หาทางให้ตัวเอง ...ปัญหามันก็อยู่ในส่วนของปัญหา

เคยมองปัญหาต่างๆเป็นเรื่องสนุกที่ต้องเผชิญไหมคะ..

แล้วเคยต่อสู้กับปัญหานั้นด้วยความรู้สึกว่า....เป็นโจทย์ปัญหาที่ท่านต้องแก้ให้ได้หรือเปล่า   

มองในมุมที่ดีกว่านั้น...เรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของเราคือ...วิบากกรรมที่ต้องฝ่าฟันให้ผ่านไปด้วยความดีที่ท่านต้องมี   ต้องใช้ความดีมาช่วย  ใช้ความรัก  ใช้ความเข้าใจ  ใช้ความ...คิดในทางบวกตลอดเวลา..ใช่หรือไม่  

ชีวิตของคนเรานั้นประกอบไปด้วยหลายๆส่วน   ได้เข้าไปอยู่ในสังคมต่างๆกันโดยเจตนาและไม่เจตนา    แต่ละสังคมก็ประกอบด้วยมวลสมาชิกที่ดีและไม่พึงประสงค์ทุกๆสังคม   หากทุกคนต่างคนต่างอยู่  ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ผลเป็นศูนย์   

แต่หากมีการโคจรมาพบกัน..ไม่ว่ากิจกรรมใดใด   จริตไม่ตรงกันเมื่อไร....ปัญหาต่างๆรุมเร้าเข้ามาเป็นโจทย์ให้เราขบคิดแก้ปัญหาทันที 

จากเรื่องเล็กๆ  เป็นเรื่องใหญ่     เรื่องเล็กๆของเรานั้น..... อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ของคนอื่น  

ตรงกันข้าม  ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่...ต่างเกิดมาจากปัญหาทั้งสิ้น  หนทางที่ดีก็คือ.....จงวิเคราะห์ให้ดีให้ถ่องแท้ว่า.....ปัญหานั้นคืออะไร  

 เมื่อท่านเพ่งปัญหาได้แล้ว...ท่านวิเคราะห์ให้ชัดเจนลงไปเลยว่า...หนทางแห่งการแก้ปัญหานั้น...จะเป็นไปได้ในกี่รูปแบบ  จง เลือกรูปแบบวิธีการที่ดี  เลือกรูปแบบที่เหมาะสม  เลือกรูปแบบที่ละมุนละม่อมที่สุดให้กับปัญหานั้นๆ  

อันดับต่อไปต้อง....คาดคะเนออกมาด้วยว่า.....ผลที่เกิดจากการแก้ปัญหาจะเป็นอย่างไร  เกิดปัญหารองลงมาอีกหรือไม่.....เตรียมรับสภาพอย่างไร  มีแผนที่ 1 ก็ควรมีแผนที่ 2 อยู่ตลอดเวลา  

อย่าคิดอย่าหัดคิดเรื่องง่ายๆให้เป็นเรื่องยาก    อะไรจะยากหรือง่าย...อยู่ที่ใจของเราที่จะคิด  

ในสังคมแห่งการเรียนรู้มีหลายระดับ...ครูอ้อยประกอบสัมมาชีพเป็นครู   ยามตื่นก็เป็นครู  ที่จะเรียนรู้ทั้งทฤษฎี  ปฏิบัติ  ทั้งในสายงานของตนเอง  เรียนรู้วิชาการที่เกิดประโยชน์แก่สายงานของตนเอง  

งานของครูอ้อยไม่ใช่เพียงสอนแค่นักเรียน ป.4  หากท่านเคย เคย เคย อ่านบันทึกของครูอ้อยทุกๆบล็อก  จะพบว่า..งานของครูอ้อย  ต้องใช้คำว่า..มากมาย  ตลอดชีวิต  ที่นำมาเขียนในบล็อกต่างๆ  เป็นชีวิตของการทำงาน  ชีวิตครอบครัว  ชีวิตกับเพื่อนฝูง  ทั้งเพื่อนประกอบอาชีพ  เพื่อนที่เรียน  เพื่อนในเว็บไซต์   ครูอ้อยเขียนได้หมดทุกเรื่อง  และเข้าใจปัญหาได้ดี  .....

