การช่วยเหลือนักเรียนอ่านไม่คล่อง

เมื่อก่อนปีการศึกษา 2542 (ผมเป็นครู) ได้รับมอบหมายให้สอนวิชาภาษาไทยชั้นป. 6 มีนักเรียนอ่านหนังสือไม่คล่องไม่ต่ำกว่าร้อยละสิบทุกปี ผมจึงคิดหาวิธีช่วยโดยใช้เวลานอกจากเวลาราชการ(เพราะในเวลาไม่ค่อยมีชั่วโมงว่าง) ผมจะจัดนักเรียนในห้องเป็นสามระดับคือ เก่ง กลาง อ่อน ผมจะอบรมแบบเปิดใจคุยแบบเป็นกันเอง ให้กลุ่มเก่งเกิดความสงสารเห็นใจกลุ่มอ่อน และกลุ่มอ่อนไม่เกิดความละอายหรือน้อยใจ ยอมรับสภาพตัวเอง และอยากอ่านได้เหมือนเพื่อนๆ จากนั้นก็ให้เขาเลือกนักเรียนเก่งหนึ่งคนเพื่อเป็นพี่เลี้ยงตัวเอง โดยมีข้อตกลงร่วมกันระหว่างครูกับนักเรียนว่า พี่เลี้ยงหนึ่งคนต่อลูกน้องหนึ่งคน พี่เลี้ยงต้องให้งานการอ่านแก่ลูกน้องทุกวันก่อนเลิกเรียน(มากน้อยแล้วแต่พี่เลี้ยง) ตอนเช้าให้มาอ่านให้พี่เลี้ยงฟัง ลูกน้องอ่าน  หรือไม่อ่านอย่างไร ให้รายงานตามความเป็นริง (พี่เลี้ยงจัดอันดับให้ในแต่ละวัน เช่น ดีมาก ดี พอใช้ ปรับปรุง พี่เลี้ยงจะยังไม่บอกให้ลูกน้องทราบว่าเขาอยู่ในอันดับใด)  เมื่อครูเข้าสอน พี่เลี้ยงแต่ละคนจะยืนขึ้นรายงานต่อครูว่า “สวัสดีครับ ผมเป็นพี่เลี้ยงของ………ปรากฏว่าวันนี้เขาอ่านหนังสือได้(พอใช้ คล่อง ฯลฯ) อยูในอันดับ……(ตอนนี้ลูกน้องจะคอยลุ้นอันดับของตัวเอง ดูสีหน้าท่าทางก็รู้)  ครูบันทึกประวัติการอ่านของแต่ละคน คอยเสริมแรง ไม่ดุหรือตำหนิเด็ดขาด เมือเห็นว่าลูกน้องของใครอ่านใช้ได้แล้วก็ถือว่าผ่าน  ไม่ต้องรับงานอีก ครูประกาศยกย่องทั้งพี่เลี้ยงและลูกน้องต่อหน้าเพื่อนในห้อง ผมทำอย่างนี้ทุกปี ก็ได้ผลดีทีเดียว ข้อสำคัญครูและนักเรียนต้องให้ความร่วมมือกันอย่างจริงใจ  ……ตอนนี้ไม่ได้ทำโครงการนี้แล้วเพราะสอนวิชาคอมพิวเตอร์