สวัสดีครับทุกท่าน

      ผมเอาบทความเห็นที่เคยไปโพสต์ในบทความ เรา " ซื้อ - เชื่อ - ลืม " ได้ง่ายๆ ? ของคุณเบิร์ด มาฝากครับ

 P 

<div class="info">           <h4> <a href="/profile/mrschuai">เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ ---------&gt; http://www.somporn.net</a>         </h4>

เมื่อ พ. 08 ส.ค. 2550 @ 01:11 [342954] 

</div> <h4>สวัสดีครับคุณเบิร์ด</h4><h4> มีรูปมาฝากครับ</h4><h4></h4><h4>จากภาพ หรือ งูกินหาง  มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ครับ</h4><ul>

  • งูทำตัวคต ไม่ซื่อ ไม่ตรง

  • งูอ้าปากเพื่อสอดหางเข้าไปในปาก

  • งูจะอ้าปากกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่ออ้าปากกว้างมากก็จะกินหางเข้าไปได้มากและลึก จนกว่าปากจะอ้าไม่ได้แล้วครับ

  • ในรูปจะเห็นเป็นวงกลม หรือตัวเลขศูนย์

    • </ul><h4>ปัญหางูกินหาง มีวิธีการแก้ดังต่อไปนี้ครับ</h4><ul>

  • งูต้องคายหางตัวเองออกมาทีละนิด

  • งู ต้องยืดตัวให้ค่อยๆ ตรงๆ ออกมาเรื่อยๆ ไม่ทำตัวคด(โกง) ทำตัวให้ซื่อ(ตรง) หรือ ทำตัวให้ตรง เมื่อทำตัวให้ตรง หางกับปากจะไม่มีวันเจอกันครับ

  • เมื่อ งูทำตัว ซื่อตรง ไม่คด(โกง) แล้ว จากที่เคยเป็นเลขศูนย์ ก็จะกลายเป็นเลข หนึ่งครับ นั่นคือสามารถเดินต่อไปได้ ด้วยความเป็นหนึ่ง ทุกๆ ปล้องข้อง ก็เดินไปด้วยกันได้ มุ่งไปข้างหน้า ไม่ขดกองอยู่เหมือนงูกินหางครับ

  • ต่อมา งูต้องปิดปาก แล้วก็ทำ ทำ ทำ แล้ว ก็คิด คิด คิด แล้ว ก็ทำ ทำ ทำ ทำ คิดและทำ ด้วยปัญญา เน้นว่าปัญญานะครับ 

  • ปิดปากแล้วแม้ว่าวันหนึ่งจะทำตัวคดอีกครั้ง ปากไม่เปิด ยังไงก็ไม่กินครับ แม้จะเจอหางก็จะไม่กินครับ

  • อื่นๆ คิดกันต่อนะครับ

    • </ul><h4>สำหรับปัญหาขายสมอง อันนี้ค่อยมาต่อยอดนะครับ </h4><h4>ขอบพระคุณมากครับ</h4><h4>เม้งครับ</h4><h4>


    และได้พูดคุยกับท่านอาจารย์แสวง ครับ ตามบทความนี้ครับ ปัญหางูกินหางในการจัดการความรู้และการพัฒนา (2) </h4><h4>ท่านอาจารย์เลยยกปัญหา “ที่เขาไม่คิด เพราะเขาไม่รู้ ที่เขาไม่รู้เพราะเขาไม่คิด วนอยู่อย่างนี้แหละครับ”</h4><h4>คราวนี้ผมของเริ่มขอคิดดูนะครับตามแนวทางดังต่อไปนี้ มีความเห็นอย่างไร ก็แสดงความเห็นกันนะครับ
    </h4><ul>

  • ไม่รู้  เพราะไม่คิด

  • ไม่คิด เพราะไม่รู้ 

  • มองแล้วเหมือนไข่กับไก่เลยนะครับ

  • เรื่อง รู้ กับ เรื่องคิด

  • อาจจะต้องจับที่ตรงไหนซักที่จะได้ไหมครับ

  • โดยเริ่มจาก ที่ไม่คิด ให้คิดก่อน (เปรียบเสมือนการอ้าปากเพื่อคายหางงูออก)

  • เมื่อได้เริ่มคิด ก็จะเริ่มรู้ลางๆ จากตัวที่ขดเป็นวงกลม ก็ค่อยๆ คลายออก

  • คิดไปมากๆ ก็รู้เพิ่มขึ้น ใช้เหตุผลมากขึ้น แล้วพอรู้ก็คิดต่อ หางก็ค่อยๆ คลายออกมา

  • จนในที่สุดก็เปลี่ยนเป็น รู้เพราะคิด คิดเพราะรู้ กลายเป็นงูกินหางไปในทางบวกไปเลย อิๆๆๆ งูกินหางในทางบวกนี้คงไม่ต้องแก้ใช่ไหมครับ

  • หรือว่าจะเริ่มที่ รู้ก่อน โดยขอความรู้จากคนอื่นมาเป็นต้นทุน แล้วเอามาคิดต่อยอด แล้วเอาไปสร้างรู้เพิ่ม แล้วเอามาคิดต่อ จนกว่าจะได้ งูกินหางในทางบวกอีกเช่นกันครับ

  • หรืออื่นๆ.....เชิญคุณบรรเลง

    • </ul><h4>คุณคิดว่าจะเป็นไปได้ไหมครับ โดยประยุกต์แนวทางด้านบน ทางแนวคิดการแก้ไขงูกินหาง มีความเห็นอย่างไรฝากไว้นะครับ</h4><h4>ปัญหาต่อมาคือ จะสร้างแรงจูงใจอย่างไรให้มีการเริ่มที่จะคิด เรามองว่าสิ่งนั้นเป็นปัญหาหรือไม่ หากไม่เห็นว่าเป็นปัญหาแนวทางงูกินหางก็จะยังวนเวียน แต่หากเรามีการสร้างแรงกระตุ้น แรงจูงใจ มีการสะกิด ให้รับรู้ว่านั่นคือ ปัญหา สร้างสภาพแวดล้อมให้มีการรับรู้ เป็นปัจจัยเือื้อ กับปัจจัยเสริม ทำงานร่วมกันเพื่อทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางความคิด</h4><h4>การรู้เขา รู้เรา ก็เป็นแนวทางหนึ่ง งูเองก็ยังแพ้เชือกกล้วยก็ได้ เชือกกล้วยมีทั้งอ่อนทั้งเหนียว อาจจะมีบทบาทเอื้อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของงูได้  หากเราสามารถครองใจงูได้ ก็น่าจะเป็นการครองทั้งปวงของงูก็ได้นะครับ ดังนั้น คุณเือื้อ กับ คุณเสริม คุณอ่อน คุณเหนียว คุณกระตุ้น คุณสะกิด คุณจูงใจ คุณวางใจ คุณยอมรับ หากมีคุณเหล่าๆ นี้อาจจะนำไปสู่การเปลียนแปลงก็ได้นะครับ </h4><h4>ขอบคุณมากครับ </h4><h4>เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ </h4>