งาน เวลา และลูก

• การทำงานคือแนวทางเพื่อให้ได้มาซึ่งปัจจัยยังชีพมาจุนเจือครอบครัว
• และบางครั้งชีวิตการทำงานก็ได้แยกสมาชิกของครอบครัวไปยังที่ต่างๆ
• นานๆครั้งสมาชิกในครอบครัวจึงจะได้กลับมาพบปะกัน โดยเฉพาะ ในวันหยุดสำคัญๆ ที่มีวันหยุุดตรงกัน
• แต่ก็มีหลายครอบครัวที่ไม่ได้แยกย้ายไปทำงานที่ใหนไกล แต่ลักษณะงานที่ทำๆให้สมาชิกบางคนหลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง แยกออกไปจากสมาชิกคนอื่นๆในครอบครัว
• ไม่ว่าจะกรณีแรกหรือกรณีที่สอง สิ่งที่เกิดขึ้นคือ "ช่องว่าง" ที่เกิด ขึ้น ระหว่างสมาชิกในครอบครัว เป็นช่องว่างที่เปิดโอกาส ให้เมล็ดพันธ์ แห่งความเหงา ความหว้าเหว่  ความเครียดและ สารพัดความ....งอก เงย เติบโตอย่างงอกงามแพร่พันธ์จนเต็ม ช่องว่างดังกล่าว และมัน ได้ทำ ให้ช่องว่างดังกล่าวเพิ่มขยาย อาณาเขตของมันขึ้นเรื่อยๆ
• เวลา ได้กลายเป็น"ข้ออ้าง"  หรือ "จำเลย"
  
• มีเวลาให้กับงาน  แต่ไม่มีเวลาให้ครอบครัว
• มีเวลาให้กับลูกน้อง  แต่ไม่มีเวลาให้กับลูกเอง
• มีเวลาประชุม ติดตาม สอบถาม ปัญหาที่เกิดขึ้นในที่ทำงาน แต่ไม่มีเวลาถามคนที่บ้านแม้แต่คำว่า "ทานข้าวหรือยังลูก? หรือสอบถาม ข่าวคราวของลูกๆ"
• มีเวลาไปทานข้าวกับลูกค้า หรือเจ้านาย แต่ไม่มีเวลาทานข้าวกับ ลูกที่บ้าน
• มีเวลาเทคแคร์ สร้างความสนิทสนม และเอาใจลูกค้า  แต่กลับ ไม่มีเวลาเช่นนั้นให้กับลูกๆ
• ผลของการทุ่มเททำงานอย่างหนัก ได้ให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า และความมั่งคั่ง 
  
• บ้านหลังใหญ่  รถยนต์คันหรู ตำแหน่งที่สูงขึ้นและความสะดวก สบายสารพัด อนาคตช่างงดงามเสียเหลือเกิน
• แต่กลับสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดไป
• เงินและความมั่งคั่งรวมทั้งหมด ก็ไม่อาจแลกซื้อสิ่งนั้นได้
• แต่พวกเขาหรือเธอกลับต้องการเพียง "เวลา" และ"ไออุ่นจาก อ้อมกอดของพ่อและแม่คนเก่งเท่านั้น"