ความรัก..... ถนนสายเดิม

malikaew
  ถนนสายเดิม  

ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน

อย่าให้คนใดคนหนึ่งหยิบยื่น

แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ

ความรักเป็นเพียงสายใยบางๆ

ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่างๆ

ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง

ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่างๆ ผ่านพ้นไปด้วยดี

ความพยายามจะทำให้คนสองคนยังคงอยู่

ความไว้ใจจะทำให้ความรักของสองคนมั่นคง

ความเสมอต้น.....เสมอปลายจะทำให้ความรักของสองคนสวยงาม

และสุดท้ายความรักจะก่อตัวเป็นความผูกพัน

สิ่งเหล่านี้จะก่อตัวเป็นสายใยบางๆ  ของความรัก  กลายเป็นเชือกเส้นหนาผูกมัดคนสองคนไว้ด้วยกัน

เส้นเชือกนี้จะมัดสองคนไว้ด้วยกัน

ไม่มีความอึดอัด  ไม่พยายามดิ้นรนที่จะหลุดออกจากเส้นเชือกนี้

เมื่อเจอความรักที่ดี  จงทำให้เขารู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียว 

อย่าปล่อยให้เขารู้สึกโดดเดี่ยว  อย่าปล่อยให้เขารู้สึกเดียวดาย

พยายามคิดถึงสิ่งดีๆ ความรู้สึกดี ๆ ในวันแรกที่ได้มีให้กัน

จงพยายามรักษาเขาไว้  เพราะเมื่อหลุดลอยไป

ไม่สามารถเรียกความรู้สึกเก่าๆ ให้กลับย้อนคืนมาได้

เหมือนสายน้ำ และเวลาที่ไม่มีวันเดินย้อนกลับ

ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด .... เพราะอดีตไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก

อย่าทิ้งหัวใจไว้กับอดีต

อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนกลับ

อย่าคิดว่าไม่มีวันพรุ่งนี้

อย่าลืมบทเรียนของวันวาน

ทุกชีวิตยังมีความหวัง

จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป

วันหนึ่งเมื่อชีวิตหวนเดินกลับมาทางสายเก่า

ที่เคยทำให้มีความสุข  จงอย่าเลี่ยงเดินเลี่ยงมันไปอีก

เพราะน้อยนักที่....ถนนสายเดิมจะคงสภาพ

เพื่อรอให้เราเดินย้อนกลับ

ลองเดินต่อไปสิ..........

บางทีอาจทำให้เราพบจุดหมายที่ค้นหามาตลอดชีวิต

ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้....................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน malikaew

คำสำคัญ (Tags)#ความสุข#ความรัก#ถนนสายเดิม#จุดหมายที่ค้นหา

หมายเลขบันทึก: 118403, เขียน: 09 Aug 2007 @ 18:44 () , แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 19:50 (),  | , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

ถนนสายเดิม ..

ตรงปลายทาง นั่นคือ เป้าหมาย  ซึ่งอีกนานเท่าไหร่  ถึงจะไปถึงตรงจุดนั้น .. เราเองก็ยังไม่รู้

ระหว่างทางเดิน เรายังต้องเจออะไรมากมาย

 

ใช่ไหมคะ?  

ธุค่า  ^_^

nisachol
IP: xxx.9.105.241
เขียนเมื่อ 

ใช่ค่ะน้องเนปาลี  จุดหมายของแต่ละคน

จะใช้เวลานานเท่าไร ...... ไม่มีใครรู้

อาจจะเป็น 10ปี... 20ปี .. หรืออาจใช้เวลาน้อยกว่า

แต่ระหว่างทางเดิน... สิ่งที่พบเจอมีทั้งสุข..เศร้า..หัวเราะ.. ร้องไห้ หรือเรื่องราวใดๆ ก็ตาม

ขอจงมีสติตั้งรับกับมันเพื่อให้จุดหมายของเรา

พบกับความปราถนาที่เราต้องการ.... นะคะ

สักวันหนึ่ง...ถึงวันนั้น ((วันแห่งความสุข  ขอให้ตั้งความหวังไว้  เพื่อกำลังใจ))  ^ - ^