กิจกรรมนึกความดี

  • ผู้ร่วมกิจกรรมหลับตา นั่งตัวตรง
  • ค่อยๆ หายใจเข้า-ออก ยาว ลึกสุดกำลัง ๓ รอบ
  • สงบจิต ปลอดจากความคิดใดๆ ปล่อยทุกอย่างให้คลายด้วยความว่าง (ประมาณ ๓ นาที)
  • ย้อนอดีตนึกถึงความดี ๑) ที่ผ่านมา เราได้ทำดีอะไรไปแล้ว เราทำอย่างไร (ประมาณ ๑๕ นาที)
  • ย้อนอดีตนึกถึงความดี ๑) ที่ผ่านมา ใครได้ทำความดีให้กับเราบ้าง ๒) เขาทำอย่างไร ๓) เราได้ตอบแทนบุญคุณความดีของเขาอย่างไร

ความดีที่เก็บได้มีดังนี้

  • ช่วยเหลือเพื่อน
  • ควบคุมวงโยทวาทิตส่งแข่งขันได้เป็นอันดับสองของโลก จากเด็กที่ไม่เคยรู้เรื่องดนตรีเลย
  • การได้เป็นทหารเกณฑ์
  • การได้พึ่งพาตัวเอง ทำงานส่งตัวเองเรียน โดยไม่ต้องพึ่งพาพ่อแม่ (ทั้งที่พ่อแม่มีความสามารถพอที่จะส่งให้เรียน)
  • การได้บวช ได้ทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจ (แม่ร้องไห้ที่เห็นลูกชายบวช)
  • เป็นตัวแทนของจังหวัดไปอบรมการแก้ปัญหายาเสพย์ติดและเอดส์และนำความรู้มาเผยแพร่แก่เพื่อน
  • ทำงานหลังเลิกเรียนและช่วงปิดเทอม แบ่งเบาภาระของพ่อแม่ และได้ทำงานส่งเงินให้แม่สร้างบ้าน
  • กลุ่มกู้ชีพ ช่วยศพไร้ญาติ
  • ไปเล่นโขน (บวชแล้ว เกณฑ์ทหารแล้ว เป็นชายนะคะ)
  • ไม่ได้ทำให้ใครดีขึ้น แต่ไม่ได้ทำให้ใครตกต่ำ
  • บริจาคให้คนขอทานเฉพาะผู้ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ เช่นคนตาบอด (แม่บอกว่า บ้านเรามีพอแล้ว เขาไม่มีก็แบ่งๆ กันไป)
  • การเข้าใจคน ไม่ย้ำปมด้อยของเพื่อน รู้จักการเกรงใจผู้อื่น
  • การสร้างความสุขโดยการร้องเพลง "ดนตรีบำบัด"
  • รักเดียวใจเดียว "เขาจะเป็นคนแรกและเป็นคนสุดท้าย"
  • การสร้างความภาคภูมิใจให้กับครอบครัว (ไม่ต้องมีคำอธิบายอื่นใด)
  • การได้ออกค่ายภาษาอังกฤษ
  • การได้ไปทำบุญที่วัด อย่างช่วงปิดภาคเรียนจะไปทุกวัน
  • การช่วยงานโรงเรียน
  • การตรงต่อเวลา
  • การดูแลปู่ตอนไม่สบาย
  • การเป็นที่ปรึกษาของเพื่อน เช่นเพื่อนอกหัก แต่หนูไม่มีแฟน
  • การออกเงินให้แก่กลุ่ม แต่สมาชิกไม่เคยคืนให้
  • เป็นอาสาสมัครป้องกันไฟฝ่ายพลเรือน ครั้งหนึ่งไฟไหม้บ้านที่ตั้งศพ ห่วงทั้งบ้านและศพ
  • เปิดร้านเกมส์ส่งตัวเองเรียนหนังสือ
  • มีเมตตา เช่น การจูงคนแก่ข้ามถนน (สิ่งนี้ไม่ใช่อุดมคติ)
  • ตั้งใจเรียน เชื่อฟังพ่อแม่
  • ช่วยป้าขึ้นรถเมล์และบอกเทางให้ไปอนุสาวรีย์
  • เทอมที่ผ่านมาได้จ่ายค่าเทอมเอง ด้วยเงินของตนเอง นอกจากนั้น ได้ซื้อโทรศัพท์ด้วยเงินจากหยาดเหงื่อ โดยไม่ได้พึ่งพาอพ่อแม่เลย
  • บวชหน้าไฟใฟ้ยายที่เสียไป แทบร้องไห้