อนาคตของเด็กเหล่านี้จะเป็นอย่างไร..ถ้าเขาขาดผู้ที่เลี้ยงดูเขาอยู่

 

 

ในชั่วโมงเรียนภาษาไทย(รับสัญญาณจากโรงเรียนวังไกลกังวล) 

ถ้าแม่ยังอยู่...ไม่ว่าแม่อยู่ไหน...ไม่ว่าแม่เป็นใคร...ช่วยส่งรักกลับมา

ถ้าแม่ยังอยู่...คิดถึงหนูหน่อยหนา...หนูขอสัญญาว่า...หนูจะเป็นเด็กดี 

                เสียงร้องเพลงของเด็กนักเรียนชั้น ป.2ข ของครูตุ๊กดังขึ้นประสานกับ เสียงจากโทรทัศน์ ถูกบ้าง ผิดบ้าง ตามประสาเด็ก  แต่ก็ทำเอาครูตุ๊กถึงกับน้ำตาคลอเมื่อเหลือบไปเห็นนักเรียนบางคนนั่งซึม แววตาเลื่อนลอยโหยหา  แต่เมื่อครุตุ๊กหันไปยิ้มให้แววตาอันสดใส     ก็กลับมาเหมือนเดิม      

                 ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเพราะอะไร  ก็ในเมื่อเด็กๆที่พูดถึงนั้นเป็นเด็กที่ไม่มีแม่  บางคนแม่เสียชีวิตแล้ว  บางคนแม่ทิ้งไปมีสามีใหม่  บางคนหนักกว่านั้นเพราะพอเกิดมาก็เอามาฝากคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติเลี้ยงแล้วแม่ก็หนีหายไปทิ้งภาระไว้ให้คนเลี้ยง  และเด็กก็โตมาโดยที่ไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่าแม่ของตนเองเป็นใคร  บางคนพี่น้องต้องแยกกันไปอยู่กับญาติ  แค่ในห้องป.2ข ของครุตุ๊ก ก็มีตั้ง 5 คน แล้วที่ไม่มีแม่ ยังไม่รวมทั้งโรงเรียน  บางครั้งเคยนั่งคิดเล่นๆว่าอนาคตของเด็กพวกนี้จะเป็นอย่างไรถ้าเขาไม่มีบุคคลที่เลี้ยงเขาอยู่ในขณะนี้  เพราะส่วนใหญ่จะเป็นคนชราที่มีรายได้น้อย          

                 เด็กๆเหล่านี้จะชอบมากอดครูตุ๊กและพูดว่า...หนูอยากเป็นลูกครูตุ๊กจัง..และครูตุ๊กก็จะยิ้ม(อย่างนางสาวไทย..อิ..อิ)  แล้วพูดว่า  ตอนนี้ก็เป็นอยู่แล้วไง..(เป็น..ลูกศิษย์)         

                 พรุ่งนี้ที่โรงเรียนจะจัดงานวันแม่  แม่พิมพ์บิดๆเบี้ยวๆคนนี้คงต้องทำหน้าที่แทน..แม่..ของเด็กๆเหล่านี้ด้วยความเต็มใจ  และจะทำให้ดีที่สุด(ด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญ..ชูสามนิ้ว) 

ก่อนหมดชั่วโมงเรียน

ครูตุ๊ก...นักเรียนคะ   เข็น....อะไร...ขึ้นภูเขา  เป็นสำนวนค่ะ และเป็นคำในมาตราแม่กก

นักเรียน...เข็นรถไปขุดมันบนภูเขาครับ........

ครูตุ๊ก...แป่ว..