมพินีเป็นที่นัดแนะของหนุ่มสาว   ออกมาพูดคุยกัน   สมัยเป็นสาวฉันเองก็แวะเวียนมาดูหนุ่มสาวนอนหนุนตักคุยกันเหมือนกัน...แฮ่ๆ....

แต่ตอนนี้ฉันไม่เห็นบรรยากาศนั้นในตอนเย็น  คงเห็นแต่ผู้คนมาออกกำลังกายกัน  เดินบ้าง   วิ่งบ้าง  บรรยากาศดีขึ้นมาก.....ไม่รู้ว่ากลางคืนจะเป็นยังไงน่ะนะ

  ระหว่างทาง...สายเลือดชาวลาวไม่จืดจาง  แวะซื้อของแซ่บมาทานกันต่อในโรงแรม....แหนมคลุก....ส้มตำป่า...หมูยอทอด....สับปะรด  มะดันแช่อิ่ม...แถมตามด้วยน้ำกระเจี๊ยบที่ชมน้องที่จัดเบรคว่าอร่อย..ด้วยความคนองปากเลยได้น้ำกระเจี๊ยบติดมือมาทานที่โรงแรมอีกถุงใหญ่....ชื่นใจจัง  

...... ขามาคืนแรก  check-in  แล้วเราขอเปลี่ยนห้องเพราะเหม็นควันบุหรี่ ทั้งๆที่ฟลอร์นี้ปลอดบุหรี่.........  

.....เอาละ...คราวนี้แหละ   คนที่มา check-in ต่อจากเราจะต้องเปลี่ยนห้องพักบ้าง...เพราะเหม็นกลิ่นปลาร้า.....ฮ่าๆ...  

โอ๊ย !....อิ่ม...แซบ..ง่วง....  

...อ้าว...วิชาการไม่มีเลย....มีแต่กินๆๆๆ.....  

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะถ่ายรูปการจัดอาหารที่สวยงามมากๆของ รพ.จุฬาฯมาให้ชมค่ะ....วันนี้ลืมถ่าย  เอาแต่กินๆๆๆ......  

            บันทึกเมื่อ 27  สิงหาคม 2550 ณ โรงแรม pinnacle ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๓ : ชีวิตวันวัน

คำสำคัญ (Tags)#วิสัญญีพยาบาล#ประชุมฟื้นฟูวิชาการวิสัญญีวิทยา

หมายเลขบันทึก: 122585, เขียน: 28 Aug 2007 @ 08:49, แก้ไข, 08 Jun 2012 @ 13:02, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (12)

นายหมู
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 09:53

เจอกันทุกวัน เห็นหน้ากันทุกวัน ต่างคนต่างทำงาน

ไม่มีแรงจูงใจเหมือน km เชียงใหม่ มันเทียบกันไม่ได้

นี่คับพี่ติ๋ว พี่ติ๋วลองเอาไปเทียบกับ

งานเลี้ยงรุ่น พยาบาลสภากาชาดไทย จิ่คับ ก็ไม่เหมือนกันอีก^^

วิชาการคือการทำงาน พบปะคือการพักผ่อน

นายหมู
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 10:06

คิดถึงบรรยากาศแบบนี้ไหมคับ

http://gotoknow.org/file/tiaborky/P10004912.JPG

ให้ทายว่าที่ไหนเอ่ย อิอิ

กมลวัลย์
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 11:42

แวะมาดูว่าตอนกลางวันที่สัมมนาน่ะทำอะไรบ้างค่ะ ^ ^

หน้าตาก็เป็นสัมมนาวิชาการอย่างที่ว่าล่ะค่ะ แต่ทำไมอ่านไปอ่านมาแล้วหิวข้าวก็ไม่รู้ซิ 5555

