ในชนชั้นรากหญ้า ถ้าจะให้ผู้มีอำนาจมายืนชี้นิ้วบัญชาการให้ทำ แล้วก็หายตัวไป ก็คงเป็นได้เพียงปลาทูเน่าๆต้วหนึ่ง ซึ่งเมื่อนำไปปรุงเป็นอาหารก็ขาดซึ่งรสชาติของความเอร็ดอร่อย

ด้วยกระแสการจัดการความรู้ ( Knowledge Management ) หรือเขาเรียกกันสั้นๆ พูดติดปากคนทั้งหลายอยู่ในขณะนี้ก็คือ KM ซึ่งสัญลักษณ์ก็จะใช้ โมเดลปลาทู เป็นตัวเปรียบเทียบเสียส่วนใหญ่

แต่ในมหาชีวาลัยอีสาน การจัดการความรู้แบบอิงระบบ ซึ่งการผสมผสานแนวปฏิบัติกับแนวความคิดของปราชญ์ชาวบ้าน  เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ของชุมชุน และนักปฏิบัติ

ในชนชั้นรากหญ้า  ถ้าจะให้ผู้มีอำนาจมายืนชี้นิ้วบัญชาการให้ทำ แล้วก็หายตัวไป  ก็คงเป็นได้เพียงปลาทูเน่าๆต้วหนึ่ง ซึ่งเมื่อนำไปปรุงเป็นอาหารก็ขาดซึ่งรสชาติของความเอร็ดอร่อย

ดังนั้นแนวความคิดจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในแบบฉบับของการรวมตัวเหล่าบรรดา Bloggers ทั้งเซียนเล็กเซียนใหญ่ ในงาน "เฮฮาศาสตร์ 2 " จึงเปรียบเสมือนปลาเค็มทรงเครื่อง  ซึ่งช่วยเพิ่มสีสันและรสชาติของความอร่อย เพิ่มปริมาณการบริโภค  ได้อีกหลายเท่าตัว

     

นี่ไงครับผลของการที่ทำ KM ทรงเครื่อง  ..  หร่อย  จัง  ฮู้

เอาสเต๊กมาแลกก็ไม่ยอม  จริงไหมเอ่ย ท่านผู้ชิม ?