คืนนี้นอนคันหัวใจ
ผมนอนคิดโน่นคิดนี่ หลับตาลงก็ทำท่าจะฝันหวาน เพราะเริ่มมองเห็นแล้วว่าการศึกษาของไทย ถ้าให้เด็กเรียนจากการปฏิบัติมากขึ้นจะตรงกับจริตของเด็กมากที่สุด ที่เราบ่นกันถึงคุณภาพการศึกษาหรือมาตรฐานการศึกษา เพราะเราไปสอนไปวัดผลจากวิธีการเรียนการสอนแบบโมเมศาสตร์ไม่ดูตาม้าตาเรือ พาเด็กเรียนแบบตาบอดคลำช้าง แล้วมาประเมินผล มาค้นหาความดีความเก่งจากการเรียนในตำราเป็นหลัก (ไม่ใช่ตำราไม่ดี แต่ตำราเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ไม่อาจทำให้การเรียนรู้สมบูรณ์ได้) แสดงว่าเราวัดผลจากการสอนเพียง25% การสอนจากการปฏิบัติแทบไม่มีไม่ใส่ใจมองไม่เห็นความสำคัญ แต่จะมาค้นหาความสำคัญหาความหมายจากกระบวนการที่ตนไม่ได้สอน
นโยบายการศึกษาออกมาตรฐานไม่สอดคล้องกับโลกแห่งความจริง แถมยังไม่รับผิดชอบอีกต่างหาก ชอบอ้างว่าทำไว้สมบูรณ์แล้วมีครบแล้ว หลักสูตรท้องถิ่น การเรียนในระบบ นอกระบบ ตามอัธยาศัย สอนวิชาทิ้งถิ่น ในการสอบเอาวิธีท่องจำมาสอบทั้งดุ้น จุดนี่คือหายนะของการศึกษาไทย ที่อ่อนแอและเลาะเหละมาตั้งแต่หัวแถว ถึงหางแถวจะเหลืออะไรละ ทำไมคนที่เรียนระดับบัณฑิตคิดไม่ได้เชียวหรือว่าการแต่งกายรัดติ้วมันสมควรหรือไม่อย่างไร เรื่องแค่นี้ก็วัดผลการศึกษาได้ ว่าวิธีคิดวิธีปฏิบัตินำไปสู่การสร้างเสริมจริยธรรมได้ตามปกติหรือไม่ ข่าวเด็กอ่านหนังสือไม่ออกจำนวนมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ทุกโรงเรียนมุ่งสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ แข่งกันทำโครงงาน ทำผลงานมาอวดมาโชว์กัน แล้วครูก็เอานิทรรศการโหลๆเหล่านั้นไปขอผลงาน เกิดนักเหลวไหลทางวิชาการเถื่อนเต็มแผ่นดิน
ท่ามกลางปัญหาเหล่านี้ ยังมีความงอกงามจากโรงเรียนเล็กๆริมทุ่งกุลาร้องไห้ ที่บุคลากรโรงเรียนเห็นความสำคัญการเรียนจากการลงมือปฏิบัติ ค้นพบว่ามีความเหมาะสมกับเด็กในชนบท เด็กประมาณกึ่งหนึ่งไม่ถนัดการเรียนแบบท่องจำ แต่ถ้าจัดให้เรียนจากการปฏิบัติเด็กพวกนี้ก็จะเรียนได้ตามปกติ แสดงว่าเราวัดผลความเก่งจากการจำ แล้วละเลยการสอนจากการปฏิบัติ จึงไม่มีการวัดผลจากส่วนนี้ เท่ากับเป็นการลอยเพวิธีการเรียนที่สอดคล้องกับเด็กที่ทำเก่งไปครึ่งหนึ่ง เด็กส่วนนี้ถูกตราหน้าว่าหัวขี้เลื่อย ไม่สนใจการเรียน โดนครูดุด่า โดนคะแนนเป็นตัวมัดมือชก
เด็กจะทำอะไรได้!!..นอกจากหวานอมขมกลืนกับระบบการศึกษาดื้อตาใสเหล่านี้ ได้ผลักดันให้เด็กจำนวนหนึ่งไปแสวงหาทางออกกันเอง นับตั้งแต่หนีตัวหนังสือ หนีห้องเรียน หนีโรงเรียน หนีระบบการศึกษา ชวนการออกไปหาประสบการณ์ในโลกแห่งแสงสี สุดท้ายสิ่งเหล่านี้ก็หวนกลับเข้ามาปรากฏในโรงเรียน ดูได้จากการแสดงออก การแต่งตัว แต่งกาย บางแห่งถึงกับมีนโยบายขายถุงยางอนามัย ที่สำคัญวัดประเมินผลออกมาพบว่ามาตรฐานการศึกษาหลุดลุ่ยมากกว่าครึ่งค่อนประเทศ แล้วยังจะดำน้ำสอนกันอยู่อย่างนี้อีกหรือกระทรวงศึกษาทิฐิการ
