ยายปวดอึจังเลย

  ดีนะที่กระเปาะลูกโป่งไม่แตกออก มิฉะนั้นน้ำปนอึก็จะไหลออกมา คงเหม็นอบอวลไปทั้งห้อง พระเจ้า!  

วันที่ 14 สิงหาคม 2550

เป็นวันอังคารของสัปดาห์ที่ 15 นับถอยหลังไปอีก 92 วันผมก็จะเรียนจบแล้ว

เมื่อวานเป็นวันเริ่มต้นเดือน 7 ของจีน ซึ่งเป็นวันที่ประตูนรกเปิด และจะเปิดนานประมาณ 1 เดือน เขาจึงไหว้เจ้าที่เจ้าทางกันมากมาย เดินไปทางไหนก็เจอแต่คนเผากระดาษ โปรยกระดาษ วันนี้แทมมี่เตือนผมด้วยว่า อย่าเดินไปใกล้กระดาษเหล่านั้น เพราะจะมีผีมาเก็บเงินไปใช้ เดี๋ยวเราจะเดินชนเอา คนแก่ๆมักจะเตือนให้ลูกหลานกลับบ้านแต่หัวค่ำ อย่ากลับดึกเพราะว่ามันอันตราย ถึงตรงนี้ผมรู้สึกว่า ความเชื่อนี้น่าจะเป็นภูมิปัญญาที่ผสมผสานกับวิถีชีวิต ที่ทำให้ลูกหลานได้กลับบ้านเร็วๆ ไม่กลับดึก ไม่ไปดื่มเหล้าเมายาที่ไหน ก็น่าจะคล้ายๆกับช่วงเข้าพรรษาของบ้านเรากระมังครับ แต่แหม น่าจะเป็นเลิกเหล้าออกพรรษานะครับ เพราะเข้าพรรษาแค่ 3 เดือนเอง ออกพรรษาตั้ง 9 เดือน เรื่องนี้เป็นเหตุให้คนดันทุรังอย่างผมขยันดื่มเบียร์ช่วงนี้ และจะหยุดช่วงใหญ่หลังออกพรรษาไปแล้ว ล้อเล่นนะครับ

และสืบเนื่องจากความเชื่อเรื่องผีนี่เอง ที่ทำให้เราว่างงานกัน เพราะว่าคนไข้ไม่อยากมาโรงพยาบาล ไม่อยากผ่าตัด ห้องผ่าตัดเลยว่างโลดเลยครับ แต่อย่างไรก็ตาม วันนี้ครูหาญก็มีคนไข้ผ่าตัดเหมือนเดิม (ท่านเป็นคริสต์เตียนครับ) คนไข้คนนี้เป็นของคุณหมอ หว่อง เฮง ฟุก เพื่อนผม เขาเป็น registra ที่จะมาประจำที่หน่วย urogynaecology นี่เองครับ เป็นศิษย์รักครูหาญเขา ผมผ่าตัดกับเขา 2-3 ครั้ง ก็สนุกดี เพราะเขาเป็นคนพูดเก่ง ชอบเที่ยว เขาบอกผมว่าเขาชอบไปเที่ยวผับที่ Golden Mile มาก แต่ผมไม่ค่อยชอบแฮะ เคยเดินผ่านตอนกลางวัน มองเข้าไปไม่เห็นจะน่าเที่ยวเลยครับ

หลายสัปดาห์มานี้ ผมได้ฟังเพลงๆหนึ่ง ครั้งแรกในห้องผ่าตัด รู้สึกถูกชะตากับเพลงนี้มาก และมาได้ฟังอีกทีก็เมื่อดูทีวีช่อง 5 ของสิงคโปร์ (ไม่ใช่ ททบ. ๕) เขาประกอบโฆษณาประกวดภาพถ่าย เคยให้คุณหมอชินสวนกลับไปฟังแล้วมาบอกผมว่าเพลงอะไร จะได้หาซื้อ แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อคืนนั่งฟัง virgin radio Thailand ก็ได้ฟังเต็มๆเลยครับ วันนี้ก็เลยบ่นให้ Sister Lilly ฟัง เธอก็ไม่รู้ว่าเพลงอะไร จนกระทั่งผมเปิด internet ที่คลินิก แล้วเข้าไปใน website ของ Virgin radio และบังเอิญจริงๆที่เขามีรายชื่อเพลงให้เรากดฟัง ก็จ๊ะเอ๋กันครับ Everything ของ Micheal Buble’ (อ่านว่า บูเบล้ ผมอ่านว่า บั๊บเบิ้ล เลยถูกหัวเราะเยาะเลยแฮะ) เลยถามแทมมี่ว่าซื้อที่ไหนดี เธอบอกว่าให้ไปที่ HMV ถนน Orchard