P
Dek`ComScience
โอ๊ย...ถูกใจๆ  คิดถึงตอนเอ๊าะๆ....ของน้องหมูคนไหนจ๊ะ
Little Jazz
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 11:56
ตามมาอ่านค่าพี่หญิง จะมาบอกว่ากลางคืนพี่หญิงใหญ่ห้ามไปเดินแถวสวนลุมเด็ดขาดนะ ขอสั่งเลย อันตรายมั่กๆ แถวนั้นมันเป็นแหล่งช้อปปิ้งบางอย่างที่สาวๆ ไม่ควรไปยืน เดี๋ยวจะถูกลูกหลงคิดว่าเราใช่ไปด้วย น้องผ่านแถวนั้นประจำ เห็นจนชิน

ถ้าอยากไปเดินเที่ยวแนะนำฝั่งตรงข้าม สวนลุมไนท์บาซาร์ อันนี้ปลอดภัย มีทั้งของกิน ของสวยๆ งามๆ ให้ช้อปเยอะแยะ เสื้อผ้าก็มี หรือจะเป็นร้านที่เปิดดนตรีเบาๆ ให้นั่งฟังก็มีหลายร้านอยู่ แถมข้ามถนนไปก็ถึงโรงแรมแล้ว เวลาเดินข้ามสะพานลอยตรงนั้นดูๆ ด้วยแล้วกันนะ มันมืด อ้อ แล้วอย่าหลงไปกินอาหารหน้าสนามมวยล่ะ ราคาไม่ธรรมดานะ เรียกเช็คบิลแล้วจะตกใจ

ถ้าอยากเที่ยวผับจริงๆ เดี๋ยวโทรหา น้องจะพาไปเอง เรื่องรถไว้ว่ากันอีกที เมาไม่ขับแล้วตรูจะกลับยังไง???
P
กมลวัลย์
น้องตุ๋ย
  • พี่ติ๋วมีบรรยากาศอาหารกลางวันมาฝากด้วยค่ะ..
  • ของน้องตุ๋ยนี่ก่อนเลยค่ะ
  • %e0%b8%ad%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%874
  • ขนมจีนน้ำพริก...ซี๊ดสสสส.....

แก้มยุ้ย....

  • เชื่อฟังทุกอย่างค่ะ....ตกลง...  พี่หญิงไม่ออกไปไหนดึกๆดื่นๆหรอกค่ะ...เป็นคนดีของน้องๆ
  • เรื่องเที่ยวผับ....เอาไว้รอครบก๊วนป่วนเมืองแล้วค่อยเที่ยวพร้อมๆกัน...มันกว่าแยะเน๊อะ...จะได้ไม่ต้องเมาแล้วขับ......(น้องเป็นเด็กดีแล้วจะมาเสียเพราะพี่ได้ไงกัน)....อิ...อิ....
นายหมู
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 13:21

ของหมูไม่มีในรูปคับ

ถ่ายไม่ได้ล้นเลนส์ อิอิ

มีแต่น้องแฟนหมูโดนน้องเถาว์บังมิดเลย

  • น่าเสียดาย...เลยไม่เห็นหน้าน้องสาวเลย

ตามมาอ่านตาโตก็ตอนที่ซูซานบอกว่าแถว ๆ สวนลุมมีอะไรขายนั่นแหละ

ก๊ากส์

แล้วมันอะไรล่ะตัวเอง

........ 

เห็นบรรยากาศแล้วง่วง

มาตาสว่างก็ตอนบรรยายเรื่องกินนี่แหละ

........

เป็นไปได้หนอคนเรา

คนไกลบ้าน
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 18:49

คุณติ๋วค่ะดูท่าว่าหลังการประชุมน้ำหนักคุณติ๋วเพิ่มแน่

ระวังน๊าเขาจะเพิ่มค่าตั๋วเครื่องบิน เพราะขาไป ขากลับน้ำหนักต่างกัน

Handy
เขียนเมื่อ 28 Aug 2007 @ 21:43
คำเตือนจากพี่ผู้หวังดี ...
   กินมาก ระวังอ้วน สวยจะน้อยลง .. เราไม่ยอม