ใกล้ถึงวันภาษาไทยแห่งชาติ 29 กรกฎาคมที่จะถึงนี้ หลายคนบอกว่าเดี๋ยวนี้วันสำคัญๆของไทยเรามีมากเหลือเกิน จนจดจำไม่ได้ วันไหนๆจำได้บ้างไม่ได้บ้างก็ไม่เป็นไร แต่วันที่เรามีภาษาไทยใช้กันทุกวันนี้ หลายหน่วยงานร่วมกันรณรงค์ให้เห็นความสำคัญเหมือนกับวันที่ 26 มิถุนายน วันสุนทรภู่กวีเอกไทย ซึ่งหลายโรงเรียนต่างจัดกิจกรรมภาษาไทยให้นักเรียนได้เข้าร่วมกิจกรรมแสดงฝีมือ ฝีปาก ไม่ว่าจะเป็นอ่านทำนองเสนาะ แต่งคำประพันธ์ และกิจกรรมอื่นๆที่แสดงให้เห็นว่าทุกคนอยากจะอนุรักษ์ภาษาไทยไว้ จึงอยากฝากบทกลอนของ ม.ล.ปิ่น มาลากุล ไว้ให้อ่านกันเนื่องในวันภาษาไทย
ภาษาไทย
ในโลกนี้มีอะไรเป็นไทยแท้ ของไทยแน่นั้นหรือคือภาษา
ทั้งคนมีคนจนแต่ต้นมา ใช้ภาษาไทยทั่วทุกตัวคน
เด็กตะโกนกึกก้องร้องเรียกแม่ เริ่มใช้คำไทยแท้มาแต่ต้น
ไม่มีต่างภาษามาปะปน ทุกทุกคนก็สุขสบายใจ
แม่อยากให้ลูกรักได้พักผ่อน ก็ไกวเปลให้นอนจนหลับใหล
สำเนียงกล่อมร่ายร้องทำนองไทย ติดหูแต่สมัยโบราณมา
พอโตขึ้นส่งเจ้าเข้าโรงเรียน ได้เริ่มอ่านเริ่มเขียนเรียนภาษา
ภาษาไทยนั้นได้พัฒนา เป็นภาษาขีดเขียนได้เรียนกัน
บ้างชอบอ่านถ้อยคำทำนองเสนาะ ภาษาไทยไพเราะไม่แปรผัน
มีเสียงวรรณยุกต์ทุกทุกชั้น ขับร้องกันได้ง่ายคล้ายดนตรี
ฉะนั้นหรือจะไม่ให้รักเจ้า ภาษาไทยของเรามีศักดิ์ศรี
เกิดเป็นไทยคนหนึ่งเราจึงมี ของดีดีชื่อว่า "ภาษาไทย"
