เมื่อยลูกกะตาหมดเลย ....

วันนี้ เสาะหาข้อมูลเก่าที่เคยพิมพ์ไว้  เพื่อว่าจะได้ไม่ต้องพิมพ์ใหม่อีก  

แต่แล้วก็หาไม่พบ...ต้องตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์ใหม่แล้วล่ะค่ะ   จึงต้องหาข้อมูลที่เป็นหนังสืออีก 

สัปดาห์นี้ก็เหนื่อยกับข้อมูลมากมากแล้ว  เพราะต้องทำงานหลายๆอย่าง ในขณะที่ก็ต้องสอนนักเรียนด้วย  และต้อง...ออกข้อสอบด้วย...

ทุกๆอย่างรู้สึกว่า...ยังไม่ลงตัวเพราะความรีบเร่ง...ต้องใจเย็นๆ  บางงานก็ต้องทำเก้อ..แบบแม่สายบัว...แต่ไม่เป็นไร  ไม่เน่า  ไม่บูด  เก็บไว้ใช้ได้ในงานต่อไป  

ต้องเก็บรูปภาพลงไฟล์และดูดเอาไปใช้   เพื่อทำ power point  และได้รับหนังสือน้อยให้ทำสรุปรูปเล่มรายงานการจัดการแข่งขัน English Kids Contests 2007    ที่ครูอ้อยทำไว้แล้ว   พอจะ print out หมึกก็หมดอีก 

ว้า...งานก็ไม่เสร็จ จะเก็บไปทำที่บ้าน  ก็ไม่ไหวแล้ว...ขอเขียนบันทึก..เพื่อให้รู้ว่า  ทำงานกับเอกสาร หรือข้อมูล ไม่นานนักก็เสร็จ  เรียบร้อย  มี  ตก กับผ่าน  ในการประกาศผล...

แต่  ครูอ้อยต้องมาทำงานที่เกี่ยวกับ...คน...หนักใจเหลือเกิน  

ตัดสินใจแบบหนักใจ 

ตัดสินใจแบบเห็นแก่ส่วนรวม

ต้องใช้วิจารณญาณอย่างหนัก ต้องใช้หลักเกณฑ์  ต้องใช้หลักการ  และต้องมีวาทะศิลป์ที่จะบอกให้รู้ว่า....

ครูอ้อยไม่ใช่คนพูดยาก  และก็ไม่ใช่คนพูดง่าย  

หมายความว่าอย่างไร   

บันทึกจ๋า...จะทำอย่างไรได้ล่ะ  ก็.....เป็นคนของประชาชน   ต้องทำงานเพื่อ....ส่วนรวม  โดยส่วนรวม กำลังรุมทำร้ายจิตใจเราเข้าแล้ว...

ดังนั้น  ความหนักแน่น  ความคงเส้นคงวา  ความเที่ยงตรงแบบไม้บรรทัด...  ที่ครูอ้อยต้องคำนึงถึงเป็นอย่างมาก...

ขณะนี้  ครูอ้อยต้อง.... เป็นตัวของตัวเอง...

คิดว่า...สิ่งที่ได้ทำไปนั้น  ถูกต้อง  และ  เหมาะสม  .....เป็นพอใจ 

มีคำตอบ..ที่ตอบสังคมได้...เป็นพอ...