เอ....แล้ววันนี้เราแลกเปลี่ยนเรียนรู้อะไรกันบ้างนะ .... คุยกันตั้งแต่ทุ่มนึงถึง ๓ ทุ่มครึ่ง...
หลังจากที่ศิษย์พี่ใหญ่ (อ.พิชัย กรรณกุลสุนทร) ได้สั่งให้ศิษย์น้องทั้ง ๓ มาดื่มน้ำสาบานเพื่อการปรองดอง และพัฒนาการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ตามวัตถุประสงค์ของสำนัก km เชียงใหม่ ^ ^
เป็นโอกาสดีที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่ (พี่ติ๋ว กฤษณา สำเร็จ ) จะต้องมาฝึกปรือทบทวนวิชาวิสัญญีพยาบาลอีกครั้งที่กรุงเทพฯ ศิษย์น้องทั้งสองจึงรีบทำตามคำสั่งศิษย์พี่ใหญ่ทันที ^ ^
การกินข้าวร่วมร้านเพื่อความสมานฉันท์ เอ๊ย การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ จึงได้เกิดขึ้นที่พารากอน ด้วยเหตุเช่นนี้ 5555 ขอเชิญชมภาพค่ะ
สามสาวที่ร้านอาหาร Italian ^ ^ อาหารกำลังจะมาแล้ว...เย้....
หิวแล้ว.... ขอกินก่อนน๊า...... (จริงๆ แล้วน้องซูซานสั่งให้โพสท์น่ะ ^ ^ )
รายการอาหารจานเด็ด น่ากินไหม... ฝีมือถ่ายภาพน้องซูซานทั้งหมดเลย ... ซูซานบอกว่าต้องถ่ายมาแข่งกับพี่แป๋ว ^ ^
กินสปาเกตตี้อิ่มแล้วก็ต้องไปหาขนมกินต่อซิ.....
ศิษย์น้องเล็ก และพี่หญิงใหญ่ ... "เรามาแบ่งโกโก้เย็นกันน๊า...." ^ ^
เอ....แล้ววันนี้เราแลกเปลี่ยนเรียนรู้อะไรกันบ้างนะ .... คุยกันตั้งแต่ทุ่มนึงถึง ๓ ทุ่มครึ่ง...
หลายเรื่องค่ะ ส่วนใหญ่เป็นประสบการณ์สุดมันส์ของศิษย์น้องเล็กตอนเรียนหนังสือ ส่วนพี่หญิงใหญ่ กับศิษย์พี่รองได้แต่หัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง กับประสบการณ์สนุกๆ ของศิษย์น้องเล็ก (ถ้าใครอยากรู้ต้องไปถามเจ้าตัวเองนะ 55555)
จากการ F2F นี้บอกได้เลยว่า การเรียนและประสบการณ์ของแต่ละคนในระดับมหาวิทยาลัยมีส่วนในการบ่มคาแรกเตอร์ของคนแต่ละคนเป็นอย่างมาก ให้ออกมาทำหน้าที่ต่อสังคมอย่างเหมาะสมกับวิชาชีพที่แต่ละคนรับผิดชอบอยู่ รวมถึงประสบการณ์ในหน้าที่การงานก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราคือเราในทุกวันนี้
คนสามคน เรียนกันมาคนละอย่าง บุคลิกแตกต่างกัน แต่สามารถเป็นเพื่อนพี่น้องกันอย่างลืมวัยไปได้เลย ^ ^
อยากรู้ว่า เรามีอะไรเหมือนกันบ้างนะ.... อิ อิ
หมายเหตุ…แก้ไขปรับแสงในแต่ละรูปให้สว่างและงามดังจันทร์เต็มดวงโดย….น้องซูซาน Little Jazz (^o^)/ ค่ะ (๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๐)
เราเป็นสายเลือดสำนักเดียวกันไงล่ะพี่ ศิษย์อาจารย์เดียวกันภายใต้สำนักศิษย์พี่เรน สาขาลูกของสำนัก GotoKnow อีกทีหนึ่ง เรามาจากต่างที่ต่างสาขาวิชาก็จริง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราเข้ากันได้อย่างรวดเร็วก็คือ ความรัก ความปรารถนาดี และความห่วงใยซึ่งกันและกันนั่นเอง สรุปว่าศิษย์พี่ทั้งหลายได้ใจศิษย์น้องไปเต็มๆ
ถึงเราจะไม่เหมือนกัน แต่เมื่อเรานำส่วนเด่นของความต่างมารวมกันย่อมเกิดผลดี การแบ่งปัน แชร์สิ่งที่เราถนัดให้อีกฝ่าย ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน สิ่งเหล่านี้จะนำไปสู่ความสำเร็จมิใช่หรือ
เป็นงานเป็นการไปหน่อย มีเรื่องเล่าหนุกๆ ตบท้ายว่ากลับมาเจอแม่ต้มผักขมทิ้งไว้ให้กินพรุ่งนี้ล่ะ ยืนหัวเราะอยู่หน้าหม้อผักขมตั้งนาน เออเนอะ…พูดถึงผักขม ผักขมก็มา : ) เล่าให้พี่ติ๋วฟังไปแล้ว ฮาดี Good Night ค่ะ
อาหารน่าทานมากเลยครับอาจารย์
^_^
สวัสดีค่ะอาจารย์ตุ๋ย..
