หาทางให้ตัวเอง ...ปัญหามันก็อยู่ในส่วนของปัญหา

เคยมองปัญหาต่างๆเป็นเรื่องสนุกที่ต้องเผชิญไหมคะ..

แล้วเคยต่อสู้กับปัญหานั้นด้วยความรู้สึกว่า....เป็นโจทย์ปัญหาที่ท่านต้องแก้ให้ได้หรือเปล่า   

มองในมุมที่ดีกว่านั้น...เรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของเราคือ...วิบากกรรมที่ต้องฝ่าฟันให้ผ่านไปด้วยความดีที่ท่านต้องมี   ต้องใช้ความดีมาช่วย  ใช้ความรัก  ใช้ความเข้าใจ  ใช้ความ...คิดในทางบวกตลอดเวลา..ใช่หรือไม่  

ชีวิตของคนเรานั้นประกอบไปด้วยหลายๆส่วน   ได้เข้าไปอยู่ในสังคมต่างๆกันโดยเจตนาและไม่เจตนา    แต่ละสังคมก็ประกอบด้วยมวลสมาชิกที่ดีและไม่พึงประสงค์ทุกๆสังคม   หากทุกคนต่างคนต่างอยู่  ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ผลเป็นศูนย์   

แต่หากมีการโคจรมาพบกัน..ไม่ว่ากิจกรรมใดใด   จริตไม่ตรงกันเมื่อไร....ปัญหาต่างๆรุมเร้าเข้ามาเป็นโจทย์ให้เราขบคิดแก้ปัญหาทันที 

จากเรื่องเล็กๆ  เป็นเรื่องใหญ่     เรื่องเล็กๆของเรานั้น..... อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ของคนอื่น  

ตรงกันข้าม  ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่...ต่างเกิดมาจากปัญหาทั้งสิ้น  หนทางที่ดีก็คือ.....จงวิเคราะห์ให้ดีให้ถ่องแท้ว่า.....ปัญหานั้นคืออะไร  

 เมื่อท่านเพ่งปัญหาได้แล้ว...ท่านวิเคราะห์ให้ชัดเจนลงไปเลยว่า...หนทางแห่งการแก้ปัญหานั้น...จะเป็นไปได้ในกี่รูปแบบ  จง เลือกรูปแบบวิธีการที่ดี  เลือกรูปแบบที่เหมาะสม  เลือกรูปแบบที่ละมุนละม่อมที่สุดให้กับปัญหานั้นๆ  

อันดับต่อไปต้อง....คาดคะเนออกมาด้วยว่า.....ผลที่เกิดจากการแก้ปัญหาจะเป็นอย่างไร  เกิดปัญหารองลงมาอีกหรือไม่.....เตรียมรับสภาพอย่างไร  มีแผนที่ 1 ก็ควรมีแผนที่ 2 อยู่ตลอดเวลา  

อย่าคิดอย่าหัดคิดเรื่องง่ายๆให้เป็นเรื่องยาก    อะไรจะยากหรือง่าย...อยู่ที่ใจของเราที่จะคิด  

ในสังคมแห่งการเรียนรู้มีหลายระดับ...ครูอ้อยประกอบสัมมาชีพเป็นครู   ยามตื่นก็เป็นครู  ที่จะเรียนรู้ทั้งทฤษฎี  ปฏิบัติ  ทั้งในสายงานของตนเอง  เรียนรู้วิชาการที่เกิดประโยชน์แก่สายงานของตนเอง  

งานของครูอ้อยไม่ใช่เพียงสอนแค่นักเรียน ป.4  หากท่านเคย เคย เคย อ่านบันทึกของครูอ้อยทุกๆบล็อก  จะพบว่า..งานของครูอ้อย  ต้องใช้คำว่า..มากมาย  ตลอดชีวิต  ที่นำมาเขียนในบล็อกต่างๆ  เป็นชีวิตของการทำงาน  ชีวิตครอบครัว  ชีวิตกับเพื่อนฝูง  ทั้งเพื่อนประกอบอาชีพ  เพื่อนที่เรียน  เพื่อนในเว็บไซต์   ครูอ้อยเขียนได้หมดทุกเรื่อง  และเข้าใจปัญหาได้ดี  .....

