และแล้ว...วิชามนุษย์กับการดำเนินชีวิต กลุ่มวิชาศึกษาทั่วไป ก็เสร็จสิ้นเป็นต้นฉบับ เพื่อจัดเตรียมส่งวิชาการเข้าโรงพิมพ์ จัดพิมพ์เป็นหนังสือให้นักศึกษามีคู่มือในการศึกษาเรียนรู้ต่อไปในยุคของธุรกิจการศึกษา

           ๒ วันก่อนผมขอยืม DVD จากรองคณบดีไปดู เพื่อให้รางวัลชีวิตในฐานะได้ทำงานบางอย่างให้ลุงล่วงไปในระดับหนึ่ง เรื่อง "Dreamer" มีฉากหนึ่งที่อยากบันทึกไว้ เป็นฉากที่ หลานสาวไปนั่งคุยหาความรู้เรื่องม้าจากปู่ ปู่ให้หนังสือเล่มหนึ่งไปอ่านจากการขอของหลานสาว ฉากต่อมาคือความไม่พอใจของผู้เป็นพ่อ (ลูกชายของปู่) ที่ปู่พยายามจะให้เด็กเรียนรู้เรื่องม้า ปู่จึงตอบไปว่า "ฉันรู้แต่เรื่องม้า จะไม่ให้ฉันพูดเรื่องม้าได้อย่างไร"

            อันที่จริงคือ สาวน้อยคนนี้ เขาพยายามเหลือเกินที่จะเรียนรู้เรื่องม้า ดังนั้น ผมว่า แม้มันจะเป็นหนัง แต่ในความเป็นจริง ถ้าเรารักที่จะเรียนรู้เรื่องอะไร สิ่งนั้นมันไม่เกินความสามารถอะไร และข้อคิดที่ผมได้จาก ฉากนั้นคือ ๑) ผู้ผ่านประสบการณ์ความรู้คือปู่ มีบทบาทอย่างหนึ่งคือการให้ความรู้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ นี่ละมั้งคือครูผู้ให้ ๒) ผู้มีประสบการณ์มาก ผ่านการเรียนรู้มาอย่างดี น่าจะมีประโยชน์ตรงนี้ หลังจากละทิ้งภาระต่างๆลงแล้ว

            ทำให้อยากได้โรงเรียนชุมชน เพื่อการให้ โดยขออาสาจากผู้สูงอายุ มาให้ความรู้แก่เด็ก