ครูอ้อยผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายครั้ง  พบผู้คนมามากมาย  ทั้งๆที่รู้  แต่ก็ต้องยอมรับ  ...เพราะสังคม...เป็นผู้กำหนด 

เมื่อไม่ได้มาแผ้วพาลอะไรกับชีวิตเรามากนัก  จึงทำใจได้  ไม่เกี่ยวข้องกัน 

แต่เมื่อมาร่วมเดินทางเดียวกันแล้ว...ก็ต้องโอภาปราศรัยกันบ้าง....ตามใจเรียกร้อง....

เกลือย่อมไม่หวาน....  มาจากการเขียนทึกแบบ Flowery    อ่านแล้วดูดี  มีสีสัน  แต่  กระทบกระเทียบเสียปี้ป่น.... 

 เกลือย่อมเป็นเกลือ  จะเปลี่ยนเป็นน้ำตาลไปได้อย่างไร   

ใครล่ะจะเป็นเกลือ...

ใครล่ะจะเป็นน้ำตาล...เลือกกันเอาเอง...

แต่อย่าอยากเป็นเกลือ  ทั้งๆที่เป็นน้ำตาลล่ะ...มันน่าเกลียด

ครูอ้อยเคยเขียนแนะนำการเขียนบันทึก  หลังจากมีผู้สนใจให้เขียนตั้งแต่  ยังไม่ได้รับรางวัล....  จนได้รับรางวัล  จนผู้คนลืมไปหมดแล้ว  จึงกลับมาเขียนใหม่ 

เรียนเชิญอ่านได้...ที่นี่...และได้  นำสิ่งที่ดีมาฝากกันนิดหน่อย..ว่า

 นักเขียนที่ดีนั้น......ต้องทำตัวเปรียบเสมือนน้ำชาที่ไม่เคยล้นถ้วย

นักเขียนที่ดีนั้น......ต้องทำตัวเปรียบเสมือนดอกทานตะวันที่รอรับแสงตะวันโดนไม่กลัวฤทธิ์ของแสงแดดแผดเผา

นักเขียนที่ดีนั้น.....ต้องทำตัวเปรียบเสมือนเกลือที่เค็ม  อยู่ที่ไหนก็เค็ม

ขอให้ท่านผู้อ่านที่กำลังคิดที่จะเขียน..จงประสบกับความสำเร็จในการเขียน  และมีจุดยืนเป็นของตนเองในการเขียน..ในเร็ววัน