หลังจากที่กระต่ายยอมรับแล้วว่าเต่ามีความขยัน มุ่งมั่น จึงประสบความสำเร็จอยู่เสมอๆ วันนี้กระต่ายจึงไปบ้านเต่าและชวนเต่าไปเที่ยวบ้านโกร่ง แมว จิ้งจกและตุ๊กแก โดยตั้งใจว่าจะไปเล่นตี่จับกัน และคงต้องชวนห่าน เป็ด และอีกหลายๆ ตัวไปด้วย <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>                เต่าและกระต่ายเดินคุยไปกันเรื่อยๆ ระหว่างทาง กระต่ายมองเห็นม้าลายตัวหนึ่ง ให้นึกแปลกใจเพราะในตำบลนี้ไม่เคยเห็นว่าจะมีม้าลายอาศัยอยู่ จึงพูดกับเต่าว่า “นี่เต่า เราไปทำความรู้จักม้าลายกันไหม ดูร่างกายกำยำดี มีสง่าราศีไม่รู้ว่าเป็นม้าเลี้ยงของผู้มีศักดิ์สูงหรือไม่ เผื่อว่าวันหนึ่งเขาจะได้ฝากเราเข้าไปทำงานดีๆได้” ยังพร่ำไม่ทันจบ เต่าก็แทรกขึ้นว่า “นี่ต่าย ฉันมั่นใจว่านายเป็นเพื่อนฉันนะ แต่ที่ผ่านมา ก่อนที่นายจะรู้จักฉัน นายคิด….คิดอย่างที่นายพูดอยู่นี้กับฉันหรือเปล่า”“บ้า ฉันจะคิดอะไรกับนายล่ะ” กระต่ายกล่าว “อืม ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว เพราะการที่เราจะคบใครสักตัว จงอย่าคบค้าสมาคมเพราะคิดว่าเขาจะช่วยอะไรบางอย่างกับเราได้ การคบอย่างนั้นคือการคบเพื่อหวังผลประโยชน์ มีวาระซ่อนเร้นคือความไม่ซื่อสัตย์ นั้นก็หมายความว่า ถ้าไม่มีประโยชน์ก็ไม่คบ การคบค้าสมาคมกับผู้อื่นควรคบเขาในฐานะที่เขาเป็นคนเหมือนอย่างกับตน ถ้าจะให้ดี จงคิดว่าเราจะช่วยเหลือเขาอย่างไรได้บ้าง” เต่ากล่าวเสร็จก็เดินไปหาม้าลายและถามว่า “สวัสดีคุณม้าลาย เพิ่งจะมาตำบลนี้หรือ มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้บ้างไหม”“โอ ดีเลย สวัสดีจ้าคุณเต่าและคุณกระต่าย ขอบคุณมากเลย คือฉันจะไปส่งจดหมายที่บ้านนายพราน แต่ยังหาบ้านนายพรานไม่เจอเลย พอจะรู้จักบ้านนายพรานไหม” ม้าลายกล่าว “ทำไมจะไม่รู้จักล่ะ นี่พวกเรากำลังจะไปกันพอดี จะฝากพวกเราไปหรือว่าจะไปกับพวกเราดีล่ะ” เต่าพูดพร้อมกับยิ้มอย่างเป็นมิตร ม้าลายจึงกล่าวตอบไปว่า “ขอไปเองดีกว่า อยากจะทำหน้าที่ให้สมบูรณ์”“งั้นดีเลย ไปด้วยกันเลย…. น่าชื่นใจแท้ ธรรมดาหน้าที่ที่ใครรับไว้แล้ว ไม่ควรฝากให้ผู้อื่นทำ หากแต่ต้องรักษาหน้าที่นั้นให้สมบูรณ์สูงสุด วันนี้ฉันพบผู้กำลังจะทำหน้าที่ให้สมบูรณ์อีกหนึ่งชีวิต เป็นวาสนาแท้” พร้อมกับหันหน้าไปทางกระต่ายเพื่อส่งสัญญาณว่า “ไป เราไปด้วยกัน เดินทางต่อ”