ขอบคุณ อ.ขจิต

ดอกแก้ว
  การมีเพื่อน ถือเป็นสมบัติ ที่เราต้องรักษาไว้  

   

      ค่ายเรียนรู้ศิลปะและธรรมชาติ สำหรับเด็กฮ่องกงที่ผ่านมา ต้องขอขอบคุณ อ.ขจิต ที่ให้เวลากับเด็กรักป่า ในการทำหน้าที่ สื่อสาร มิตรภาพ ระหว่าง ความแตกต่าง

       รู้จัก อ.ขจิต ใน g2k ...เหมือนเป็นพี่น้อง การพูดคุยอย่างเป็นกันเอง จนไปถึง การร่วมงาน ที่ช่วยเหลือกันได้ นับว่าเป็นความเอื้ออาทร

ที่สร้างผ่านโลกทางอินเทอร์เนท

 

           

    อ.ขจิต จะช่วยเหลือทุกอย่าง ทุกกิจกรรม ทุกกลุ่ม เท่าที่มีเวลา

   

   

     การมีเพื่อน ถือเป็นสมบัติ ที่เราต้องรักษาไว้....ขอบคุณโลกนี้

ที่หล่อหลอมให้เรามีมิตรไมตรีต่อกัน ....ขอบคุณ อ.ขจิต

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ธรรมชาติ เรียนรู้ชุมชน

คำสำคัญ (Tags)#ขอบคุณ

หมายเลขบันทึก: 122142, เขียน: 26 Aug 2007 @ 07:05, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:16, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (7)

พี่หน่อยคะ  น้องขจิตเปลี่ยนจากกามนิตหนุ่มเป็นมนุษย์ไฮเปอร์ และล่องหนแล้วค่ะ  เดี๋ยวเธอก็โผล่ตรงนั้น ตรงนี้....นับถือน้ำใจน้องชายคนนี้จริง ๆ ค่ะ

ขอให้น้องอยู่เป็นโสดเถอะ.....

ก๊าก

คุณหน่่อยครับ

  • เพิ่งคุยกันตอนเช้านะครับว่า อ.ขจิต แกคงแบ่งภาคได้ มีคนเห็นแกปรากฏตัวในสถานที่ต่างๆพร้อมกันหรือเปล่าครับ
  • วันนี้เครื่องผมไม่มีปัญหาแล้วครับ งง งง 
ดอกแก้ว
เขียนเมื่อ 27 Aug 2007 @ 07:31
P
     ดีคะ ในค่ายก็เฮฮากันดี ตอนพี่จืดให้ ขจิตไปนั่งช้างกับเด็กๆ ไม่ได้เอารูปมาอวด
ดอกแก้ว
เขียนเมื่อ 27 Aug 2007 @ 07:44
P
    คะขจิต งานยุ่งจริงๆ แต่ก็แบ่งภาคได้ ขนาดอยู่ที่เด็กรักป่า อ.ที่ปรึกษา ยังโทร.ตามการบ้าน
    คืนก่อนจากเด็กรักป่า ขจิต เล่าว่า ยังได้นั่งคุยกับ อ.หงและสต๊าฟชาวฮ่องกงที่หน้าห้องสมุดกลางน้ำ ได้ดูหิ่งห้อย คนฮ่องกง ตื่นเต้นกันใหญ่
    คุณหมอใช้จานดาวเทียม เหมือนที่เด็กรักป่าเลยคะ ถ้าอากาศครึ้ม ฝนตก ก็เนทเข้าไม่ได้เลยคะ ถ้าดูว่ามีแสงแดด ก็โอเคเลย แต่รับสัญญานจานดาวเทียมเร็วมากคะ  ที่เด็กรักป่า ถ้าใช้กันเยอะๆกับนักเรียนก็รอกันนานหน่อย
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 23:01
  • ขอบคุณพี่หน่อยมากครับ
  • ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ
  • คุณหมอทำให้ผมขำๆๆอีกแล้วครับ
  • โหแบ่งร่างได้ก็ดีนะครับ
  • ฮ่าๆๆๆ
ดอกแก้ว
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 16:47
P
      พี่ว่างานนี้เป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในสนามจริงๆ แต่ละคนใช้ความพิเศษของแต่ละคน
มาเพื่อเป็นประโยชน์กับกิจกรรมเพื่อเยาวชน
      พี่ว่า ความมหัศจรรย์ของมนุษย์อยู่ที่ทุกคนมีความพิเศษ อยู่ในตัว แล้วแต่ว่าจะมีเวทีที่ได้ร่วมงานหรือไม่
     
berger0123
เขียนเมื่อ 30 Aug 2007 @ 16:51
อ.ขจิต ครูตัวอย่างอีกคน เป็นการค่ายเรียนรู้ที่พัฒนาเด็กและความสัมพันธ์ระหว่างเด็กและครู ค่ะ