บางครั้ง   นำโจทย์มาตั้งในบันทึก  ท่านผู้รู้เข้ามาอ่าน...แล้วช่วยแก้ปัญหาให้ครูอ้อย...เพราะ..มองต่างมุม   มุมที่ครูอ้อยอยู่  อาจจะอับแสง  ไม่มีทางไป 

แต่อีกมุมหนึ่ง  อาจจะสว่างแจ่มใส  หนทางเตียนโล่ง  ไม่มีขวากหนาม....

ครูอ้อย..กำลังมองปัญหา   ที่วิ่งเข้ามาหาครูอ้อยตลอดเวลา  หากครูอ้อยคิดว่า..มันเป็นปัญหา  มันก็จะตามตัว  ตามหัว  มาให้ขบคิดตลอดเวลา  

ปัญหานั้นยังคงอยู่ 

แต่อยู่ที่.....ใจและหัวของครูอ้อยจะคิดถึงมันหรือไม่...

หาทางให้ตัวเอง  ...ปัญหามันก็อยู่ในส่วนของปัญหาไป...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 118804, เขียน: 11 Aug 2007 @ 08:26, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:14, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 17, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (17)

เนปาลี
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 08:47
  • สวัสดีค่ะ  ครูพี่อ้อย ..

จิตเป็นนาย  กายเป็นบ่าว .. คิดว่ามันเป็นปัญหา  มันก็จะเป็นปัญหา  คิดให้มันเป็นแค่เรื่องชิลล์ ๆ มันก็เป็นเรื่องชิลล์ ๆ เน้อ 

เป็นกำลังใจให้ครูพี่อ้อยค่า   ^_^

สวัสดีค่ะน้องต้อม...เนปาลี

  • วาย..มีภาษาวัยรุ่นมาให้ครูอ้อยคิดล่ะ...คืออะไรคะ..ชิลล์ ๆ ครูอ้อยไม่รู้ค่ะ
  • ดีใจ  ที่คนรุ่นใหม่  คิดแบบนี้  อยากให้คนรุ่นใหม่  ที่อยู่ใกล้ๆครูอ้อยคิดแบบนี้จัง..แต่กลับถามในเรื่องง่ายๆ  นำมาขบคิดให้เปลืองสมองค่ะ...วุ้ย...ไม่น่าคิดไม่ออกเลย...ก็อยู่กันคนละมุม   เลยไม่กล้าแก้ปัญหาเอง...รอคำสั่ง...

นี่ล่ะค่ะ  คือ  ปัญหา...

เนปาลี
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 13:19
  • ครูพี่อ้อย  TT_TT

ธุค่า ..  ไม่รับมุขต้อมเลย  ฮือ ๆ ๆ

คาดว่าน่าจะเป็นคำสแลง อันมีความหมายประมาณ  เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ น่ะค่ะ  

haha  คนเราถนัดคิดถึงแต่เรื่องของคนอื่นค่ะ  แต่พอเป็นเรื่องของตัวเองก็ ปวดหัวมาก ๆ

ว่าแต่ .. ครูพี่อ้อยมาแก้ปัญหาให้หนูดีกว่า

สวสดีค่ะน้องต้อม....เนปาลี

  • มีปัญหาอะไรคะ  บอกมาเลย  อย่าเสียเวลา  บอกฉันมา...คนดี
  • เป็นเนื้อเพลงนะคะ..วสันต์  โชติกุล..วุ้ย

ครูอ้อยช่วยได้  ก็ช่วยค่ะ  กำลังพัฒนาจิตอยู่ค่ะ

เนปาลี
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 14:15
  • ครูพี่อ้อย ขา ..

ฟังครูพี่อ้อยร้องเพลงของ อัสนี  เอ๊ย  วสันต์  โชติกุล  

เจ้าตัวปัญหาเลยสะดุ้งเผ่นผลุงหายไปเลย  555

เฮ้ ! น้องต้อม...เจ้าปัญหานี่..มันเกรงใจครูอ้อยละมั้ง

เรียกมัน...กลับมาเคลียร์กันหน่อยเด๊ะ...

เนปาลี
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 14:40
  • ครูพี่อ้อย คะ ..

