กลอนกำลังใจ

  อ่านแล้วดีนะ  

วับแวมแกมระเรื่อเรื้อ    นัยตา
เนืองเนื่องณ ชลนา
       ระรื่นรื้น
ละมุนตละอุรา
               พร้องพิภพ
สะกดมิอดสะอื้น
           เพราะอกเอื้อนขานเฉลยฯ

มองแววตาก็ผ่าวพ้น
       รำพัน
ฤาผิร่ำจำนรรจ์
             พิเราะไว้
แรงรัก ธ ภักดีครัน
       พราวพร่าง
แลสล้างรอบไท้
             สถิตย์นั้นเนืองนองฯ

ผันพักตร์สลักเฝ้า
         เนาว์นาน
ตราบลุกัปล่วงลับกาล
     สดับได้
จุ่งประจักษ์เสมอวาร
     วาระเก่า         
พรรคและเผ่าสลายไซร้
   มิต่างแม้นธราเดียวฯ

ลบเลือนรอยระส่ำร้าว
   ภายใน
ร่วมสมัครหฤทัย
           พิลาศล้น
สมานวรสมัย
               น้อมประณต
ลืมเรื่องสลดพ้น
           สละแล้มโนในฯ





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ภูมิปัญญาไทยสู่การนวดแผนไทย

คำสำคัญ (Tags)#กลอน

หมายเลขบันทึก: 122059, เขียน: 25 Aug 2007 @ 17:43, แก้ไข, 21 Jun 2012 @ 19:10, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

Ratree khaiwSeetong
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 17:44
เป็นกลอนที่ดีมากเลยจ๊ะ
เด็กแว้น
IP: xxx.19.202.58
เขียนเมื่อ 08 Sep 2009 @ 11:53

ไม่ค่อยรู้เรื่องเลยคะ