1.    เรื่อง  การแก้ปัญหาเด็กแย่งของเพื่อน  โดยใช้วิธีเล่านิทานประกอบการแสดงบทบาทสมมุติ2.    หลักการและเหตุผล

             ในชั้นอนุบาล 2  นักเรียนมีพฤติกรรมชอบแย่งของเพื่อน   เพื่อแสดงตัวอยากให้เพื่อนยอมรับว่าตนเองเก่งกว่าใคร  ทำให้เด็กชายจรูญศิลป์  เข็มมาก  เข้าร่วมกิจกรรมกับเพื่อนได้  ทำให้ขาดโอกาสในการเรียนรู้    ข้าพเจ้าได้ค้นพบ,วิธีการสอน  โดยการเล่านิทานประกอบบทบาทสมมุต   เพื่อนำมาแก้ไข   แบบร่วมแรงร่วมใจ  โดยส่งเสริมให้เด็กได้ร่วมในกิจกรรม  จะทำให้เด็กสามารถร่วมกิจกรรมกับเพื่อนได้   เป็นการปลูกฝังคุณธรรมให้กับเด็กได้รู้จักแยกแยะของของตนเอง หรือ ของของเพื่อน

3.        วัตถุประสงค์              เพื่อแก้ปัญหาเด็กชอบแย่งของเล่นเพื่อน

4.         วิเคราะห์ปัญหา     เกิดจาก

1.        ตัวเด็ก

-          อยากได้ของเพื่อน

-          อยากให้เพื่อนยอมรับว่าเก่ง

-          อยากเล่นคนเดียว

2.        ผู้ปกครอง

-          ตามใจ

-          ขาดการดูแล

-          ขาดการอบรม

3.        เพื่อน

-          เพื่อนยุยง

-          ชักชวน

4.        ชุมชน

-          เลียนแบบพฤติกรรมของคนในชุมชน

5.        สิ่งแวดล้อม

             -      การเล่นเกมส์รุนแรง

-          ดูละครจาก c.d.

5.      การวางแผนดำเนินการ

           5.1.   วันที่    5-9  กันยายน   2548  สังเกตพฤติกรรมการแย่งของ  เด็กชายจรูญศิลป์  เข็มมาก

แล้วจดบันทึก

                5.2  วันที่  12- 16   กันยายน  2548  จัดกิจกรรมการเรียนการอสน  แบบร่วมแรงร่วมใจ  ในช่วงจัดกิจกรรมเสริมประสบการณ์ และ กิจกรรมเสรี  สังเกตพฤติกรรมแล้วจดบันทึก

ดังนี้

                                วันที่  12 . กันยายน   2548    ........................................

                                 วันที่  13. กันยายน   2548    ........................................

วันที่  14 . กันยายน   2548    ........................................

                                วันที่  15. กันยายน   2548    ........................................

                           วันที่  16. กันยายน   2548    ........................................

         เวลาผ่านไป  2  สัปดาห์

               5.3   วันที่  19  กันยายน    2548   สังเกตพฤติกรรมในการร่วมกิจกรรมกับเพื่อนของ

เด็กชายจรูญศิลป์  เข็มมาก  แล้วจดบันทึกไว้

6.  ลงมือปฏิบัติ ดำเนินการตามแผน     เก็บข้อมูล  รวบรวมข้อมูล

        สัปดาห์ที่  1

         วันที่    5   กันยายน   2548   เด็กชายจรูญศิลป์ทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อน  ยังแย่งของเพื่อนอยู่

         วันที่    6   กันยายน   2548  เด็กชายจรูญศิลป์ได้ฟังนิทานและแสดงบทบาทสมมุต  ทำให้

เด็กชายจรูลศิลป์  ยังแสดงพฤติกรรมเหมือนเดิมอยู่

         วันที่    7  กันยายน   2548  เด็กชายจรูญศิลป์ ฟังนิทานและแสดงบทบาทสมมุตร่วมกับเพื่อน

 เด็กชายจรูญศิลป์ไม่กล้าแย่งของเพื่อน

         วันที่   8  กันยายน   2548     เด็กชายจรูญศิลป์  ฟังนิทานและแสดงบทบาทสมมุตร่วมกับเพื่อน

เริ่มมีน้ำใจกับเพื่อนบ้าง

        สัปดาห์ที่  2

         วันที่  12   กันยายน  2548  เด็กชายจรูญศิลป์มีพฤติกรรมดีไม่แย่งของเพื่อน

         วันที่  13   กันยายน  2548  เด็กชายจรูญศิลป์เล่นร่วมกับเพื่อนได้ไม่แย่งของเพื่อน

         วันที่  14   กันยายน  2548 เด็กชายจรูญศิลป์ เล่นร่วมกับเพื่อน  และรู้จักแบ่งปั่นของให้เพื่อน ๆ  เล่นด้วย

         วันที่  15  กันยายน  2548  เด็กชายจรูญศิลป์เล่นร่วมกับเพื่อน และรู้จักแบ่งปั่นของเล่นให้เพื่อน ๆ และเรียกเพื่อนมาเล่นด้วยและมีน้ำใจกับเพื่อนมากขึ้น

6.    สรุปผล

          เด็กชายจรูญศิลป์ไม่แย่งของเล่นเพื่อน ๆ   และเล่นกับเพื่อน ๆ ได้

7.    อภิปราย     

               พฤติกรรมของเด็กชายจรูญศิลป์เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น    

        เพราะ

         1.  เด็กชายจรูญศิลป์   ได้ทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อน         2. เด็กชายจรูญศิลป์    ได้แสดงบทบาทสมมุตในนิทานคติธรรม         3.  เด็กชายจรูญศิลป์    ได้รับการปลูกฝังคุณธรรมของความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่         4.  เด็กชายจรูญศิลป์    ได้รับการแบ่งปั่นจากเพื่อน

      8.  ข้อเสนอแนะ 

                  ในการจัดกิจกรรมสำหรับงานวิจัยนั้น   ควรจัดกิจกรรมที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