รับไหว้กันจนมือเป็นหวัด ลูกหว้าลูกสาวจากเมืองสองแควถลามากอดเอวอุ้มลุ่ม ใครต่อใครเข้ามาทักทาย ได้พบอาจารย์จันทรรัตน์สมใจ แถมยังได้นั่งกินข้าวใกล้กันด้วยละ เจออาจารย์ติ๋วกระเซ๊าให้เพื่อนฮาสด..สด

ไม่มีครั้งใดที่นั่งเครื่องบินแล้วรู้สึกว่ามันช่างบินช้าเหมือนเต่า เสียงหึ่ง..หึ่ง ไม่ทันใจเอาเสียเลย ทั้งๆที่ทะยานขึ้นได้ก็เชิดหัวชันกว่าปกติ สักพักกัปตันบอกว่าขออภัยที่เที่ยวนี้เขาจะไม่บริการเครื่องดื่มร้อน คงมีเหตุจำเป็นที่จะทำเวลา บินแค่40นาที จากสตึกก็มาปร๋ออยู่สนามบินสุวรรณภูมิเสียแล้ว อาจารย์ขจิตมารอรับ อีก1ชั่วโมงเราต่อเครื่องโบอิง777ของการบินไทยลำใหญ่บรรทุกคนแน่นเอี๊ยด เขารายงานว่าจะใช้เวลาบิน1ชั่วโมง ผมก็นั่งนับเวลานาทีพร้อมกับดูจอรายงานความสูงและระยะทาง คิดดูเถิดว่ากระเป๋าและกล่องเห็ดรวมกันแล้ว7ใบ เรายังไม่ยอมโหลดลงท้องเครื่อง ยอมแบกขึ้นด้วยเพื่อที่จะไม่ให้เสียเวลารอรับกระเป๋า เอากับพ่อกามนิตสิ

"บรรยากาศแบบนี้ไม่มีขาย ถ้าอยากฮาต้องมาที่เจียงใหม่ "

หลังจากที่เราหอบของพะรุงพะรังลงจากเครื่องบิน น้าอึ่งอ๊อบมารับไปพบกับก๊วนกลุ่มใหญ่ รถจอดปับท่านเจ้าภาพก็มาประชิด อาจารย์พิชัยกับหนุ่มเอกเข้ามาประคองไปร่วมกับเพื่อนที่โต๊ะอาหาร ใครต่อใครที่นั่งล้อมโต๊ะเข้ามารุมมะตุ้ม  รับไหว้กันจนมือเป็นหวัด ลูกหว้าลูกสาวจากเมืองสองแควถลามากอดเอวอุ้มลุ่ม ได้พบอาจารย์จันทรรัตน์สมใจ แถมยังได้นั่งกินข้าวใกล้กันด้วยละ เจออาจารย์ติ๋วกระเซ๊าให้เพื่อนฮากันสด..สด เจอดร.กระปุ๋มนั่งนิ่งสงบระบายยิ้มน้อยๆ ตรงกันข้ามกับคุณซูซานจักะจี้บรรยากาศให้เอิ๊กอ๊ากครื้นเครง มะปรางเปรี้ยวทำการบ้านแทบไม่ให้เวลาเล็ดลอดได้แม้แต่นาทีเดียว ดร.กมลวัลย์กับคุณพ่อคุณแม่มาเที่ยวล่วงหน้า อาจารย์แป๋ว อาจารย์แผ่นดิน ท่านอาจารย์แฮนดี้มาตั้งหลักขมีขมันและหนุ่มหุ่นมาตรฐาน3ใบเถาของเจ้าภาพขยันทำงานกันเหลือเกิน ขาดแต่ครูอ้อยกับหวานใจที่ยังมาไม่ถึง มิฉะนั้นจะครบเครื่องเรื่องเฮฮาเต็มอัตรากว่านี้    

ออกจากร้านอาหาร น้าอึ่งอ๊อบพาคนแก่กับกามนิตหนุ่มไปทัวร์ดอยหลายลูก มองหาฝนดาวตกไม่เห็นเพราะมีฝนโปรยปราย แต่ได้รู้จักดอยต่างหลายดอย กว่าจะไปถึงโรงเตี๊ยมคณะใหญ่ซ้อมร้องเพลงไปจนเสียงแห้งแล้ว หลังจากพบปะนัดหมายงาน ถ่ายรูปกันจนพอใจทั้งคนที่แอ๊คท่าและคนที่แอ๊คถ่าย จึงแยกย้ายกันเข้าห้อง ส่วนผมกับกามนิตหนุ่มน้าอึ่งอ๊อบพามาสาธิตการเดินทางแบบย้อนศร เข้ามาซื้อของเตรียมทำบุญตักบาตรวันพรุ่งนี้ ผมก็จะตั้งจิตอธิฐานว่าขอให้งานนี้มีคนฮามากๆ ฮาจนเมื่อยกระพุ้งแก้ม ฮาแล้ว ฮาอีก ฮาฮ่าฮ้าๆๆๆ  

คนแก่หลายคนถูกทอดทิ้งให้อยู่อ้างว้างเดียวดาย แต่แก่ชราอย่างผมกลับตรงกันข้าม โชคดีที่ได้เข้ามาอยู่ในอ้อมใจกัลยาณมิตรชาวBlog เจ้าประคุณเอ๋ย..ไม่เจอกับตัวเองไม่รู้หรอกว่า คุณค่าทางน้ำใจนั้นเงินทั้งโลกก็ไม่สามารถซื้อได้ นี่ไม่ได้พูดให้ดูดีนะจ๊ะ ลองถามตัวเองดูเถิดว่าสังคมรอบข้างของเราเป็นอย่างไร

คนที่ไร้เพื่อนไร้ความจริงใจนั้นจะรู้สึกตัวว่าชีวิตหายไปครึ่งหนึ่ง ทนอยู่ทนทำกระด้างกระโดกกระเดกไปในแต่ละวัน พูดไม่ได้ไอไม่ดัง ดั่งโบราณว่าไว้ มีเพื่อนดีสักหนึ่งคน ดีกว่ามีเพื่อนคิดมิดีมิร้ายทั้งโลก แต่ที่เชียงใหม่แห่งนี้ใช่ว่าเราจะมีเพื่อนดี1คน แต่เรามีกัน 10-20-30 และจะขยายไปเป็นร้อยเป็นพัน อิอิ.. 

Key Word.

"ใครมาก่อนฮาก่อน ใครมาช้าฮาทีหลัง

 เรียงตามลำดับไหล่ ห้ามแซงฮา..อิอิ.."

Key Word.

ฮาได้ฮาดี ฮาที่นี่ไม่ง้ออายิโน๊ะโม๊ะโต๊ะ

จะฮาทั้งทีไม่ต้องมีใบอนุญาต ฮาให้เด็ดขาดไปเล๊ย