ขอลาป่วย 1 วันได้ไหมล่ะ

ขอลาป่วย 1 วันได้ไหมล่ะ  เป็นความรู้สึกลึกๆภายในที่อยากอยู่เฉยๆ  

ไม่ใช่ขี้เกียจหรอก  แต่อยากไม่ทำอะไรเลย  

จิตมันต้านกัน แบบบอกไม่ถูก 

อีกจิตหนึ่ง ก็อยากทำโน่นทำนั่นไปเหมือนปกติ....ถึงได้มีบันทึกนี้ขึ้นมา 

แต่จิตแรก  รู้สึกว่าจะชนะด้วยสิ...มันไม่อยากทำงานเลย  

วันนี้  ศึกษานิเทศก์จะมาตรวจเยี่ยมโรงเรียน  ครูหัวหน้างานต้องนำงานไปวางให้คณะตรวจเยี่ยมตรวจ 

ในอดีตที่ผ่านมา  ครูอ้อยจะตื่นเต้นและมีเวลาที่จะดำเนินการเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วน 

แต่ปัจจุบันนี้...มันเปลี่ยนไป  ทั้งเรื่องเวลา  และโอกาส  ตลอดจนหน้าที่ต่างๆ  ที่ต้องทำนั้น  มาแซงหน้า  ภารกิจนี้เสียแล้ว 

ครูอ้อยเลย....ต้องปล่อยวาง..วันนี้  จึงขอลาป่วย สัก 1 วัน จะได้ไหม   ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูเรียนรู้ภาษาอังกฤษกับสุขภาพ

คำสำคัญ (Tags)#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 117858, เขียน: 08 Aug 2007 @ 03:42 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 18:14 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 18, อ่าน: คลิก


ความเห็น (18)

สวัสดีค่ะครูอ้อย

              เอ  จะอนุญาตดีไหมน้อ

  • มาเยี่ยมไข้ครับ ขอให้ครูอ้อยหาย ป่วย เร็วๆ นะครับ
  • soundtrack บันทึกนี้ เสียงครูอ้อยหรือเปล่าครับ เพราะครับ

สวัสดีค่ะน้องแป๊ด...คุณ รัตติยา เขียวแป้น

  • ดีใจจัง  ตื่นแต่เช้ามาทักทาย...จิตป่วยค่ะ
  • มาถึงโรงเรียน ทำงานง่วนแล้วค่ะ  กายดี แต่จิตป่วยค่ะ
  • จิตคิดถึงเพื่อนค่ะ..คิดถึงเพื่อนเก่าที่แสนดี

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุณหมอเต็ม...นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี

  • คิดถึงจังค่ะ  ครูอ้อยมีอาการป่วยในจิตใจค่ะ...คิดถึงเพื่อนเก่าที่แสนดี
  • เสียงเพลง ไพเราะค่ะ  ขอบคุณค่ะ แต่..เอ้อ..ไม่ใช่เสียงครูอ้อยค่ะ...

ขอบคุณค่ะที่สงสัยผิด..อิอิ

สวัสดีกค่ะพี่ครูอ้อยที่แสนคิดถึง

             มาเยี่ยมไข้ใจค่ะ   ขอให้สดใสทราบซ่าเหมือนเดิมภายใน  10  วินาที

             บอกแล้วอย่ากินของดองมาก    อิอิอิ

สวัสดีค่ะน้ององุ่นคนสวยเก๋ไก๋

  • ฝนตกในใจ   ทำอย่างไรก้ไม่หาย
  • ต้องกำจัดฝนใจนี้ ด้วยการไปเที่ยว..อิอิ..
  • สรุปดีไหม...อยากไปเที่ยว..ใจแตกแล้ว...อิอิ..
  • กินของดองมาก...ใจแตกเลย
  • อนุญาตให้พักยิ้ม 1 วัน
  • เมื่อสดชื่นแล้ว ต้องกลับมายิ้มชดเชย นะจ๊ะ

สวัสดีครับครูอ้อย....

อย่างน้อยครูอ้อยก็ยังตื่นแต่เช้ามาเขียนบล๊อก...อ่ะ

หุหุ และไปทำงานในที่สุด... เพื่อเด็กๆนะครับ...

