ในงานเลี้ยงพบปะผู้บริหารวิทยาลัยชุมชนเมื่อ 13 มกราคมที่ผ่านมา ผมยังได้คุยกับคุณสมชาย สืบสายสิริสิน ทำงานประจำที่บริษัทผาแดง แต่มีความสามารถพิเศษหลากหลายด้านและได้รับรางวัลเพื่อชุมชนและสังคมมากมาย เป็นกรรมการสภาวิทยาลัยชุมชนตาก ก็ได้นั่งคุยกันในเรื่องการจัดการเรียนการสอนหลายอย่างรวมทั้งหลักสูตรทางด้านสุขภาพด้วย

          ตอนแรกผมจำพี่เขาไม่ได้ พี่เขาถามว่าอยุ่ที่ไหน พอผมบอกว่าอยู่โรงพยาบาลบ้านตาก เขาร้องอ๋อทันที บอกว่าคุณหมอพิเชฐ ใช่ไหม เราเคยเจอกันในการประชุมครั้งหนึ่งในการเป็นคณะกรรมการวิทยุชุมชนของจังหวัดตากเมื่อ 2 ปีก่อน ก็ได้คุยกัน

          ทราบว่าพี่เขามีงบทำโครงการพัฒนาชุมชน 2 แห่ง เลือกได้แล้วอีก 1 แห่ง ส่วนอีก 1 แห่งยังไม่รู้จะลงที่ไหน พี่สมชายถามว่าหมอสนใจไหมเรื่องพัฒนาชุมชน ผมก็บอกไปเลยว่าพี่มีโครงการอะไรที่ไม่รู้จะลงที่ไหน ให้มาที่บ้านตากได้เลย ใช้ห้องประชุมโรงพยาบาล ผมมีทีมงานช่วยสนับสนุน จะให้ประสานกับทางอำเภอหรืออบต.เทศบาล บอกมาได้เลย พี่เขาก็ตกลงว่าจะมาปรึกษารายละเอียดกับผมอีกทีที่โรงพยาบาลบ้านตากสัปดาห์หน้า ว่าจะทำยังไงกันดี

           อีกเรื่องหนึ่ง ผมก็เล่าให้พี่เขาฟังว่า ผมใฝ่ฝันอยากทำวิทยุชุมชนในโรงพยาบาล แต่ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง พี่เขายอกว่ามีเพื่อนที่ทำเรื่องนี้ได้และตัวเขาเองจะสามารถช่วยได้ ทำให้ผมดีใจมากที่จะได้ทำเรื่องนี้ พี่เขาบอกว่าบ้านตากเป็นจุดที่เหมาะมากเพราะเป็นพื้นที่ที่เหมือนมีจุดศูนย์กลางและโรงพยาบาลอยู่บนที่สูง ความส่ง 30 เมตร สบายมาก ใช้เงินแค่ 4-5 หมื่นบาทก็ทำได้แล้ว และพี่เขาก็บอกอีกว่า เงินแค่นี้หมอหาได้อยู่แล้ว

           ผมเล่าให้พี่เขาฟังว่า ที่อยากทำวิทยุชุมชนในโรงพยาบาลเพราะโรงพยาบาลเปิด 24 ชั่วโมง มีความพร้อมในเรื่องต่างๆอยู่แล้ว แต่ผมเองต้องการให้มีวิทยุชุมชนเพื่อให้ชาวบ้านได้เข้ามาร่วมจัดรายการ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ต่างๆกัน นอกจากนี้อยากให้มีการฝึกดีเจน้อย โดยให้เวลาแก่โรงเรียนต่างๆให้เด็กมาจัดรายการได้ด้วย โดยไม่เน้นแค่เรื่องโรคภัยไข้เจ็บ แต่ทำได้ทุกเรื่องเพราะสุดท้าย ไม่ว่าเรื่องไหนๆก็หนีไม่พ้นสุขภาพอยู่ดี

            พี่สมชายยังรับปากด้วยว่าถ้าตั้งสถานีกันได้แล้วก็จะมางบประมาณมาอบรมผู้ประกาศข่าว อบรมดีเจท้องถิ่นให้ด้วย รวมทั้งโครงการฝึกพูด ฝึกเป็นพิธีกรในงานชุมชนต่างๆให้แก่นักเรียนและผู้นำชุมชน ผู้นำท้องถิ่น ผมเองก็คิดในใจผมก็คงต้องสมัครเรียนด้วยเหมือนกันเพื่อจะได้พูดได้ดีขึ้น

             ผมเริ่มวาดวิมานในฝันอีกแล้วว่า เราจะทำอะไรได้อีกมากกับการสร้างเสริมสุขภาพ การมางานเลี้ยงในวันนี้แม้จะทำได้แค่นั่งจิบน้ำอุ่นก็ตามเพราะเป็นหวัด แต่ตอนจะกลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ ฮัมเพลงขับรถกลับบ้านตากอย่างสบายใจ

             สำเร็จจริงเมื่อไหร่ จะเอามาเล่าให้ฟังอีกครับ และที่ผมเอาบันทึกเรื่องนี้ไว้ในKMกับงานประจำเพื่อจะสื่อว่า งานของผู้บริหารไม่ใช่มีแค่ 8 ชั่วโมงเท่านั้น และไม่ใช่มีแค่งานในองค์กรเท่านั้น การออกงานสังคม การออกงานสังสรรค์ถือเป็นการทำงานทั้งหมด หลายๆเรื่องในการพัฒนาโรงพยาบาลบ้านตากได้มาจากงานเลี้ยงหรือวงเหล้าครับ

            (พูดคำว่าวงเหล้า เดี๋ยวผู้ที่มีหัวใจของการสรางเสริมสุขภาพอาจรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่  นิสัยผมไม่ดื่มเหล้าแต่เข้าได้ทุกวง นั่งได้จนวงเลิก ผมชอบทำอะไรที่สอดคล้องกับความเป็นจริงของชีวิต ไม่ชอบหักด้ามพร้าด้วยเข่า และไม่ชอบชีวิตดัดจริต เพ้อฝันเกินจริง การสร้างเสริมสุขภาพในความคิดของผมจึงต้องใช้เวลาค่อยๆเปลี่ยน สร้างความคุ้นเคย จนเกิดความเชื่อถือ แล้วค่อยแนะนำ ทำช้าๆแต่ว่ายั่งยืนครับ)