มาถึงสารคามแล้วโดยสวัสดิภาพพร้อมกับแม่บ้าน (อ.ไพรวรรณ) ดีใจมากที่ได้พบกับคุณพ่อครูบาสุทธินันท์ ที่อยู่ในห้วงคำนึงของผมมาตลอด และพี่น้องชาว G2K หลายๆท่าน ซึ่งส่วนใหญ่ผมก็ได้แอบรู้จักผ่านBlog มาแล้วเกือบทุกท่าน ไม่ว่าจะเป็นท่าน ดร.ศักดิ์พงศ์ ท่าน อ.ขจิต , ครูเสือ , ท่าน อ.ออด , คุณพันดา เลิศปัญญา และอีกหลายๆท่านที่ยังไม่คุ้นชื่อ โดยเฉพาะทีมงานเจ้าภาพชาว มรภ.มหาสารคาม
สัมผัสได้ทันทีสำหรับมิตรไมตรีที่ทุกท่านมีให้ เหลือเฟือเหมือนที่คุณพ่อครูบาพูดจริงๆครับสำหรับความรักความปราถนาดีของทุกท่าน (ท่านบอกว่าเป็นสิ่งที่เราทุกคนมีอยู่แล้วไม่ต้องลงทุนเพิ่ม และไม่ควรปล่อยให้บูดเน่า) ถือว่าวันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำตลอดไปครับ
สวัสดีครับ ครูวุฒิ
เก็บเกี่ยวและแลกเปลี่ยนกันเต็มที่นะครับ เสียดายมากที่ผมไม่ได้ไปร่วมด้วย
ผมขอฝากแลกเปลี่ยนในประเด็นนี้ด้วยนะครับ
วิชาการกับชุมชน บทเพลงที่บรรเลงคนละคีย์ : ความตั้งใจสังคายนาในงาน UKM 11
สวัสดีครับคุณจตุพร
ต้องขอบคุณเป็นอย่างมากที่ทักทายมา และผมต้องขอโทษด้วย ที่ไม่ได้ตอบทันที เพราะเป็นจังหวะเดียวกันกับที่คณะเชิญขึ้นรถไปทานข้าวพอดี แถมจังหวะนั้นต้องเดินหาคนที่ไปด้วยด้วย ก็เลยไม่มีจังหวะจะตอบ ไม่ได้ใช้เครื่องของตัวเองด้วย (เพราะไม่มี) แต่ยังไงก็ตาม ผมได้พยายามนำเอาแนวทางที่คุณฝาก ไปเข้าร่วมพูดคุยในจังหวะการเสวนากลุ่มย่อย ซึ่งก็มีเวลาจำกัดมาก หลายท่านในวงเสวนาก็เห็นด้วย และรับปากว่าจะช่วยกันเคาะในประเด็นดังกล่าวไปเรื่อยๆ ก็ได้แต่หวังว่าเสียงเหล่านี้ (รวมทั้งเสียงของพวกเราด้วย) คงจะดังพอที่ท่านผู้มีอำนาจในเรื่องดังกล่าว จะหันมารับฟังบ้างนะครับ