ได้อ่านจากวิทยานิพนธ์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาฯ มีเนื้อความว่า :
ถามว่าการแก้กรรมนั้นทำได้หรือไม่ อาตมาก็ขอย้อนถามท่านว่าแล้วเวลาที่คนเราเป็นหนี้สิน เราใช้คืนได้หรือไม่
แน่นอนถ้ามีเงินพอก็ต้องใช้คืนได้....ถ้าหนี้หมด กรรมก็หมด
........ ในเมื่อหนี้เงินสามารถชดใช้ได้ด้วยเงิน หนี้กรรมใน
ลักษณะอื่น ย่อมต้องมีวิธีชดใช้หนี้ หรือแก้กรรมได้นั่นเอง....
หนี้เงินต้องจ่ายด้วยเงิน ถ้าเป็นหนี้ชีวิต ก็ต้องใช้ด้วยชีวิต สมมติเคยฆ่าเขา ปล่อยปลาอุทิศส่วนกุศลให้ตัวเดียวจะมีความหมายอะไร...แต่เรามีเทคนิค ถามว่าพระอรหันต์ท่านมีค่าตัวเท่าไร ตอบว่า ๑ ล้านล้าน เมื่อเอาบุญของการปล่อยปลาหนึ่งตัว ไปคูณกับค่าตัว คือคุณความดีของพระอรหันต์ โดยถวายการปล่อยปลาให้พระอรหันต์ท่านโมทนา แล้วจึงผาติกรรม เอาปลานั้นไปปล่อย
ความสุขของปลาหนึ่งตัวที่รอดชีวิต จึงเปรียบเสมือนเป็นความสุขของปลา ๑ ล้านล้านตัว แล้วโน้มเอาความสุขเท่ากับปลาล้านล้านตัวนั้น ไปใช้หนี้กรรมที่เคยฆ่าเขา อาจทำให้เขาใจอ่อน แทนที่จะเอาชีวิตเรา ก็ลดลงมาเป็นพิการ เป็นการผ่อนหนักให้เป็นเบา
การแก้กรรม เราต้องทำบุญในสัดส่วนเท่ากับความซวยที่เราจะได้รับ เอามาหักล้างกัน แต่ต้องตรงช่องทาง เราสามารถทำชีวิตของเราให้มีความสุข โดยการรักษาศีล ทำทานในนาบุญที่ดี อุทิศส่วนกุศลไปใช้หนี้เจ้ากรรมนายเวร ให้เท่าทันกรรมที่จะส่งผล.
รบกวนขอความเห็นเรื่องการแก้กรรม และเจ้ากรรม
นายเวรค่ะ
