พ่อสัญญาว่า เมื่อลูกโตขึ้นกว่านี้อีกนิด พ่อจะเล่าให้ลูกฟังอีกที แต่ตอนนี้ดึกมากแล้ว ลูกน่าจะนอนก่อนนะคะ

คนเราผสมพันธุ์กันยังไงจ๊ะพ่อจ๋า

           

เมื่อกว่า 4ปีก่อน ขณะที่นั่งว่างๆในห้องพักแพทย์ เพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งหลุดปากคุยกับผมว่า “วันนี้ที่โรงเรียนของลูกสาว คุณครูประกาศว่า นักเรียนคนใดท้อง ต้องถูกไล่ออกจากโรงเรียน” ตอนเย็นลูกสาววัย 10 ขวบกว่านิดๆจึงกลับมาถามเขาว่า คนเราท้องได้ยังไง ท่านจึงถามผมว่า “ถ้าเป็นคุณ คุณจะตอบยังไง” ผมจำได้ว่า วันนั้นไม่ได้ให้คำตอบเขาแต่ก็ไม่เคยนิ่งนอนใจ ตอนนั้นผมก็เพิ่งจะมีลูกสาวคนโต อายุเธอราวๆขวบกว่าๆเท่านั้น ไม่รู้เหมือนกันครับว่าจะให้ตอบได้อย่างไร แต่ผมเชื่อว่า หากเชื้อไม่ทิ้งแถว วันหนึ่งอันไม่ไกลนี้ผมต้องได้รับคำถามนี้แน่ๆ

            จากวันนั้นมา ผมก็เก็บรวบรวมหนังสือที่เกี่ยวกับเรื่องเพศเอาไว้หลายเล่ม ที่เก็บไว้อย่างดีคือหนังสือเรื่อง “พวกนั้น นั่นกันอย่างไร” ของสำนักพิมพ์สารคดี ที่บรรยายถึงการผสมพันธุ์ของสัตว์ชนิดต่างๆ เต่า เม่น เป็นต้น ผมซื้อมาอ่านแล้วเก็บเอาไว้ตั้งแต่สมัยเป็น extern ที่นครศรีธรรมราช (ปีพ.ศ.2538)

            จนวันนั้นก็มาถึง พี่แป้งอายุราว 2 ขวบเศษ เธอช่างถามไปเสียทุกเรื่อง (เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆครับ แม่ผมเคยเล่าว่า สมัยก่อนที่ผมยังเป็นเด็กๆ เวลาเพื่อนพ่อมากินเหล้ากันที่บ้านทีไร เจอผมตั้งคำถามซะจนกระทั่งไม่นานเขาก็ย้ายไปกินกันที่อื่นเพราะกลัวผมถาม) เธอเคยถามว่า “คนคนแรกเกิดมาได้ยังไง” นี่เป็นน้ำจิ้มเลยครับ

            คืนวันนั้นเป็นวันพฤหัสบดี ผมกำลังดูรายการสารคดีเรื่องหนึ่งทางช่อง 9 เป็นเรื่องช้างครับ และเมื่อถึงเวลาที่ช้างผสมพันธุ์กันนั้น เจ้าตัวผู้ก็ขึ้นคร่อมตัวเมีย อวัยวะเพศก็เข้าด้านในของตัวเมีย ตอนนี้ผมจึงเรียกพี่แป้งมาดูแล้วบอกเขาว่า นี่เป็นการผสมพันธุ์ของช้างนะลูก อีกไม่นานก็จะมีลูกช้างอยู่ในท้องของแม่ช้าง เธอก็ดูแล้วก็เล่นต่อไป ราวกับว่าไม่ได้สนใจสิ่งที่พ่อเธอแนะนำให้ดูเลยแม้แต่น้อย

            ตอนกลางคืนของคืนเดียวกันนั้น เราก็อ่านหนังสือกันเฉกเช่นกับทุกคืนที่ผ่านมา เมื่อเราอ่านหนังสือจบก็มาทบทวนกันว่า วันนี้มีอะไรบ้าง เรื่องที่โรงเรียนเป็นอย่างไร (ตอนนั้นเธออยู่ชั้นอนุบาล โรงเรียนนกฮูก) มาจบเรื่องช้างผสมพันธุ์ แล้วโยงมาว่าคนเราจะมีลูกมาเกิดได้ก็ต้องมีการผสมพันธุ์เช่นเดียวกัน เธอก็ถามผมว่า “แล้วพ่อกับแม่ผสมพันธุ์กันยังไง” งานนี้เล่นเอาผมอึ้ง แม่ของเธอก็นอนหัวเราะกิ๊กๆอยู่ข้างกาย

            “ก็คล้ายๆกับช้างนั่นแหละลูก” เธอจึงสวนมาว่า “พ่อทำให้ดูหน่อยได้มั้ย” เอาล่ะสิ จะทำอย่างไรดี เจอลูกรุกแบบนี้ ผมเลยตอบไปว่า “พ่อสัญญาว่า เมื่อลูกโตขึ้นกว่านี้อีกนิด พ่อจะเล่าให้ลูกฟังอีกที แต่ตอนนี้ดึกมากแล้ว ลูกน่าจะนอนก่อนนะคะ” ว่าแล้วเธอก็หลับยังกับปิดสวิทซ์

            คืนนั้น ผมมีความสุขมากครับ รอมาตั้ง 1 ปี กว่าที่เธอจะถาม

            นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนเพศศึกษาที่ดีที่สุด เรียนรู้จากธรรมชาติ เรียนเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวคนเรา การที่ผมตอบลูกไปอย่างนั้น ย่อมทำให้เธอทราบและเข้าใจว่า พ่อตอบคำถามเธอแล้วส่วนหนึ่ง ไม่ได้ปล่อยให้เธอถามแล้วไม่มีคำตอบใดๆ