“โอ๊ย!..คุณครูครับ รูปม้ายืนก็ยากแล้ว... รูปม้านั่งก็ยิ่งยากกว่าครับ”

วันนี้เข้าช่วยดมยาสลบผ่าตัดทางสมองตอนบ่ายเพราะคุณหมอๆไปเรียนหนังสือกัน 

“อ้าว!....ทำไมวันนี้พี่ติ๋วได้มาอยู่ neuro ล่ะ” 

“ใครขาขาด...ก็เอาพี่แทนขามั้ง”  ฉันตอบ 

ฉันมิได้ผ่านมาบ่อยนัก  พอน้องscrub nurse พบหน้าก็ดูตื่นเต้น   และก็เมาท์กันสนุกสนาน……  

ขณะกำลังจะเริ่ม caseใหม่  หลังจากเริ่มดมยาสลบเสร็จ  แพทย์ผ่าตัดก็กระหืดกระหอบเข้ามาในห้องผ่าตัด 

“โอ๊ย!..บ้านผมถูกงัดๆ”  อาจารย์แพทย์ผ่าตัดสมองพูดด้วยความตื่นเต้น   ปานหอบหืดจะจับ

 “อ้าว...อาจารย์รู้ได้ไง” ฉันถามเพราะฉันเพิ่งเข้ามา  เลยรู้ข่าวช้ากว่าใครๆ 

“เมื่อกี๊นี้เพื่อนบ้านโทรฯมาบอก   ผมเลยรีบไปดู   ดีว่ามันเข้าไปไม่ได้  แต่บ้านอาจารย์ข้างๆมันเข้าได้  แต่ไม่ได้อะไรไปเพราะไม่มีของมีค่าให้มันเอา”  อาจารย์เล่า

 “มันเอาอะไรไปได้บ้างไหม๊”  ฉันถาม 

“บ้านผมไม่มีของมีค่าอะไรให้มันหรอกพี่...ของมีค่ามากที่สุดของผมคือ thumb drive 2 กิ๊ก.....โอ๊ย!  มันอยากได้อะไรมันน่าจะบอก  บอกเบอร์บัญชีไว้ด้วย  วันหลังจะโอนไปให้” แล้วก็หัวเราะ ….......

แล้วพวกเราก็เมาท์เรื่องขโมยกันต่อ....ไม่มีใครฟังใคร  …มือก็ต่างทำงานของใครของมัน   ปากก็แย่งกันพูด 

สักพักใหญ่

“เอ้าเร็วๆ...มาช่วยเอาพินใส่เครื่องมือให้หน่อยยย.......โอ๊ย..หัวหน่านี่แหม” 

อาจารย์แพทย์ผ่าตัดสมองเริ่มงานของท่านหลังจากทุเลาอาการตื่นเต้นจากขโมย....อาจารย์หมายถึงหมุดที่เจาะศีรษะคนไข้เพื่อการจัดท่าที่สะดวกในการผ่าตัด  

...แล้วเขาก็พูดคุยออกภาษาลาวเล็กๆกันแล้ว…. 

“โอ๊ย....ก็เจ้าของฮั่นหละ  ผ่าเสร็จแล้วแทนที่จะอยู่ช่วยกัน  ก็ออกไปคุยกับอาจารย์ห้องโน้นซะนี่  แล้วก็มายืนยกหัวคนไข้อยู่ซือๆ(เฉยๆ)”  น้องหัวหน้า scrub nurse หยอกล้อต่อ 

“โอ๊ย...อย่าไปว่าเขาเลย  เขายังอยู่ในวัยเด็ก   กำลังอยากมีเพื่อนมีฝูง”  ฉันหยอก   อาจารย์หัวเราะ 

ขณะอาจารย์เอาปากกาลากเส้นบนศีรษะผู้ป่วยเพื่อทำแนวการลงมีดผ่าตัด   น้องหัวหน้าscrub nursre(พยาบาลห้องผ่าตัด)...ขาฮาเก่าของฉันก็เริ่ม....

 “โอ๊ย.....วาดรูป...  ฮึ...ฮึ.... มา...จะเล่านิทานให้ฟัง”.

........................................................................................................ 

ก็มีเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านนอกออกไปเรียนวิชาวาดรูปที่สนาม  หมู่บ้านแถบนั้นมีม้าเยอะ   คุณครูเลยให้วาดรูป

"นักเรียน    ครูจะให้หนูวาด  รูปม้าที่กำลังกินหญ้า นะจ๊ะ" 

“โอ๊ย...มันยากจังครับคุณครู”  เด็กบอก เพราะรูปม้ามีสัดส่วนสวยงามแต่วาดให้สมส่วนยากมากๆ 

“อ้าว..ถ้ายากนักเธอก็วาดรูปม้านั่งก็แล้วกัน”

“โอ๊ย!..คุณครูครับ  รูปม้ายืนก็ยากแล้ว... รูปม้านั่งก็ยิ่งยากกว่าครับ” 

<p>อาจารย์หมายถึงเก้าอี้สี่ขา  ที่มีรูปทรงสี่เหลี่ยมเฉยๆ   เด็กๆน่าจะวาดได้ง่ายๆ </p>

 แต่เด็กๆเข้าใจผิด.....คิดว่าคุณครูจะให้วาดม้ากินหญ้าท่านั่งละซี 

</span></span><p>……………ฮาๆๆๆๆๆ…………………….. </p><p>เรื่องนี้เลยลดความเครียดเรื่องขโมยเข้าบ้านอาจารย์ไปได้บ้าง</p>