"เมื่อพบก็ต้องมีจาก" นี่เป็นสัจธรรม??
วันนี้นอนดึกครับ.......
แต่ก็ยังมีอารมณ์มาเขียนBlog ซะหน่อยน่ะครับ
เคยคิดกันบ้างไหมครับว่าบางครั้งการที่เราได้พบใครสักคน หรือได้เป็นเพื่อนกับใครๆ ก็ตามเนี่ยมันเหมือนกับว่ามันเป็นอะไรสักอย่างที่ถูกลิขิต หรือถูกกำหนดไว้ก่อนหน้าแล้ว....
แต่ว่านั่นคงไม่สำคัญเท่าไรหรอกครับ...ที่น่าคิดยิ่งกว่าคือการที่เมื่อเราได้พบหรือรู้จักใครแล้วเนี่ยมันก็อาจกล่าวได้ว่าเป็นเหมือนการเริ่มต้นนับวัน-เวลาที่จะต้องแยกทางกันเดิน หรือแยกห่างจากกันออกไป.....ว่ามันจะมาถึงเมื่อไร....จะช้า หรือ เร็ว แค่นั้น!! บางทีคิดแล้วก็น่าใจหายเหมือนกัน
ดั่งคำพูดที่มีมาว่า "เมื่อพบก็ต้องมีจาก" นี่เป็นสัจธรรม??
คิดแล้วดูเหมือนว่ามันจะเศร้าๆ...ว่าไหมครับ
ไม่มีอะไรมากมายครับสำหรับการเขียนบันทึกของตัวผมเองในวันนี้...
บังเอิญว่ามีเพื่อนผมคนหนึ่งกำลังจะต้องไปอยู่ที่ต่างประเทศซะแล้ว...
คิดแล้วมันใจหายครับ.....เพื่อนแต่ละคนยิ่งโต..ยิ่งห่างกันออกไปตามทางของแต่ละคน
แล้วก็ย้อนกลับมาที่ตัวผมเอง......จะเอายังไงต่อไปดีหว่า????
สงสัยจะนอนดึกเกินไป...ก็เลยคิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะครับ.......
เอาเป็นว่าวันนี้เนี่ย...ก็แค่อยากเขียนอะไรลงBlogก่อนนอนเท่านั้นเองครับ
ปล.ก่อนที่จะโพสข้อความนี้ อังกฤษถูกเยอรมันยิงนำเป็น 1 - 2 ซะงั้นอ่ะ
ขำอ่ะค่ะ ขึ้นต้นซึ้งๆ จบลงด้วยการรายงานผลบอล ^ ^
ตามมาให้กำลังใจบันทึกต่อ พี่เห็นอาจารย์บันทึกเยอะมากเลยตั้งแต่กลับมาจาก Km เชียงใหม่ เหมือนพี่ซูซานเลยๆ ซึ้งๆตอนแรก ตอนท้าย รายงานผลบอล ฮ่า ฮ่า
ให้กำลังใจคะ อาจารย์เรียนเก่งมาก:)