บางครั้ง   นำโจทย์มาตั้งในบันทึก  ท่านผู้รู้เข้ามาอ่าน...แล้วช่วยแก้ปัญหาให้ครูอ้อย...เพราะ..มองต่างมุม   มุมที่ครูอ้อยอยู่  อาจจะอับแสง  ไม่มีทางไป 

แต่อีกมุมหนึ่ง  อาจจะสว่างแจ่มใส  หนทางเตียนโล่ง  ไม่มีขวากหนาม....

ครูอ้อย..กำลังมองปัญหา   ที่วิ่งเข้ามาหาครูอ้อยตลอดเวลา  หากครูอ้อยคิดว่า..มันเป็นปัญหา  มันก็จะตามตัว  ตามหัว  มาให้ขบคิดตลอดเวลา  

ปัญหานั้นยังคงอยู่ 

แต่อยู่ที่.....ใจและหัวของครูอ้อยจะคิดถึงมันหรือไม่...

หาทางให้ตัวเอง  ...ปัญหามันก็อยู่ในส่วนของปัญหาไป...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 118804, เขียน: 11 Aug 2007 @ 08:26 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 18:14 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 17, อ่าน: คลิก


ความเห็น (17)

  • สวัสดีค่ะ  ครูพี่อ้อย ..

จิตเป็นนาย  กายเป็นบ่าว .. คิดว่ามันเป็นปัญหา  มันก็จะเป็นปัญหา  คิดให้มันเป็นแค่เรื่องชิลล์ ๆ มันก็เป็นเรื่องชิลล์ ๆ เน้อ 

เป็นกำลังใจให้ครูพี่อ้อยค่า   ^_^

สวัสดีค่ะน้องต้อม...เนปาลี

  • วาย..มีภาษาวัยรุ่นมาให้ครูอ้อยคิดล่ะ...คืออะไรคะ..ชิลล์ ๆ ครูอ้อยไม่รู้ค่ะ
  • ดีใจ  ที่คนรุ่นใหม่  คิดแบบนี้  อยากให้คนรุ่นใหม่  ที่อยู่ใกล้ๆครูอ้อยคิดแบบนี้จัง..แต่กลับถามในเรื่องง่ายๆ  นำมาขบคิดให้เปลืองสมองค่ะ...วุ้ย...ไม่น่าคิดไม่ออกเลย...ก็อยู่กันคนละมุม   เลยไม่กล้าแก้ปัญหาเอง...รอคำสั่ง...

นี่ล่ะค่ะ  คือ  ปัญหา...

  • ครูพี่อ้อย  TT_TT

ธุค่า ..  ไม่รับมุขต้อมเลย  ฮือ ๆ ๆ

คาดว่าน่าจะเป็นคำสแลง อันมีความหมายประมาณ  เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ น่ะค่ะ  

haha  คนเราถนัดคิดถึงแต่เรื่องของคนอื่นค่ะ  แต่พอเป็นเรื่องของตัวเองก็ ปวดหัวมาก ๆ

ว่าแต่ .. ครูพี่อ้อยมาแก้ปัญหาให้หนูดีกว่า

สวสดีค่ะน้องต้อม....เนปาลี

  • มีปัญหาอะไรคะ  บอกมาเลย  อย่าเสียเวลา  บอกฉันมา...คนดี
  • เป็นเนื้อเพลงนะคะ..วสันต์  โชติกุล..วุ้ย

ครูอ้อยช่วยได้  ก็ช่วยค่ะ  กำลังพัฒนาจิตอยู่ค่ะ

  • ครูพี่อ้อย ขา ..

ฟังครูพี่อ้อยร้องเพลงของ อัสนี  เอ๊ย  วสันต์  โชติกุล  

เจ้าตัวปัญหาเลยสะดุ้งเผ่นผลุงหายไปเลย  555

เฮ้ ! น้องต้อม...เจ้าปัญหานี่..มันเกรงใจครูอ้อยละมั้ง

เรียกมัน...กลับมาเคลียร์กันหน่อยเด๊ะ...

