อ่านพบกลอนของคุณบุญส่ง  นามถาวร  ในวารสารวิทยาจารย์ ปีที่ 106 ฉบับ 10 ประจำเดือนสิงหาคม 2550  ก็เลยเอามาฝากคุณครูกัน สะท้อนวัฒนธรรมวงการศึกษาได้อย่างหนึ่งครับ.       
        การศึกษาปีสองพันมันโคตรยุ่ง   มัวแต่มุ่งหลักฐานด้านการสอน
        ไว้ให้เห็นเป็นเครื่องเรื่องขั้นตอน  ว่าเราสอนสิ่งใดให้เด็กเป็น
        จะได้รู้ว่าครูดูแลเด็ก                     เป็นโปรเจ็กเล็กใหญ่ให้ได้เห็น
        เมื่อเจ้านายมาดูรู้ได้เป็น             ครูชำนาญผ่านเป็นเชี่ยวชาญการ
        มีหลักการอ่านได้เมื่อไรบอก       จะเอาออกมาให้เห็นเป็นพื้นฐาน
        ครูทุกคนหน้าใหญ่ไปตามการณ์  เด็กพาสผ่านหรือไม่ยังไม่ชัวร์
        อีกสิบปีข้างหน้าว่ากันใหม่           หลักสูตรใครไม่เจ๋งเจ๊งปวดหัว
        คิดค้นหาแผนใหม่ตามใจตัว        ผลดีชั่วอยู่ที่ครูคู่นิรันดร์
                  การสอนเด็กเล็กใหญ่ไม่ยากหรอก
                  อยากจะบอกแนวทางอย่างสร้างสรรค์
                  ครูต้องรู้พื้นฐานการผูกพัน
                  ว่าเด็กนั้นเหมือนลูกผูกใจครอง
        แล้วตั้งใจให้เขาเข้าใจคิด           โดยสะกิดบูรณาการงานการสอน
        แต่ละคนขนเทคนิคพลิกขั้นตอน ทางการสอนก็สนุกสุขใจจำ...