สนุกสุขสันต์กันใน กทม.นะคะ อาหารน่ากินจัง...
โอ้ว ผักโขมอบชีส ผมชอบมากเลยครับ ยินดีต้อนรับพี่ติ๋วสู่กรุงเทพครับ
น้องใหญ่
แย่แล้วพี่ติ๋ว ต้องรีบไปหาหมอด่วนเลยนะ คอตีบนี่อันตรายนะ ต้องรักษาๆ 555 อย่างนี้ต้องให้เพนิซิลลิน อีริโทรไมซิน ฮีโร่มัยซิน ดีกัวดิน ได้ยาสูตรนี้รับรองหาย หมอเดามาเอง
ขอให้อบรมให้สนุกสนาน ถ้าต้องการอะไรโทรหาน้องได้เลยใกล้มาก ไม่เป็นการรบกวนหรอก คิดถึงพี่ท่านทั้งสอง จุ๊บๆ
สวัสดีจ้าศิษย์น้องเล็ก
Little Jazz \(^o^)/
เจ้าช่างสรุปตอบได้ถูกใจศิษย์พี่เีสียจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งประโยคที่ว่า ถึงเราจะไม่เหมือนกัน แต่เมื่อเรานำสวยเด่นของความต่างมารวมกันย่อมเกิดผลดี นั้น พี่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง 55555
พี่เห็นทั้งความแตกต่างและความเหมือนของเรา ซึ่งเป็นอะไรที่น่าประทับใจมาก อย่างที่น้องว่า เรานั้นเป็นศิษย์อาจารย์เดียวกันภายใต้สำนักศิษย์พี่เรน สาขาลูกของสำนัก GotoKnow เหมือนกับหลายๆ ท่านที่เข้าร่วม km เชียงใหม่ ที่ล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์สำนัก gotoknow ได้เรียนรู้วัฒนธรรมการให้และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันมาเป็นอย่างดี ^ ^
ดีใจมากที่ได้เจอ f2f กันอีกครั้ง และได้เรียนรู้จากพี่ติ๋วและศิษย์น้องเล็ก ^ ^ ขอส่งกอดออน์ไลน์ด้วยค่ะ
big hug ค่า...
อะแอ้ม !
เช็คดูก่อนว่าคอตีบตันขึ้นบ้างหรือปล่าว :)
ที่จริงไม่ได้ซาบซึ้งใจดอก แต่ชักตาร้อนนิดนิด ตอนเห็นอาหารมาวางล่อ แถมโพสท่าชวนเชิญให้ริษยาเสียอีก :)
ต่อไปว่าตามบทดีกว่า...
ศิษย์น้องทุกท่าน
ศิษย์พี่ใหญ่เห็นในความรัก(ในอาหาร)และสามัคคี(ในการกิน)ของเจ้าแล้วอดตื้นตันใจมิได้(ว่าช่างกินอะไรเช่นนี้) สงสัยจะบรรลุวิชาถ่วงท้องขยายพุงสำเร็จเป็นแน่แท้
ที่เคยบอกว่า สองหนู ต.จะกินไม่ค่อยลงนั้น เพราะเหตุว่า ดูจากสภาพอาหารแล้ว
หนูติ๋ว ศิษย์น้องกลาง คงกินมิค่อยลื่นคอเท่าแหนมเนืองหรือหมูยอของโปรด เพราะประเภทอาหารข้ามฟากถิ่นฐานมากไปหน่อย
ส่วนหนูตุ๋ย ศิย์น้องรอง นั้น อาจจะมักคุ้นชอบใจ เพราะเห็นท่าเปิบกับแววตาแล้ว แต่ก็จะหักห้ามใจด้วยมีวินัยบังคับด้วยอาหารยามวิกาล
เว้นแต่หนูแก้มยุ้ย (ศิษย์น้องเล็กที่แก้มคงช้ำไปหมด ด้วยรอยทึ้งอันรักใคร่ของสองศิษย์พี่ ) ท่านเดียวที่มีวิทยายุทธล้ำเลิศในการเขมือบอาหารอิตาเลี่ยน โดยไม่มีอาการเลี่ยนเหมือนชื่ออาหาร...จึงจะสามารถบรรลุได้มากกว่าใครๆ ฮ่า ฮ่า...
