เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2550   ท่านบรรหารเดินทางมามอบทุน  ...หนูได้รับหน้าที่ ให้เป็นพิธีกร...

                   เมื่อท่านเดินทางมาถึง หนูขับเสภาต้อนรับท่าน ..และเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น  ...ขณะที่หนูขับเสภานั้น  หนูได้ขับข้ามบทไป 1 บท  .....ทีนี้หนูมารู้ตัวตอนวรรคที่หนูต้องอ่านเชื่อมคำสัมผัสระหว่างบท...(ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว....ปากก็เอื้อนไว้อย่างเดียว..แต่ในสมองกำลังคิดอยู่ว่า..จะย้อนกับไปอ่านบทที่ข้ามมาหรือว่าด้นสดไปเลย....) และทันใดนั้น...หนูก็ตัดสินใจ....ด้นสดไปเลย.........และไปตบท้ายด้วยกลอนให้คำเชื่อมสัมผัสกับบทต่อไปให้ได้....(ตอนนั้นจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว...พอมองหน้าพ่อประจักษ์มันก็นึกเนื้อออก ด้นสดได้....) ด้านขับเสภาก็รอดตัวไป...

                     วันนั้น เมื่อรับมอบทุนเสร็จ  ท่านบรรหารเรียกนักเรียนที่ได้รับมอบทุนมาพูดเกี่ยวกับโครงการเยาวชนคนดีศรีสุพรรณ.....เด็กคนนั้นเป็นเด็กม.๑ ตัวเล็กๆ   ท่านบรรหารให้เด็กคนนี้ลุกขึ้นมาบอกตรงไมค์...เด็กตกใจ ยืนขึ้นและเดิน (แต่น้องคนนี้เหน็บกิน จึงเดินกระเผกๆ น่าสงสารยิ่งนัก ...ท่านบรรหารจึงบอกว่า  เดินซะมั่ง นั่งนานเหน็บกิน) 55555+++.

                      แต่น้องเขาตื่นเต้นและประหม่ามากๆ ...เนื่องจากน้องยังเล็กอยู่  ...เลยตอบไม่ค่อยประทับใจท่านบรรหารมากนัก ....และท่านบรรหารได้พูดถึงเรื่อง วันที่ 19 สิงหาคมนี้  เป็นวันลงประชามติ  และเชิญชวนพี่น้องชาวสุพรรณไปลงมติกัน

                      นับว่าเป็นเกียรติของโรงเรียบางลี่วิทยาอย่างยิ่ง ที่ได้มี นายกรัฐมนตรีคนที่ ๒๑ มามอบทุนให้  และยังช่วยส่งเสริมประชาธิปไตยอีกด้วย