  • ครูพี่อ้อย คะ ..

ตวาดเสียดังลั่นแบบนี้  เจ้าตัวปัญหาก็นั่งกองลงกับพื้น  ปากแบะ  ร้องไห้แง ๆ   ไหว้ปะหลก ๆ บอก " หนูกลัวแล้วค่า .. "  อ่ะดิ

นึกสภาพครูพี่อ้อย  พับแขนเสื้อ  เตรียมตัวลุย เอ๊ย เคลียร์  แฮ่ะ ๆ ๆ

 

ป.ล.  หนูจะเอา โปสการ์ดทำมือฝากให้ครูพี่อ้อยที่ เค้าน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ที่รีสอร์ทนะคะ  ^_^    ช่วยไปรับด้วย  โปรดทราบ ๆ

แน่นอนค่ะ...น้องต้อม

  • ครูอ้อยมีคุณสมบัติที่ไม่เหมือนใครหลายข้อ  ข้อหนึ่งก็คือ...มีแขนที่เหมือนขา
  • เมื่อพับแขนเสือแล้ว..จะร้องว่า...โอ้โฮ ! นี่มัน..ขาหรือแขน..กันนี่...ฮา....
  • ครูพี่อ้อย ..

โห ๆ ๆ  แค่เสียงตวาด  ขนาดต้อมอยู่เชียงใหม่ยังตัวสั่นงันงกเลยนะเนี่ย  TT_TT

 

แต่จะว่าไปแล้ว  คุณสมบัติที่ว่านี่ก็มีอยู่ในตัวต้อมเหมือนกันค่า  แฮ่ะ ๆ ๆ

 

น้องต้อมขา....

  • เป็นเรื่องของความเจริญรุ่งเรือของตนเอง...มันมากจนไปออกที่แขน  ขา  และก็...พุงค่ะ...ก๊ากๆๆๆๆๆๆ
  • แล้วจะได้พบกันที่เชียงใหม่หรือเปล่าคะ
  • ครูอ้อยขา ..

ต้อมทำงานน่ะค่ะ   และวันจันทร์ก็คงต้องเคลียร์งานหลายเรื่อง  เพราะเจ้านายบินมาถึงเชียงใหม่เช้าวันนี้นี่เอง   หลังจากไปตะลุยเมืองจีนได้หลายวัน  TT_TT    

 

งั้น ต้อมก็เจริญรุ่งเรืองล้ำหน้าครูอ้อยล่ะค่ะ   ล่ำบึ้กทั้งแขน ทั้งขา

 

ปัญหา มีไว้ให้แก้ไงคะ คุณๆ

  • ค่ะน้องต้อม...ขอบคุณมากค่ะ  สำหรับของฝาก  ครูอ้อยจะไปขอรับนะคะ
  • ถ่ายรูปตอนที่หอมการ์ดค่ะ..สัก 2 ท่านะคะ

สวัสดีค่ะน้อง....ใบบุญ

ค่ะ  ถูกต้อง  ปัญหา  เขามีไว้ให้แก้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดี คุณครู

ปัญหา ก็คือ ปัญหา

หากไม่วาง ก็เป็นปัญหา

วางแล้ว ก็ไม่เป็นปัญหา

สุข สงบ เย็น

เดียวดายกลางสายฝน

ลืม แถมท้าย

ชอบขบวนพาเหรด สาวน้อย ของคุณครูจัง

ตัวการ์ตูน น่ารักดี

สุข สงบ เย็น

เดียวดายกลางสายฝน

สวัสดีค่ะท่าน...thassana wong

  • ตัวการ์ตูน  เป็นตัวสัญญลักษณ์ของความน่ารัก  บล็อกนี้  มีเสียงการ์ตูน  ก็คือ  โดราเอมอน   เลยต้องหาการ์ตูนมาใส่ค่ะ
  • ส่วนสาวเชียร์ลีดเดอร์นี้  ก็น่ารัก  พ่อบ้านไปเจอในเว็บไซต์  ครูอ้อยเลย ชะแวบมาเลยค่ะ  อิอิ..

ขอบคุณค่ะ...