จากที่เคยเล่าเรื่องหมูหลุมไป จนต้องทบทวนตัวเองว่าโง่ไปหรือเปล่า โง่ไม่โง่ก็ช่างมันเถอะครับทำมาถึงขนาดนี้แล้วก็ต้องเดินหน้าต่อไป เพราะมันคือการเรียนรู้ จนตอนนี้ผมได้ซื้อหมูขี้พร้ามาเลี้ยงแล้วครับ และกลายเป็นหมูหลุมไปจริงๆ เพราะเลี้ยงหมูในหลุม เนื่องจากขี้เกียจไปเอาแกลบมาถมให้เต็ม คำว่าขี้เกียจไม่ใช่ขี้เกียจจริงๆ แต่การไปเอาแกลบ  แต่ละครั้งมันหลายปัจจัยประกอบกัน ก็เอาเท่าที่มี  ดูแล้วหมูก็อยู่ได้ และน่าจะอยู่อย่างมีความสุข

     วันแรกที่เอามาเลี้ยง คือวันที่ 9 ตามที่ได้เล่าไปในหัวข้อเที่ยวพัทลุงไปแล้ว  สองวันแรกเจ้าหมู 4 ตัวกลัวผมมากครับ เห็นหน้าผมเมื่อไหร่วิ่งซุกมุมคอก ก็ต้องหาวิธีสัมพันธไมตรี ด้วยการหาผักบุ้งมาให้กินโดยโยนให้ในหลุม แล้วเปลี่ยนเป็นยื่นให้มัน มันก็เข้ามากิน เริ่มสนิทกันแล้วครับ แล้วผมก็ทำอย่างนี้เรื่อยมา ตอนนี้เจ้าสี่ตัวกินข้าวผมลงไปนั่งดูใกล้ๆ ได้เลย ก็เลยเก็บรูปมาฝาก

น่ารักมั๊ยครับ
 

ที่ให้น้ำหมู จำแกลอนลูกนี้ได้มั๊ยครับ