ฟังเรื่องโรงเรียนนกฮูกแล้วก็ประทับใจค่ะ คิดถึงคุณวนิษา เรซขึ้นมาเลยค่ะ ดีใจที่ 2 สาวของอ.หมอแป๊ะมีทางเลือกดีๆที่คุณพ่อคุณแม่ถูกใจ

สำหรับคุณอัญชลี ขออนุญาตเสริมนิดนึงค่ะว่า จากประสบการณ์ตรงที่พบเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว 2 หนุ่มของพี่ก็เริ่มต้นที่โรงเรียนสุวรรณวงศ์อยู่จนถึงประถม 2-3 ก่อนที่จะไปเรียนที่ออสเตรเลียอีก 6 ปี พบว่าที่นั่นก็สอนเด็กแบบค่อนข้างสนุกสนานนะคะ มีวิชาการแต่คุณครูเข้าใจทำให้เป็นเรื่องสนุก ไม่เคร่งเครียด และไม่เร่งรัดเด็กเหมือนกันทุกคน ทำให้ 2 หนุ่มของพี่รักการเรียนรู้และไม่เครียดค่ะ ไปอยู่กับเด็กฝรั่งใหม่ๆก็เก่งเลข เก่งสะกด (spelling) กว่าเพื่อนวัยเดียวกัน ทำให้เขาไม่มีปมด้อย และพื้นฐานภาษาไทยที่เขามีก็คงอยู่กับตัวเขาเสมอมา กลับมาเรียนเมืองไทยได้เป็นอย่างดีมีความสุขค่ะ เชื่อว่ามีพื้นฐานมาจากตรงนั้นมากทีเดียวค่ะ

พี่เห็นว่าการเลือกโรงเรียนให้ลูกน่าจะดูจากธรรมชาติของลูกด้วยค่ะ มีเด็กหลายๆคนที่เค้ามีความพิเศษในตัวซึ่งไม่เหมาะกับระบบโรงเรียนทั่วๆไปของบ้านเรา และถ้าจับเขาไปเข้าระบบแบบนั้นเขาจะไม่มีความสุขแน่นอน แต่โดยทั่วไปแล้ว เราพ่อแม่ควรจะสื่อถึงความรู้สึกของลูกได้ดีกว่าใครๆ เชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง และอย่าเปรียบเทียบลูกกับเด็กคนไหนๆเลยค่ะ เด็กแต่ละคนต่างก็มีดีที่ไม่เหมือนใคร เราพ่อแม่นี่แหละที่จะช่วยมองเขาให้เห็นสิ่งที่เขาเป็น ไม่ใช่ปั้นเขาอย่างเดียว อย่าเอาสิ่งที่เราอยากเป็นไปจัดการชีวิตลูก (เห็นพ่อแม่หลายๆคนที่เข็นลูกให้ทำโน่นทำนี่ ด้วยการบังคับจนลูกเครียดแล้ว สงสารเด็กๆค่ะ)