ผู้บริหารการศึกษา บุคลากรทางการศึกษา ที่เข้าใจจะแจ้งว่าจะบริหารการศึกษาให้เป็นไปตามครรลองของการศึกษาที่ดีใช่ว่าจะไม่มี ครั้นจะยกตัวอย่างโรงเรียนรุ่งอรุณที่กรุงเทพฯ พวกดูแคลนทางการศึกษาจะอ้างว่า “เขาทำได้สิ เขามีความพร้อม เขารวย โรงเรียนลูกคนมีกะตังค์ จะทำยังไงก็ได้” เรื่องนี้ผมขอค้าน และเคยจับโรงเรียนรุ่งอรุณลงไปเรียนรู้กับโรงเรียนบ้านนอกที่ขาดแคลนทุกอย่าง แต่เขาก็สามารถจัดการเรียนการสอนแบบโรงรุ่งอรุณได้ และทำได้อย่างสนุกเสียด้วย สามารถสอนให้เด็กเก่งและดีขึ้นมาได้ระดับหนึ่ง ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา วัดได้จากมีเด็กๆ 23 หมู่บ้านขอย้ายเข้ามาที่โรงเรียนแห่งนี้ ทำเอาโรงเรียนโป่งแทบระเบิด จากจำนวนนักเรียน400คนในปีที่แล้วมาเป็นุ 600 คนในปีนี้ ผมตั้งฉายาให้ว่า..โรงเรียนเม็กดำคือเม็กกะโปรเจ็คทางการศึกษา
วันนี้ผู้อำนวยการโรงเรียน นายศักดิ์พงศ์ หอมหวน สอบวิทยานิพนธ์ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ตามหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น ผมเชิญพันธมิตรทางการศึกษาและชาวเฮฮาศาสตร์ไปร่วมงาน ไปให้กำลังใจคนที่คิดได้และกล้าทำ ที่ผ่านมาถ้าผมเอ่ยชื่นชมใครก็มักจะมีคนหมั่นไส้ รายนี้ผมขอร้องเถอะ ถ้าสงสัยว่าของจริงหรือของปลอมไปพิสูจน์ได้ หรือถ้ายังค้างคาใจก็ขอให้หมั่นไส้ผมเถอะ เพราะครูในดวงใจของเด็กทุ่งกุลาร้องไห้เขาไม่รู้เรื่องด้วย ตอนบ่ายเราจะยกทีมไปร่วมงานครบรอบ10ปีโรงเรียนรุ่งอรุณ ก๊วนเราไปกันอุ่นหนาฝาคั่งพอสมควร
- น้าอึ่งอ๊อบ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
- คุณแป๊ด จากมหาวิทยาลัยสงขลานัครินทร์
- ดร.กามนิตหนุ่ม จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
- คุณหนิง จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- น้องเอก จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
- ครูสำเนียง ประยุทธเต ครูพันดา เลิศปัญญา จากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
- ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน จากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
- ดร.แสวง รวยสูงเนิน จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
- คุณหนู จากมหาวิทยาลัยมหิดล
- คุณกุ๊ก จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- คุณสมพิศ ไม้เรียง จากกรมวิชาการเกษตร
- ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ
- คุณทวีสิน ฉัตรเฉลิมวิทย์ กับทีมปูนซิเมนต์ไทย
ส่งกำลังใจให้ค่ะ
เชื่อมั่นในลูกศิษย์ครูบา เท่าๆ กับที่เชื่อมั่นในครูบา(เสมอ)
(ที่บอกว่า....ที่ผ่านมาถ้าผมเอ่ยชื่นชมใครก็มักจะมีคนหมั่นไส้ .....อ๊ากส์......สยองค่ะ)
สวัสดีครับ
เป็นแสงสว่างที่ส่องอย่างเรืองรองจากเม็กดำ...ขอร่วมเป็นกำลังใจให้กับท่าน ผอ.เม็กดำ อ. ศักดิ์พงศ์ หอมหวน ด้วยค่ะ ....
ถ้ามีโอกาสดีๆ พบกันอีกทีที่เม็กดำ
ขอบคุณทุกกำลังใจ
สวัสดีครับครูบาครับ
ผมได้พบคนที่รับจ้างเขียนวิทยานิพนธ์ปริญญาโทครับ เขาเป็นคนที่มีปริญญาเอก....???
ผมพบลุงแก่ๆ ฟันหักสองซี่พาเด็กเยาวชนในหมู่บ้านเข้าแถวขึ้นเขาไปศึกษาป่าไม้ สมุนไพร ระบบนิเวศ และอาหารจากป่าจากเขา ที่พ่อแม่อาศัยมาตลอดชีวิต...!!!
การศึกษาไทยยยยย...การศึกษาของใครรรรร..
สวัสดีครับทุกท่าน
ขอแสดงความยินดีกับท่าน ดร.เม็กดำ ด้วยนะครับ กับความสำเร็จและมุ่งสู่ชุมชน ขอเป็นกำลังใจต่อไปนะครับ ให้ทุกๆ ท่านด้วยครับ
ขอบคุณมากครับ
ขอชื่นชมกับโรงเรียนเม็กดำด้วยใจจริงค่ะ เราเชื่อเรื่องการเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว ดังนั้นการกระทำของโรงเรียนเม็กดำส่งผลสั่นสะเทือนการศึกษาไทยได้อย่างแน่นอน
หากมีโอกาสจะขอไปสัมผัส เม็กกะโปรเจคนี้ ด้วยตัวเองซักครั้ง