ตวาดเสียดังลั่นแบบนี้  เจ้าตัวปัญหาก็นั่งกองลงกับพื้น  ปากแบะ  ร้องไห้แง ๆ   ไหว้ปะหลก ๆ บอก " หนูกลัวแล้วค่า .. "  อ่ะดิ

นึกสภาพครูพี่อ้อย  พับแขนเสื้อ  เตรียมตัวลุย เอ๊ย เคลียร์  แฮ่ะ ๆ ๆ

 

ป.ล.  หนูจะเอา โปสการ์ดทำมือฝากให้ครูพี่อ้อยที่ เค้าน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ที่รีสอร์ทนะคะ  ^_^    ช่วยไปรับด้วย  โปรดทราบ ๆ

แน่นอนค่ะ...น้องต้อม

  • ครูอ้อยมีคุณสมบัติที่ไม่เหมือนใครหลายข้อ  ข้อหนึ่งก็คือ...มีแขนที่เหมือนขา
  • เมื่อพับแขนเสือแล้ว..จะร้องว่า...โอ้โฮ ! นี่มัน..ขาหรือแขน..กันนี่...ฮา....
เนปาลี
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 15:02
  • ครูพี่อ้อย ..

โห ๆ ๆ  แค่เสียงตวาด  ขนาดต้อมอยู่เชียงใหม่ยังตัวสั่นงันงกเลยนะเนี่ย  TT_TT

 

แต่จะว่าไปแล้ว  คุณสมบัติที่ว่านี่ก็มีอยู่ในตัวต้อมเหมือนกันค่า  แฮ่ะ ๆ ๆ

 

น้องต้อมขา....

  • เป็นเรื่องของความเจริญรุ่งเรือของตนเอง...มันมากจนไปออกที่แขน  ขา  และก็...พุงค่ะ...ก๊ากๆๆๆๆๆๆ
  • แล้วจะได้พบกันที่เชียงใหม่หรือเปล่าคะ
เนปาลี
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 15:55
  • ครูอ้อยขา ..

ต้อมทำงานน่ะค่ะ   และวันจันทร์ก็คงต้องเคลียร์งานหลายเรื่อง  เพราะเจ้านายบินมาถึงเชียงใหม่เช้าวันนี้นี่เอง   หลังจากไปตะลุยเมืองจีนได้หลายวัน  TT_TT    

 

งั้น ต้อมก็เจริญรุ่งเรืองล้ำหน้าครูอ้อยล่ะค่ะ   ล่ำบึ้กทั้งแขน ทั้งขา

 

ใบบุญ
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 18:00

ปัญหา มีไว้ให้แก้ไงคะ คุณๆ

  • ค่ะน้องต้อม...ขอบคุณมากค่ะ  สำหรับของฝาก  ครูอ้อยจะไปขอรับนะคะ
  • ถ่ายรูปตอนที่หอมการ์ดค่ะ..สัก 2 ท่านะคะ

สวัสดีค่ะน้อง....ใบบุญ

ค่ะ  ถูกต้อง  ปัญหา  เขามีไว้ให้แก้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

thassana wong
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 23:15

สวัสดี คุณครู

ปัญหา ก็คือ ปัญหา

หากไม่วาง ก็เป็นปัญหา

วางแล้ว ก็ไม่เป็นปัญหา

สุข สงบ เย็น

เดียวดายกลางสายฝน

thassana wong
เขียนเมื่อ 11 Aug 2007 @ 23:18

ลืม แถมท้าย

ชอบขบวนพาเหรด สาวน้อย ของคุณครูจัง

ตัวการ์ตูน น่ารักดี

สุข สงบ เย็น

เดียวดายกลางสายฝน

สวัสดีค่ะท่าน...thassana wong

  • ตัวการ์ตูน  เป็นตัวสัญญลักษณ์ของความน่ารัก  บล็อกนี้  มีเสียงการ์ตูน  ก็คือ  โดราเอมอน   เลยต้องหาการ์ตูนมาใส่ค่ะ
  • ส่วนสาวเชียร์ลีดเดอร์นี้  ก็น่ารัก  พ่อบ้านไปเจอในเว็บไซต์  ครูอ้อยเลย ชะแวบมาเลยค่ะ  อิอิ..

ขอบคุณค่ะ...