ส่วนตกดึก...ความมีวิสัยทัศน์ที่สั่งลาเต้ก็จะทำให้สองท่านถ่างตา รำลึกถึงความหลังที่จะทยอยเข้ามา จนอาหารย่อยสลายหมดพอดี :)
ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์พี่ศิษย์น้องนี้ช่างน่าประทับใจนัก ความผูกพันก่อเกิดเป็นมิตรภาพอันงดงาม สิ่งเหล่านี้นำมาซึ่งบรรยากาศแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ไม่มีหัวโขนมากั้นขวาง ไม่ง่ายสำหรับศิษย์น้องจะเปิดตัวเปิดใจรับใครเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แต่ความรัก ความห่วงใยที่สัมผัสได้ของพี่น้องใน GotoKnow นี้ ทำให้ประตูใจที่เคยปิดแน่นหนากลับเปิดออกอย่างง่ายดายโดยมิต้องฝืนแสร้งแกล้งทำ...
ขอขอบพระคุณศิษย์พี่ใหญ่ที่เมตตาสั่งสอน และประพฤติตนให้ศิษย์น้องทุกคนได้เห็นเป็นแบบอย่าง ทั้งแนวคิด และหลักในการดำเนินชีวิต สรุปส่งท้ายอย่างสุดซึ้งว่า...ต้าเกอ ไปเมืองจีนอย่าลืมของฝากศิษย์น้องด้วย 555 งกๆๆ
โห น่าอิจฉามาก
ไม่มีใครชวนเราเลยอ่ะ ช่วงนี้มาเตร็ดเตร่อยู่กทม. มาหลายวันแย้ว....เกะกะแถวๆศาลายา (วิทยาลัยราชสุดา) แล้วย้ายฟากมาหัวหมาก(ม.รามคำแหง)อีกค่ะ อิอิ แต่พรุ่งนี้ก็กลับบ้านเรา(ลาว)แล้วหละค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องลูกหว้า
มิน่า.... แต่ไม่มีใครจามเลยอ่ะ... คิดถึงพวกเราล่ะซิ... อิอิ
เมื่อวานเย็นนับเป็นมื้ออาหารที่อาหารไม่อร่อยก็ไม่เป็นไร เพราะเม้าท์กันอร่อยมาก ^ ^ แต่อาหารก็อร่อยด้วย ก็เลยยิ่งเสริมกันไปหญ่าย.... ถ้าน้องกะพี่อึ่งอ๊อบอยู่ด้วยสงสัยคนอื่นๆ จะย้ายโต๊ะหนีเสียงเรากันหมด เพราะคุยกันเจี๊ยวจ๊าวแบบไม่สนใจใคร 5555
อย่าลืมพักผ่อนเยอะๆ นะจ๊ะ ^ ^ ทำงานหนักเดี๋ยวเป็นหมีแพนด้าน๊า...
สวัสดีค่ะคุณ bunpot
อาหารอร่อยมากเลยค่ะ แต่แทบไม่มีความหมายเลย เพราะคุยกันแทบไม่หยุด 55555
ต้องขอบคุณน้องซูซานผู้ถ่ายภาพอาหารทั้งหมดค่ะ เขาถ่ายได้สวยและน่าทานมาก ^ ^
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ...
สวัสดีค่ะคุณครู
Violet Pen
เรามีอะไรๆ หลายๆ อย่างเหมือนกันมากค่ะ แม้นดูแล้ววิชาชีพจะต่างกัน และบุคลิกจะต่างกันมาก...