สวัสดีค่ะครูบา...ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  • ยิ้มอยู่แล้วค่ะ..กลับมาชดเชยยิ้มอีก  โอยเมื่อปากแย่ค่ะ
  • แต่ชอบให้ยิ้ม  ก็จะยิ้มค่ะ...ตามใจแควนแควน

ขอบคุณค่ะ..เป็นคนของประชาชนนี่คะ..อิอิ

สวัสดีค่ะน้อง...ขออภัย...ปิดปรับปรุง

  • ครูอ้อย..ยิ้มไม่ค่อยออกแล้วค่ะ...งานสุมๆมาเยอะเหลือเกิน...จะเรียนจบไหมนี่...วาย..เร็วๆ  รีบๆ

ขอบคุณค่ะที่แวะมาให้กำลังใจ

  • สวัสดีค่ะ  ครูพี่อ้อย ..

ไม่อนุญาตค่า!!   ....  ^_^   แฮ่ะ ๆ ๆ  ล้อเล่น

 

ต้อมว่าคนเราทุกคนจะมี ณ เวลาหนึ่ง ๆ หรือ ณ อารมร์หนึ่ง ๆ ที่อยากอยู่เงียบ ๆ สงบนิ่ง  เพราะรู้สึกราวจะไม่ทนต่อปัจจัยอะไร ๆ แล้วนะ  ที่พุ่งเข้ามารบเร้าอยู่ได้

ระยะ 1 เดือนที่ผ่านมา .. ต้อมยังหยุดพักยาวเลย  หยุดพักหายใจยาว ๆ อยู่กับบ้าน ตั้งหลายวันและหลายครั้งแน่ะ     ทำอะไรเยอะแยะไปหมด  ก็เหมือนได้ชาร์ตแบตฯ  แล้วก็กลับมาทำงานใหม่  เข้าสู่สภาวะการณ์ปกติ ฉะนี้แล

ธุครูพี่อ้อยนะค๊า 

แวะมาเยี่ยมคนป่วยค่ะ...

  • อาการคล้ายๆกันเลย.....แต่ของหนูคงหยุดไม่ได้เพราะรู้สึกว่าตอนนี้ภาระงานอื่นมีมากกว่างานสอนซะแล้ว..เมื่อไหร่จะได้พักหายใจยาวๆซะที...

ขอให้พลังกาย..พลังใจกลับมาเร็วๆนะคะ..สู้..สู้..

คิดถึงค่ะ

  • ขอลาป่วย หนึ่งวัน นั้นได้ไหม
  • อนุญาต ยอมให้ อ้อยลาป่วย
  • จะได้คลาย ร้อนรุ่ม กระชุ่มกระชวย
  • กลับมาสวย เก่งดี ที่เคยเป็น
  • คนทำงาน ทุกยาม มีความเครียด
  • กิน กาม เกียรติ พาใจ ให้ทุกข์เข็ญ
  • เอาสายธาร แห่งธรรม นำร่มเย็น
  • จะรู้เห็น รู้ทัน สุขสันต์เอย

หนูก็มีอาการเดียวกับครูอ้อยคะ รู้สึเซ็งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สวัสดีค่ะน้องต้อม....เนปาลี

  • เป็นบางระยะที่ไม่อยากจับงานอะไรเลย   เพราะงานประดังมาแบบไม่หยุดหย่อน
  • ปกติก็มีงานมากแล้ว  งานซับซ้อนมาอีก  ก็อยากจะระบาย  แต่ไม่ไหว  ก็ต้อง  อยากลาป่วย
  • พอจะลาป่วยจริงๆ  ก็เกรงว่า...งานไม่ได้ลาป่วยไปกับเราด้วย ก็เลยต้องมาทำงานค่ะ

ขอบคุณค่ะ ที่เป็นห่วงและเป็นกำลังใจให้ค่ะ

สวัสดีค่ะน้องตุ๊กแก....ครูตุ๊กแก

  • เวลาสอนก็สอนกันทั้งวัน  งานก็มาประดัง  บางครั้งขนงานไปทำในห้องเรียน  ก็ทำไม่ได้  เพราะต้องอธิบายนักเรียนตลอดเวลาค่ะ

สู้สู้  เป็นคำเดียวที่ต้องนำมาใช้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะพี่ชาย.....พิสูจน์

  • ดีใจมากค่ะที่พี่ชายมาเยี่ยมทักทาย  และเตือนสติ   เรื่องการทำงาน หากมีเวลาให้ก็จะสู้ค่ะ แต่เวลา..หายากจริงๆค่ะ

สู้สู้ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะน้อง...เพื่อนเรียนรู้

  • ดังนั้น  วันนี้  ครูอ้อยมีเพื่อนร่วมอาการเดียวกันหลายคนทีเดียว

เรามาร้องเพลง...เซ็งสู้  เซ็งสู้...กันนะคะ