มโหฬารงานสร้าง:การสัมมนาการจัดความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ

  บันทึกนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษกับงานการจัดความรู้ที่เชียงใหม่  

          มีหลายท่านที่ไม่ได้เข้าร่วมงานการสัมมนาการจัดความรู้เพื่อพัฒนาเครือข่ายเรียนรู้ระดับประเทศ อยากเห็นรูปผู้เขียนและคุณแผ่นดิน วันนี้เลยเอามาให้ดู ก่อน เป็นอย่างไงอึ้งไหม ให้ทายว่าคนที่ถ่ายรูปกับผู้เขียนเป็นใคร (ฮิฮิฮิฮิๆ รู้หรอกว่าอยากทราบ)      

 

 

    เมื่อวานงานตอนกลางวันหลังจากที่ท่านอาจารย์ beeman คุยเรื่องการใช้ blogและ KM เรียบร้อยแล้วก็ต่อด้วย น้องมะปรางเปรี้ยวสอนการเขียนบันทึก  ที่ค่อนโกลาหล ก็คือระบบการต่อ wireless บางครั้งขาดๆๆหายๆไม่ทันใจ blogger รุ่นใหม่เท่าไร ทำเอาเหล่าวัยรุ่นเซ็ง(รุ่นแรกๆๆ ฮิฮิ)          

  วันนี้เลยมีการเกิด blogger ไม่มากนัก  แต่ที่ผู้เขียนดีใจคือการได้พบกับ blogger หลายท่านที่ผู้เขียนไม่เคยพบเลย เช่นน้องลูกหว้า ซึ่งเคยคุยกันมานานมากเพิ่งมาพบตัวเป็นๆๆ ท่านอาจารย์หมอ วัลลพ ที่มาจากลำปาง คุณ Little Jazz น้องนนท์ น้องโอ น้องหมอ และอีกหลายๆๆท่าน         

  

  การมาครั้งนี้ผู้เขียนรู้สึกดีใจมาก เพราะเหมือนได้มาพบเพื่อนๆพี่ๆเก่าที่เคยคุยกัน หรือจากกันมานาน เราสนิทกันมาก ใครจะทราบว่านี้เป็นการมาพบกันครั้งแรก ผู้เขียนคาดหวังว่านี้จะเป็นเครือข่ายการทำงานด้านการจัดการเรียนรู้ต่อไปในอนาคต  การพบกันแบบอิงระบบเป็นการพบกันที่ง่ายและการพบกันโดยการมาด้วยใจ ไม่มีใครบังคับ  ถ้าเป็นระบบราชการการทำแบบนี้ค่อนข้างยาก           

  งานครั้งนี้ต้องยกให้ความดีให้ ท่านคณบดี พิชัย กรรณกุลสุนทร ที่อยากให้ blogger มาพบกัน ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน  ตอนช่วงเย็นเป็นงานภาคกลางคืนที่เรียกว่า มโหฬารงานสร้างเพราะงานอลังการมาก  แค่แห่ขบวนเข้ามาก็อึ้งแล้ว ไม่รวมถึง การจัดระบำสี่ภาค เฉพาะภาคใต้ที่เป็น ระบำตารีกีปัต  หรือระบำพัดก็สวยงามมากที่ว่าสวยงามเนื่องจากผู้เขียนเคยอยู่ภาคใต้ตั้งสี่ปี ตอนเรียนปริญญาตรี เคยเห็นการแสดงชุดนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ไม่ต้องเอยถึงการฟ้อนของทางภาคเหนือที่อ่อนช้อยมากๆ   

 

 

  

    สิ่งที่จะทำให้ blogger และทุกท่านที่เข้าร่วมงานลืมงานครั้งนี้ไม่ได้คือ การปล่อยโคมลอย เหมือนเป็นจิตวิญญาณของทางภาคเหนือ  การปล่อยโคมลอยมีลูกใหญ่ที่เป็นพลุไฟด้วยแต่ผู้เขียนจับภาพไม่ได้เสียดายมาก เลยเอาภาพโคมลอยและรูปเหล่านักศึกษาที่มาช่วยงานท่าน คณบดีพิชัย กรรณกุลสุนทรมาให้ดูก่อน ตอนเด็กๆบูมคณะ ทำให้นึกถึงตอนเป็น ประธานคณะหรือตอนวากเกอร์ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรินทรวิโรฒ สงขลา  เหมือนได้กลับไปเป็นนิสิตอีก  เอากิจกรรมมาให้ดูก่อน  วันนี้มีการประชุมต่อแล้วจะมารายงานต่ออีกครับผม ขอบคุณครับ  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน khajit's blog

คำสำคัญ (Tags)#ชุมชนนักศึกษาปริญญาเอก(ขจิต ฝอยทอง)#บันทึกนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษกับงานการจัดความรู้ที่เชียงใหม่#km มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

หมายเลขบันทึก: 119397, เขียน: 14 Aug 2007 @ 07:59 () , แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:15 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (5)

  • สวัสดีค่ะอาจารย์
  • อยากเห็นรูปจังค่ะ
  • พ่อเป็นไงบ้างค่ะ
  • ฝากพ่อด้วยค่ะ

อิอิ...เมื่อคืนระหว่างการแสดง มีคนกระซิบว่า ผ้าปูโต๊ะเปียกโชกไปหลายผืน....

แว่วๆว่า ใช้ซับน้ำลายอาจารย์ขจิต.....

  • สวัสดีค่ะคุณน้อง
  • เค้าบอกว่า " ทำให้นึกถึงตอนเป็น ประธานคณะหรือตอนวากเกอร์ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรินทรวิโรฒ สงขลา  เหมือนได้กลับไปเป็นนิสิตอีก   "  คิดแบบนี้เริ่มเป็นคนแก่แล้ว  (ประเภทชอบนึกถึงความหลังไง) 
  • เอ...แต่ฝากชมสาวข้างๆ คุณน้องด้วยนะคะว่าสวยออกค่ะ
  • เที่ยว+ทำงานให้สนุกนะครับน้อง
  • ขอบคุณน้องกิ่งมากP
  • อยู่กับพ่อเนี่ย
  • ขอบคุณท่านอาจารย์จันทรรัตน์มากPเป็นเรื่องที่ดีที่เราได้มาพบกัน
  • ดีใจที่ได้พบอาจารย์
  • ขอบคุณพี่แอนP
  • สงสัยน้องจะแก่จริงๆๆ

สวัสดีก่อนนอนครับ

        ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าดี ๆ ภาพสวย ๆ คนสวย ๆ   อ้อ ที่บอกว่าผ้าปูโต๊ะเปียก จริงรึเปล่าครับ