อย่างน้อยที่เราทั้งหมดมีเหมือนกันหนึ่งอย่างก็คือเป็น blogger นี่แหละค่ะ
เชิญร่วมเข้ามาที่มุมโต๊ะเลยนะคะ... อิอิ.. ถ้าอาหารไม่หมดไปซะก่อน... 555555
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย
สิริพร กุ่ยกระโทก
ถึงกับ gotoknow เงียบไปเลยหรือคะ 555555
เคยเป็นเหมือนกันค่ะเวลาเข้ามาใน gotoknow แล้วเช็คใน gotoknow monitor แล้วไม่เจอเพื่อนพ้อง...จะรู้สึกเหงาๆ เลยค่ะ ^ ^
พี่ติ๋วมาตอบเองเรื่องจำนวนวันที่มาอบรมแล้วนะคะ... พอดีวันนี้เน็ตล่มทั้งวันที่ทำงาน เพิ่งได้โอกาสมาตอบเต็มๆ ก็ตอนนี้แหละค่ะ เลยช้าไปหน่อย...
สวัสดีค่ะ อ.
innoPhys
สบายดีนะคะ ^ ^ ชอบอาหารอิตาเลียนด้วยหรือคะ แต่ผักโขมอบชีส...อร่อยจริงๆ ค่ะ
พี่ติ๋วขา...
มีน้องมาีต้อนรับค่า....
อ้าว... พี่อึ่งอ๊อบ
Miss somporn poungpratoom
โทรหาตุ๋ยหรือคะ... มี miss call เหมือนกัน แต่เราว่าเราเช็คแล้วโทรกลับหมดแล้วนา...
แต่ตอนนั้นเม้าท์กันกระจายค่ะ คงไม่มีใครได้ยินเสียงโทรศัพท์แน่นอน... อยากให้มาคุยพร้อมๆ กันอีกจังเลยค่ะ รับรองพารากอนระเบิด..(ด้วยเสียงหัวเราะ) แน่ๆ เลย 5555
ถ้ามากรุงเทพฯ อย่าลืมบอกกันก่อนนะคะ จะได้นัดหมายกัน... พี่ติ๋วโชคดีมาตรงวันอาทิตย์ ว่างพร้อมกันพอดี... เราเลยโชคดีได้เจอและได้ิกิน....อิ อิ
สวัสดีค่ะพี่หญิงใหญ่
นาง กฤษณา สำเร็จ
ไม่ เป็นไรมิได้ค่ะพี่หญิงใหญ่ น้องทั้งสองยินดี และเมื่อใดที่เราเหยียบย่างไปมณฑลขอนแก่นแล้ว น้องทั้งสองก็มีความคาดหวังเสมอ.... 55555
ขอบคุณพี่ติ๋วมากสำหรับ แหนมเนืองสุดอร่อยค่ะ วันนี้ที่ทำงานตุ๋ยก็เลยมีลาภปากกะเขาไปด้วย... กินเองคนเดียวไม่หมดอ่ะ เลยเอาไปแบ่งกันกิน แบ่งลาภและความรักให้กับเพื่อนๆ พ้องๆ บ้าง ^ ^
วันนี้พี่ติ๋วคงไป เดินทัวร์มาแล้ว รำลึกอดีต ก็สนุกดีค่ะ แต่สนุกไม่เท่าอยู่กับปัจจุบันกับพวกน้องๆ หรอกค่ะ อิ อิ ตั้งกะเมื่อวานตุ๋ยยังยิ้มค้างอยู่เลยค่ะ 5555
สำหรับศิษย์น้องเล็ก
Little Jazz \(^o^)/ ผู้ปรารถนาดีต่อคอของพี่หญิงใหญ่โดยการแนะนำยานั้น โปรดระวังอย่างลืมกินยาของตัวเองนะ เดี๋ยวจะหาว่าศิษย์พี่รองมิเคยเตือน ... (ก็ไม่เคยเตือนจริงๆ ด้วย... ขี้ลืมเหมือนกัน ^ ^)
น้ำใจของศิษย์น้องเล็กนั้น พี่ๆทั้งสองไม่ลืมเลือนแน่นอน!
พี่ติ๋ว ่
คะ อย่าลืมสายด่วน hot line ศิษย์น้องเล็ก ได้เลยนะคะ ว่าแล้วก็จำได้ว่าพี่ติ๋วไม่มีเบอร์เรา... เอ่อ...ขอจากเจ้าศิษย์น้องเล็กได้เลยค่ะ 55555.....
อบรมให้สนุกนะคะ รำลึกความหลัง refresh ปัจจุบันให้ชื่นใจอยู่เสมอนะคะ ^ ^