APHN Diploma of Palliative Care ๑๗: บทบาทสมมุติ

วิธีการเรียนหรือฝึกทักษะการสื่อสาร คงหนีไม่พ้นการแสดงบทบาทสมมุติ หรือ role play สำหรับในหลักสูตรนี้ ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ดูได้จากการให้เวลากับเรื่องนี้ถึง ๒ วันเต็มๆ จากจำนวน ๕ วันในรายวิชานี้ โดยแบ่งผู้เรียนเป็น ๒ กลุ่มๆละ ๑๐ คน แยกกันทำงาน และวิเคราะห์กันแบบเจาะลึก ร่วมกับผู้สอนที่อยู่ด้วยตลอดเวลา ตกคนละ ๑ -๑.๕ ชั่วโมง จึงต้องใช้เวลาถึง ๒ วัน

ความพิเศษของการแสดงบทบาทของหลักสูตรนี้ คือ
- ทุกคนจะต้องแสดงทั้ง ๒ บทบาท คือ  สวมบทบาทตนเองทั้งเป็นหมอหรือพยาบาล และสวมบทบาทคนไข้ของตนเอง รวมทั้งบทสนับสนุนอื่นๆ
- ทุกคนจะเลือกสถานการณ์ที่ตนเองอึดอัด ไม่ชอบ อยากฝึกเอาเอง ว่าจะใช้สถานการณ์อะไร เป็นคนเขียนบท และ เลือกผู้้แสดงเอง
- ทุกคนจะถูกบันทึกวิดีโอการแสดงเอาไว้ เพื่อเอากลับไปวิเคราะห์ตนเอง ราวกับ คลิปวิดิโอลับส่วนตัว ยังไงยังงั้น
- กลุ่มเพื่อนที่อยู่ด้วย ได้รับการมอบหมายให้ดูในประเด็นสำคัญต่างๆ เช่น การเริ่มต้น/จบบทสนทนา การใช้คำถาม การพูดซ้ำ การสะท้อนความคิด ความเงียบ ท่าทาง/ภาษากาย สายตา น้ำเสียง ระยะห่าง
- ระหว่างที่สวมบทบาท สามารถหยุดเมื่อไรก็ได้ถ้ารู้สึกว่าตัน ไม่ไหว เพื่อขอความช่วยเหลือจากกลุ่ม
-แต่ละกลุ่มจะมีการโหวตเพื่อให้รางวัล นักแสดงนำยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบยอดเยี่ยม ตัวร้ายยอดเยี่ยม ผู้ป่วยไร้สติยอดเยี่ยม ร้องไห้ยอดเยี่ยม


ผมเลือกสถานการณ์ของตนเองที่คิดว่าไม่เคยทำมาก่อนในชีวิตและไม่คุ้นเคยเลย คือ เป็นหมอที่เข้าไปคุยกับคนไข้เด็กที่เป็นมะเร็งกระดูกแล้วต้องถูกตัดขา แล้วทวงขาคืนเมื่ออาการหนักแล้ว มาพร้อมกับคุณแม่ที่พยายามปกป้องลูกของตนเอง
ผลปรากฏว่า ติดขัดตั้งแต่ต้นจนจบ มีประเด็นที่ได้เรียนรู้ คำแนะนำมากมายสมใจ

ส่วนการสวมบทคนไข้ ผมต้องรับบทคนไข้มะเร็งลำไส้ที่ลุกลามไปตับ เป็นท้องมาน กำลังใกล้ตาย อยู่ที่บ้านแล้วเกิดอาการวีนแตก ใส่ทั้งพยาบาลเยี่ยมบ้านและภรรยาตนเอง งานนี้ผมต้องเอาลูกโป่งยัดใส่เสื้อเพื่อให้เหมือนคนเป็นท้องมาน

ผลปรากฏว่า ผมได้รางวัลนักแสดงนำยอดเยี่ยมฝ่ายชาย เฉือนเพื่อนอีกคนไปอย่างหวุดหวิดครับ

<< APHN Diploma of Palliative Care ๑๖: การบอกข่าวร้าย

APHN Diploma of Palliative Care ๑๘: เรียนผ่าน Gotoknow >>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เพื่อน PAL

คำสำคัญ (Tags)#การสื่อสาร#palliative-care#ผู้ป่วยระยะสุดท้าย#บทบาทสมมุติ

หมายเลขบันทึก: 116968, เขียน: 05 Aug 2007 @ 06:32, แก้ไข, 01 Jun 2012 @ 00:15, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

โรจน์
เขียนเมื่อ 05 Aug 2007 @ 10:21
แวะมาอ่านครับ ใจจริงผมก็อยากเรียนแบบนี้บ้างแต่หาที่เรียนในไทยไม่ได้ ถ้ายังไงอาจารย์กลับมาเปิด course ในไทยดีไหมครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ
Phirakan
เขียนเมื่อ 05 Aug 2007 @ 11:05

อาจารย์ครับ ผมแนะนำเลยนะครับที่เขาชันรีอสอร์ท สถานที่สวยงามครับ และเป็นท้องถิ่นดีครับผมชอบที่มีชาวบ้านเข้ามามีส่วนร่วมบริหารจัดการด้วย เขารับได้ 60-70 คนครับ แต่ต้องติดต่อล่วงหน้านะครับ เพราะว่าเขาจะมีแขกมาพักตลอดครับ

P ครับ

  • ถ้าชอบ ผมก็ยังอยากแนะนำ เพราะเป็นการเรียนทางไกล เรายังสามารถทำงานของเราได้ ต้องไปเรียน 2 อาทิตย์ 2 ครั้ง และ 1 เดือน 1 ครั้งเท่านั้น  สิงคโปร์ก็ไม่ไกลบ้านจนเกินไปครับ
  • มันดีตรงที่ ได้ความรู้ ทักษะ เป็ฯกอบเป็นกำ ไม่เป็นส่วนๆครับ สำหรับความรู้สึกของผม
  •  แต่ถ้าไปไม่ได้ ปีนี้ หมอแชมป์ให้ผมติดต่อวิทยากรจาก APHN มา short course ที่กทม. โดยจุฬาฯเป็นเจ้าภาพ ช่วงปลายตค.ต่อต้นพย. 1 อาทิตย์นะครับ ลองตามเรื่องดูครับ

P ครับ

  • ขอบคุณอาจารย์มากครับ ผมคงต้องไป survey ด้วยตัวเองสักครั้งหนึ่งก่อน 
เพิ่งรู้ครับว่าหลวงพี่ได้ตุ๊กตาทอง ไม่เห็นบอกตอนอยู่ที่สิงคโปร์เลย จะได้ให้พาไปเลี้ยงข้าว อยากกินโจ๊กขากบที่ Chinatown

P

  • รางวัลเขามีไว้ปลอบใจ นักแสดงอ่อนหัด ครับ