บันทึกสุดท้าย..สุดสัปดาห์

เมื่อยลูกกะตาหมดเลย ....

วันนี้ เสาะหาข้อมูลเก่าที่เคยพิมพ์ไว้  เพื่อว่าจะได้ไม่ต้องพิมพ์ใหม่อีก  

แต่แล้วก็หาไม่พบ...ต้องตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์ใหม่แล้วล่ะค่ะ   จึงต้องหาข้อมูลที่เป็นหนังสืออีก 

สัปดาห์นี้ก็เหนื่อยกับข้อมูลมากมากแล้ว  เพราะต้องทำงานหลายๆอย่าง ในขณะที่ก็ต้องสอนนักเรียนด้วย  และต้อง...ออกข้อสอบด้วย...

ทุกๆอย่างรู้สึกว่า...ยังไม่ลงตัวเพราะความรีบเร่ง...ต้องใจเย็นๆ  บางงานก็ต้องทำเก้อ..แบบแม่สายบัว...แต่ไม่เป็นไร  ไม่เน่า  ไม่บูด  เก็บไว้ใช้ได้ในงานต่อไป  

ต้องเก็บรูปภาพลงไฟล์และดูดเอาไปใช้   เพื่อทำ power point  และได้รับหนังสือน้อยให้ทำสรุปรูปเล่มรายงานการจัดการแข่งขัน English Kids Contests 2007    ที่ครูอ้อยทำไว้แล้ว   พอจะ print out หมึกก็หมดอีก 

ว้า...งานก็ไม่เสร็จ จะเก็บไปทำที่บ้าน  ก็ไม่ไหวแล้ว...ขอเขียนบันทึก..เพื่อให้รู้ว่า  ทำงานกับเอกสาร หรือข้อมูล ไม่นานนักก็เสร็จ  เรียบร้อย  มี  ตก กับผ่าน  ในการประกาศผล...

แต่  ครูอ้อยต้องมาทำงานที่เกี่ยวกับ...คน...หนักใจเหลือเกิน  

ตัดสินใจแบบหนักใจ 

ตัดสินใจแบบเห็นแก่ส่วนรวม

ต้องใช้วิจารณญาณอย่างหนัก ต้องใช้หลักเกณฑ์  ต้องใช้หลักการ  และต้องมีวาทะศิลป์ที่จะบอกให้รู้ว่า....

ครูอ้อยไม่ใช่คนพูดยาก  และก็ไม่ใช่คนพูดง่าย  

หมายความว่าอย่างไร   

บันทึกจ๋า...จะทำอย่างไรได้ล่ะ  ก็.....เป็นคนของประชาชน   ต้องทำงานเพื่อ....ส่วนรวม  โดยส่วนรวม กำลังรุมทำร้ายจิตใจเราเข้าแล้ว...

ดังนั้น  ความหนักแน่น  ความคงเส้นคงวา  ความเที่ยงตรงแบบไม้บรรทัด...  ที่ครูอ้อยต้องคำนึงถึงเป็นอย่างมาก...

ขณะนี้  ครูอ้อยต้อง.... เป็นตัวของตัวเอง...

คิดว่า...สิ่งที่ได้ทำไปนั้น  ถูกต้อง  และ  เหมาะสม  .....เป็นพอใจ 

มีคำตอบ..ที่ตอบสังคมได้...เป็นพอ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 121846, เขียน: 24 Aug 2007 @ 16:37 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 18:16 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

  • สวัสดีค่ะ คุณครูอ้อย
  • เห็นใจพี่อ้อยจังค่ะ
  • เอาใจช่วยแบบหนักๆค่ะ :-))

สวัสดีค่ะน้อง...pa_daeng

  • ก็ไม่หนักล่ะค่ะ  เคยชินแล้วค่ะ  พอวันเสาร์ก็ดีใจ   เริ่มเย็นวันอาทิตยก็ไม่อยากให้หมดเวลา

แบบนักเรียนไม่อยากไปโรงเรียนน่ะค่ะ

ขอบคุณค่ะ

  • ครูอ้อยขา
  • นู๋ไม่อยากไปโรงเรียน
  • ทำการบ้านไม่เสร็จค่ะ
  • จะบอกคุณครูว่าลืมเอาสมุดมา
  • คุณครูคงพูดว่า  ครูไม่เชื่อ  เพราะครูก็เคยพูดคำนี้เหมือนกัน...อิอิ

 

สวัสดีค่ะน้องรักษ์...RAK-NA

  • ทุกอย่าง ก็คือ กระจกเงาส่องตัวเราเองนะคะ
  • ครูอ้อยเคยมองนักเรียน  แล้ว  ก็เห็นตัวเองเลยค่ะ  ก็เลยใช้วิธีดัดนิสัยตัวเอง  นำมาใช้กับนักเรียน  เกิดความสนใจจริงๆเลยค่ะ
  • เขาเรียกว่า...นำตัวเองมาเป็นบัดทัดฐาน

อิอิ...ขอบคุณค่ะ