วันนี้ผมทำงานที่ห้องตรวจยูโรพลศาสตร์ มีเรื่องน่าตีเกิดขึ้นจนได้ เรื่องมีอยู่ว่า คนไข้คนหนึ่ง อายุ 82 ปี เธอมีอาการปัสสาวะเล็ดราดและกลั้นอุจจาระไม่ได้ ดันดีส่งตรวจยูโรพลศาสตร์ ผมก็เลยช่วย sister ก็ทำตามปกติ การตรวจนี้เราจะใส่สายสวนปัสสาวะและเปิดน้ำให้ไหลเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะ และมีท่อเล็กๆที่มีขนาดเท่าๆกันสอดเข้าไปในทวารหนัก เพื่อวัดความดันในลำไส้ใหญ่ ที่ปลายของท่อนี้เขาจะมีกระเปาะลูกโป่งที่ทำด้วยปลายถุงมือยางนั่นเอง ทั้งนี้เพื่อไม่ให้อึไหลเข้ามาในสาย ปรากฏว่าเมื่อเราเปิดให้น้ำไหลเข้ากระเพาะปัสสาวะไปได้ประมาณ 140 ซีซี ยายเธอก็บ่นว่าอยากอึ ผมทราบประวัติว่าแกอึราดทุกวัน จึงรีบปิดเครื่องเดินน้ำแล้วเรียก sister มาทันที ตอนนี้เราก็เลยช่วยปลอบประโลมกันใหญ่ ว่าให้กลั้นอย่าให้ไหลออกมา ทนนิดเถอะครับยาย เดี๋ยวห้องเหม็น แล้วก็ให้แกนอน เราเลยพบว่า ผมต่อสายปล่อยน้ำเข้าผิดสาย เพราะผมต่อเข้ากับท่อวัดความดันลำไส้ใหญ่ ลองหลับตานึกภาพนะครับ ว่ามีน้ำไหลเข้าไปในกระเปาะลูกโป่ง ที่สอดอยู่ในทวารหนักปริมาณ 140 ซีซี เลยถึงบางอ้อเลย ว่าเราไปขยายลำไส้ตรงของแก ก็เลยทำให้แกปวดอึเอง ดีนะที่กระเปาะลูกโป่งไม่แตกออก มิฉะนั้นน้ำปนอึก็จะไหลออกมา คงเหม็นอบอวลไปทั้งห้อง พระเจ้า!

               

บ่ายนี้เข้าประชุมหน่วยเหมือนเดิม เรื่องที่ทำให้ผมปวดหัวอีกรอบก็คือ เขาจะจัดทำหนังสือขายชาวบ้าน เรื่องเกี่ยวกับอุ้งเชิงกรานและระบบปัสสาวะสตรีนี่แหละ เขาก็เลยกระจายงานเขียนมายังนักเขียนสมัครเล่นทุกคน และเน้นย้ำด้วยว่านี่เป็นการเขียนให้ชาวบ้านอ่าน ต้องใช้ภาษาชาวบ้าน ผมถูกให้เขียนเรื่องมดลูกและช่องคลอดหย่อนย้วย (pelvic organ prolapse: โผล่แลบ) เลยยกมือบอกครูหาญว่า หนังสือเล่มนี้คงจะอ่านสนุก เพราะว่าผมไม่เก่งภาษาอังกฤษ นี่ไม่ใช่ภาษาแม่ผม แค่ภาษาปกติยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย ท่านเลยบอกว่า ไม่เป็นไร มีคนตรวจทานให้ พระเจ้าช่วยอีกรอบ (ตอนนี้ผมมักอุทานว่า Alama ซึ่งเป็นภาษามาเลย์ แปลว่า Oh my God)

                วันนี้ผมเลิกงานตั้งแต่ 4 โมง เพราะว่าคนไข้หมด เลยชวนดันดีไป Orchard ด้วยกัน จุดหมายของผมคือห้าง Heeren ร้าน HMV ซึ่งเป็นร้านที่ใหญ่มาก เทียบเคียงกับ B2S ของ Central World ได้เลยครับ เพราะร้านขาย CD เขามีตั้ง 3 ชั้น จัดวางเป็นระเบียบ ผมเลยได้เพลงประกอบภาพยนตร์ Dying Young ที่ผมเคยมีและหายไปแล้ว และที่สำคัญหาซื้อที่เมืองไทยไม่ได้อีกแล้ว ได้ Micheal Buble’ และได้ของ Yo Yo Ma มาด้วย กระเป๋าแบนเลยเชียว จากนั้นก็ไปกินข้าวมื้อเย็นที่ Wisma Atria อีกครั้ง และเลือกกินก๋วยเตี๋ยวสิงคโปร์เหมือนเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ดันดีเลยได้ลองด้วย

                เย็นนี้แม่ผมมีข่าวดีบอกมาทางโทรศัพท์ เพื่อนของแม่บริจาคเงินเข้ากองทุนผม 10,000 บาท ก็เลยอนุโมทนาสาธุไปด้วยเลยครับ พรุ่งนี้แม่และน้องสาวจะไปหาดใหญ่ เธอทั้ง 2 คิดถึงหลานสาวทั้ง 2 คนเต็มที

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ผมเอง

คำสำคัญ (Tags)#แพทย์#เรียนต่อ#สิงคโปร์#orchard

หมายเลขบันทึก: 119609, เขียน: 14 Aug 2007 @ 20:16, แก้ไข, 13 Jun 2012 @ 19:22, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

pa_daeng
เขียนเมื่อ 14 Aug 2007 @ 20:37
  • สวัสดีค่ะ อาจารย์
  • ถ้ามีโอกาสได้ไปเที่ยวสิงคโปร์จะเก็บบันทึกของอาจารย์เนี่ยละเป็นคู่มือเดินทาง
  • ยูโรพลศาสตร์ คืออะไรคะ อาจารย์

 

ปล. สงสารยาย อิอิอิ

พี่แดง P ครับ

ยูโรพลศาสตร์ (urodynamic study) เป็นการตรวจการทำงานของกระเพาะปัสสาวะครับ ดูการหดรัดตัวของมันในภาวะต่างๆ เราใช้ทดสอบผู้ที่มีอาการปัสสาวะบ่อย ปัสสาวะเล็ดราดครับ

ปล. สงสารยาย จนน้ำตาไหลเลยครับ (ท้องคัดท้องแข็งไปด้วยพร้อมๆกัน) Sister Lilly ที่ว่าดุ ยังด่าผมไม่ออกเลยครับท่าน